H μετατόπιση του κινδύνου

Ρόχαν Γκουναράτνα

Θεωρείται ο μεγαλύτερος ειδήμονας περί την Αλ Κάιντα στον κόσμο. Και πιστεύει
πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει επί του παρόντος η Δύση δεν
πηγάζει από την οργάνωση αυτή καθαυτή αλλά από τις μικρότερες ομάδες που τη
στηρίζουν και οι οποίες τελούν υπό αναδιοργάνωση.

Όπως λέει στη γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» ο Ρόχαν Γκουναράτνα, υπεύθυνος
του τμήματος αντιτρομοκρατικής δράσης στο Ινστιτούτο Άμυνας και Στρατηγικής
της Σιγκαπούρης, συγγραφέας του βιβλίου Αλ Κάιντα, στην καρδιά του
πρώτου παγκόσμιου τρομοκρατικού δικτύου, «η επέμβαση των αμερικανικών
στρατευμάτων στο Αφγανιστάν και ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας που
κηρύχθηκε έπειτα από την 11η Σεπτεμβρίου, αποδυνάμωσαν σημαντικά την Αλ
Κάιντα. H οργάνωση δεν είναι πλέον ικανή να διοργανώσει μια θεαματική επίθεση
όπως ήταν εκείνες της 11ης Σεπτεμβρίου. Για μια τέτοια επιχείρηση χρειάζονται
πολυάριθμοι συνεργάτες σε πολλές χώρες. Χρειάζεται επίσης πολύς χρόνος, και
αυτό ενέχει τον κίνδυνο εντοπισμού».

Ποιος ευθύνεται, λοιπόν, για τις επιθέσεις που συγκλονίζουν ανά τακτά χρονικά
διαστήματα τον κόσμο; «Οι περισσότερες από αυτές τις επιθέσεις δεν
διαπράχθηκαν από την Αλ Κάιντα, αλλά από ομάδες που συνδέονται με αυτήν.
Έπειτα από την 11η Σεπτεμβρίου, οι συμπαθούντες τριάντα περίπου ισλαμιστικών
οργανώσεων που χρηματοδοτούνταν και εξοπλίζονταν από την Αλ Κάιντα στο
Αφγανιστάν διασκορπίστηκαν ανά τον κόσμο: στην Υεμένη, όπου η κυβέρνηση
ελέγχει μόνο το 30% της χώρας, από το Μιντανάο έως τις Φιλιππίνες, στην
Αφρική… Στηριζόμενη σε τοπικές οργανώσεις, η Αλ Κάιντα είναι ακόμα πολύ
δραστήρια. Είναι ικανή να διοργανώσει και να συντονίσει επιθέσεις μικρής και
μεσαίας κλίμακας».

H Δύση έχει προς το παρόν διαφύγει του τρομοκρατικού μένους. Ο Ρόχαν
Γκουναράτνα, ωστόσο, επισημαίνει πως «η επιθυμία να χτυπηθεί η Δύση δεν έχει
υποχωρήσει. Απλώς, η επιχειρησιακή δυνατότητα της Αλ Κάιντα δεν της επιτρέπει
αυτή τη στιγμή να επιτεθεί στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις,
λοιπόν, έχουν μετατοπιστεί νοτιότερα, σε έναν νέο γεωγραφικό άξονα που
περιλαμβάνει τη Μέση Ανατολή, την Ασία, τον Καύκασο και την Αφρική». Με άλλα
λόγια, ο αγώνας εναντίον της τρομοκρατίας, η συνεργασία κυβερνήσεων και
μυστικών υπηρεσιών, έχει σημειώσει κάποια επιτυχία. Κατά την άποψη του
Γκουναράτνα, ωστόσο, «οι αρχές κάνουν ένα σοβαρό και επικίνδυνο λάθος:
Επικεντρώνονται στην Αλ Κάιντα, αγνοώντας τη μετατόπιση του κινδύνου. Οι
σαλαφιστές της Αλγερίας και ορισμένα βορειοαφρικανικά ισλαμιστικά κινήματα
είναι αναμφισβήτητα σήμερα πιο επικίνδυνα για την Ευρώπη από ό,τι η Αλ Κάιντα.
Μπορεί οι ευρωπαϊκοί πυρήνες της οργάνωσης να έχουν καταστραφεί, οι
συμπαθούσες ομάδες ωστόσο τελούν υπό αναδιοργάνωση. Σε αυτές ακριβώς τις
ομάδες, που στηρίζουν τον αγώνα της Αλ Κάιντα, πρέπει να επικεντρωθούν οι
προσπάθειες πάταξης της τρομοκρατίας».