EΥANΘIA PEMΠOΥTΣIKA «Λειτουργώ με τη μελωδία»

«Όταν διάβασα το σενάριο της “Πολίτικης κουζίνας” ανέτρεξα στις μνήμες εκείνες που όλοι έχουμε ως Έλληνες», λέει η Ευανθία Ρεμπούτσικα, της οποίας το σάουντρακ γίνεται ανάρπαστο στα δισκοπωλεία – επιτυχία ανάλογη της ταινίας

Βουρκώνεις, γελάς, ταξιδεύεις στον χρόνο. Στο φινάλε βγαίνεις από την αίθουσα
με το γλυκόπικρο αίσθημα μιας πολύ προσωπικής ιστορίας. H μουσική παίζει
καθοριστικό ρόλο στο δράμα που… ζεις. Δίνει επιπλέον αποχρώσεις στα
γεγονότα, γεμίζοντας την αίθουσα άλλοτε με αλλεπάλληλα κύματα δυτικοθρεμμένου
λυρισμού, που θυμίζουν «Σινεμά ο Παράδεισος», άλλοτε με ανάλαφρες ξυδακικού
τύπου μελωδίες ή ακόμη και καθαρά ανατολίτικα και λαϊκά κομμάτια που σε
γυρίζουν στο ’60.

Τελικά, η «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη, που τόσο φαίνεται να αρέσει
στο κοινό (έφτασε πια τις 550.000 εισιτήρια πανελλαδικά και συνεχίζει ακάθεκτη
την πορεία της), ανέδειξε και δεύτερο σταρ: τη μουσική. Αν, τώρα, πάτε στο
δισκάδικο και σας πουν να περάσετε αύριο, μην εκπλαγείτε. «Πουλάει σαν το
Marlboro Light», είναι το αστείο που κυκλοφορεί στην πιάτσα των δισκοπωλών,
όπως λέει η ίδια η συνθέτιδα, Ευανθία Ρεμπούτσικα, που εκτός από δημιουργός
του σάουντρακ είναι, μαζί με τον σύζυγό της Παναγιώτη Καλαντζόπουλο, παραγωγός
και διανομέας της δουλειάς της (μέσα από τη νεόκοπη δισκογραφική εταιρεία
Cantini, η οποία με το σινγκλ της Γιώτας Νέγκα και τη μουσική της ταινίας
«Peppermint» κάνει τα πρώτα της βήματα στην αγορά).

Το CD της «Πολίτικης κουζίνας» μάς επεφύλασσε και μια έκπληξη. Εκτός από τη
μουσική και το (ένα) τραγούδι που λέει η Τουρκάλα Ντιλέκ Κοτς, ακούμε από τη
φωνή της Νατάσας Θεοδωρίδου ένα καθαρό χασάπικο στυλ ’60, τους στίχους του
οποίου έγραψε ο ίδιος ο σκηνοθέτης.

«Τη Νατάσα τη σκεφτόμασταν πάντα με τον Παναγιώτη γιατί η φωνή της έχει κάτι
γνήσια λαϊκό», λέει η Ευανθία. «Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια λειτουργείς
περισσότερο με το ένστικτο…».

Με το ένστικτο λειτούργησες όταν ο Τάσος Μπουλμέτης σού πρότεινε να γράψεις
τη μουσική;

«Με τον Τάσο γνωριζόμαστε από καιρό, κάνουμε παρέα. H “Πολίτικη κουζίνα” είναι
ένα έργο που το συζήταγε χρόνια, έγραφε το σενάριο, το ξανάγραφε… Μάλιστα
πριν από δύο χρόνια είχαμε ταξιδέψει όλοι μαζί στην Κωνσταντινούπολη, εγώ, τα
παιδιά και ο Παναγιώτης, και ο Τάσος μάς ξενάγησε στα μέρη που έζησε παιδί. Τα
λέω όλα αυτά για να καταλάβετε ότι την περιπέτεια της ταινίας του τη ζήσαμε
λιγάκι κι εμείς».

Δεν εκπλήσσει που η Ευανθία ασχολήθηκε με την εν λόγω ταινία. Ούτε που το
αποτέλεσμα της δουλειάς της δικαίωσε (και με το παραπάνω) την επιλογή του
σκηνοθέτη. Όποιος θυμάται τον δίσκο της «Το Αστέρι και η Ευχή» θα καταλάβει
αμέσως την «υπογραφή» της – παρόλο που το «Αστέρι» δεν είχε κινηματογραφικό
άλλοθι (πέρα από τις ιστορίες που έφτιαχνε η Ευανθία στο μυαλό της). Αυτό που
μας εξέπληξε λιγάκι είναι ότι η «Πολίτικη κουζίνα» είναι το πρώτο της
σάουντρακ (για τον κινηματογράφο) κι αυτό γιατί το κινηματογραφικό ύφος είναι
κάτι που χαρακτηρίζει τη «γραφή» της: μουσική που φλερτάρει με το στυλ
Μορικόνε, λυρισμός που παραπέμπει σε χολιγουντιανού τύπου δράματα,
ενορχηστρώσεις πλούσιες, που στηρίζονται στον ήχο μεγάλων ορχηστρών. Σ’ αυτόν
τον δίσκο ισχύουν όλα τα παραπάνω (μέρος του δίσκου ηχογραφήθηκε με τη
Συμφωνική Ορχήστρα του Βουλγαρικού Ραδιοφώνου) με τη διαφορά ότι εδώ
προστίθεται και πολύ ανατολίτικο στοιχείο, το οποίο αναδεικνύουν μοναδικά οι
Σωκράτης Σινόπουλος (πολίτικη λύρα), Χρήστος Τσιαμούλης (νέι, ούτι), Πάνος
Δημητρακόπουλος (κανονάκι), Πέτρος Κούρτης και Βαγγέλης Καρίπης (κρουστά). Στο
πιάνο ο Θοδωρής Κοτεπάνος, στο μπουζούκι ο Γιώργος Κοντογιάννης, στο
κοντραμπάσο ο Τάσος Ζώης. Όλα τα μέλη της λαϊκής ορχήστρας, ένα προς ένα.

Κάνει εντύπωση ότι αυτή είναι η πρώτη σου κινηματογραφική ταινία.

«Κάνει εντύπωση γιατί έχω γράψει και για την τηλεόραση και για το θέατρο. Ίσως
και γιατί εγώ λειτουργώ περισσότερο με τη μελωδία».

Θα σου άρεσε να ασχοληθείς στο μέλλον με τον κινηματογράφο;

«Και βέβαια θα μου άρεσε. Απλά, θα ήθελα να έχω τον χρόνο να ταυτιστώ με την
ιστορία, να ζήσω μέσα μου καταστάσεις. Άμα δεν είναι πάντα σαν την πρώτη φορά,
τι νόημα έχει;».

«Ανέτρεξα στις μνήμες μου»

Ανέτρεξες σε κάποιες άλλες μουσικές πριν γράψεις τη δική σου;

«Όχι. Ποτέ δεν το κάνω αυτό γιατί φοβάμαι ότι θα επηρεαστώ. Όταν διάβασα το
σενάριο ανέτρεξα στις μνήμες μου – σ’ αυτές που όλοι έχουμε ως Έλληνες…
Έπειτα, είχα ζήσει και λίγο την ιστορία του Τάσου (Μπουλμέτη) μέσα από τα
διάφορα που λέγαμε όλα αυτά τα χρόνια. Όταν άρχισαν τα γυρίσματα γράφτηκαν και
επιπλέον θέματα».

Είναι εντυπωσιακό πώς συνυπάρχουν όλα αυτά τα είδη μουσικής. Και το πώς ο
δίσκος στέκει και ως αυτόνομο έργο…

«Υπάρχουν πολλά μουσικά θέματα στο CD γιατί το απαιτεί η ταινία. Αλλάζουν τα
μέρη, οι εποχές… Δεν γινόταν να βγει με δύο, τρία θέματα».

INFO

«Πολίτικη κουζίνα», Ευανθία Ρεμπούτσικα (Cantini). Στις 7 Δεκεμβρίου θα
παιχτεί και ζωντανά σε κάποια μουσική σκηνή της Αθήνας.