«Θα έρθουν κι άλλες βόμβες»

«Βρίσκομαι εδώ από τις 5 το πρωί. Μέχρι τώρα (12 το μεσημέρι) δεν έχω πάρει
άλλον επιβάτη. Είσαι ο πρώτος. Προχθές και όλη την περασμένη εβδομάδα στο ίδιο
διάστημα είχα κάνει 4 κούρσες. Δεν έρχεται κόσμος πια». Ο Σααντί, οδηγός ταξί
γύρω στα 50, δηλώνει με σιγουριά δύο πράγματα: «Θα έρθουν κι άλλες βόμβες. Δεν
θα σταματήσει το κακό εδώ και τότε θα έρθει πάλι ο στρατός».

Από το λεωφορείο. Τούρκοι παρατηρούν σοκαρισμένοι τα ερείπια της βρετανικής τράπεζας HSBC

Τη βεβαιότητα ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες επιθέσεις την συναντά κανείς παντού
στην Πόλη. Από τον εργάτη του δήμου που καθαρίζει τον πεζόδρομο από τα
σπασμένα τζάμια, μέχρι καθηγητές Πανεπιστημίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι χτες
το βράδυ εκφράστηκε ημιεπίσημα μέσα από τουρκικά MME η πρόταση-ερώτηση αν
χρειάζεται να επιβληθεί στρατιωτικός νόμος. Και μπορεί για πάρα πολλούς λόγους
όλα τα πολιτικά κόμματα να την απέρριψαν, ωστόσο είναι κι αυτή χαρακτηριστική
του όλου κλίματος. Φόβος. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγήσει κανείς αυτή τη
βεβαιότητα ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες βομβιστικές επιθέσεις. Και σιωπή.

Εκατοντάδες Τούρκοι σε μικρές και μεγάλες ομάδες κάθονται σιωπηλοί, όρθιοι με
τις ώρες και κοιτούν τα συνεργεία αποκατάστασης των ζημιών, τα κατεστραμμένα
κτίρια και τα άμορφα κομμάτια οικοδομικών υλικών που βρίσκονται διασκορπισμένα
στην αστική καρδιά της Κωνσταντινούπολης, στο Μπεΐογλου. Ο Ταρίκ, στη ρεσεψιόν
κεντρικού ξενοδοχείου στο Πέραν, δικαιολογεί τους ξένους που βιαστικά
αναχωρούν από την ηλιόλουστη Κωνσταντινούπολη: «Φεύγουν, αλλά όχι όλοι.

Και μη νομίζεις ότι η άδεια Κωνσταντινούπολη που θα δεις έχει να κάνει
αποκλειστικά με τις χτεσινές βόμβες. Αρχίζει το Μπαϊράμι και για μία βδομάδα η
επίσημη αργία διώχνει τους Κωνσταντινουπολίτες στα περίχωρα και στα νησιά».

H Αστυνομία. Θα περίμενε κανείς πιο εντυπωσιακά μέτρα ασφαλείας. Την
εικόνα μιας αστυνομοκρατούμενης πόλης. Αλλά με εξαίρεση μερικά κτίρια (ξένων
πρεσβειών, κυβερνητικά) η παρουσία της Αστυνομίας είναι μάλλον διακριτική. Από
το αεροδρόμιο μέχρι το Μπεΐογλου και από τον Κεράτιο μέχρι τον Βόσπορο θα
συναντήσει κανείς αρκετούς αστυνομικούς, οι περισσότεροι ακίνητοι, έχουν μάτια
όχι για τους πεζούς αλλά αποκλειστικά για τα αυτοκίνητα. Κι αυτό φαίνεται να
είναι το σχέδιο της Αστυνομίας: με δεκάδες μπάρες, κυρίως στα στενά σοκάκια,
προσπαθεί να κρατήσει μακριά νέους καμικάζι.

H σιωπή γίνεται δέος…

Χτες, της Παναγίας, οι εξήντα μαθητές στο Ζωγράφειο δεν γιόρτασαν στο υπέροχο
κτίριο του αρχιτέκτονα Φωτιάδη, αλλά στην Αγία Τριάδα, σε άλλο σημείο της
Πόλης. Οι ζημιές από την έκρηξη στο βρετανικό προξενείο έφτασαν μέχρι και το
Ζωγράφειο, καλύπτοντας μια απόσταση ενός χιλιομέτρου, ίσως του πιο
πυκνοκατοικημένου χιλιομέτρου της Πόλης. Ίσως γι’ αυτό ακόμη και χτες πολλοί
μίλαγαν για τις βόμβες, σαν να μιλάνε για ένα μεγάλο σεισμό. Γιατί δεν ένιωσαν
ότι υπήρχε κάποιο σημείο μακριά από τις 2 επιθέσεις όπου θα μπορούσαν να είναι
ασφαλείς.

Είναι ίσως η πρώτη φορά στην Πόλη που οι ψαλμοί του μουεζίνη καλύπτονται από
έναν περίεργο, ασύμμετρο βόμβο. Είναι οι χιλιάδες τηλεοράσεις που είναι
ανοιχτές σε κάθε μαγαζί, σε κάθε καφέ, ακόμη και στον δρόμο. Την ώρα των
δελτίων ειδήσεων η σιωπή γίνεται σχεδόν δέος. «Ίσως αυτοί κάτι θα ξέρουν, κάτι
θα μας πουν», λέει ο Φαρούκ μπροστά σε μια τηλεόραση σε ένα κεντρικό
δισκοπωλείο στο Πέραν.