ΓNΩMH Hμέρα Eυχαριστιών και… ευγνωμοσύνης

Το περιοδικό «Economist» πρόσφατα παρατήρησε, ότι στα 40 χρόνια μετά τον
Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο «η Αμερική και η Ευρώπη έμοιαζαν να γίνονται η μία
όπως η άλλη, σε σχεδόν κάθε τομέα που έχει σημασία». Δημογραφικά, οικονομικά
και πολιτικά, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έμοιαζαν να συγκλίνουν.

Στο μέσον όμως της δεκαετίας του ’80, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη άρχισαν να
αποκλίνουν. Τώρα, ο μέσος Αμερικανός εργάζεται 350 ώρες ετησίως – εννέα ή 10
εβδομάδες, περισσότερο απ’ ό,τι ο μέσος Ευρωπαίος. Τα ποσοστά γεννήσεων στις
ΗΠΑ αυξήθηκαν γύρω στο 1985 και άρχισαν να ανεβαίνουν, ενώ τα αντίστοιχα
ποσοστά στην Ευρώπη άρχισαν να πέφτουν και συνεχίζουν.

Οικονομικά, είναι πιο δύσκολες οι συγκρίσεις, αλλά και εδώ υπάρχουν
αποκλίσεις. H μεγαλύτερη διαφορά όμως είναι, ότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες
οι ΗΠΑ έχουν απορροφήσει περίπου 20 εκατομμύρια μετανάστες. Αυτή η εισροή
κόσμου έχει οδηγήσει, βραχυχρόνια, σε αυξανόμενη ανισότητα και υψηλότερο
κόστος στον τομέα της υγείας και πρόνοιας, αλλά σημαίνει επίσης ότι οι ΗΠΑ θα
είναι, για πολλά χρόνια, νεανικές, φιλόδοξες, και ενεργητικές.

Την ώρα που οι Αμερικανοί θα κάθονται στο τραπέζι, την Ημέρα των Ευχαριστιών,
θα πρέπει να θυμίσουν στους εαυτούς τους, ότι οποιαδήποτε άλλα προβλήματα και
αν αντιμετωπίζει η χώρα τους, η έλλειψη ζωτικότητας δεν είναι ένα από αυτά.
Μάλιστα, θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν την εποχή που διανύουμε και που
ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, ως τη Μεγάλη Αναζωογόνηση. H
αμερικανική ζωή έχει βελτιωθεί, και οι ΗΠΑ έχουν γίνει ένα μοναδικό έθνος.

Προφανώς, μεγάλα προβλήματα παραμένουν. Αλλά το συντριπτικό βάρος των
αποδείξεων φανερώνει ότι, παρόλη την ασχήμια της αμερικανικής πολιτικής, οι
ΗΠΑ είναι μία χώρα που κυβερνάται καλά. Θα μπορούσα λοιπόν να προσθέσω ότι, σε
καιρούς σαν αυτούς, η αρχή της πολιτικής σοφίας είναι η ρεαλιστική αισιοδοξία,
και το κατάλληλο συναίσθημα για τους Αμερικανούς αυτήν την Ημέρα των
Ευχαριστιών είναι, όπως πάντα, η ευγνωμοσύνη.