ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Οι νίκες ΠAΣΟK

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ. Φλώρος, Βεργή 16, Αθήνα, γράφει:

«Έχω διαφορετικές απόψεις απ’ αυτές που υποστήριξες στο χρονογράφημά σου
(7-7-03) για τον K. Λαλιώτη. Τις σημειώνω: Δεν καταλαβαίνω, εσύ που έζησες και
είδες σε βάθος την περίοδο 1950-1980 (και γνωρίζεις καλά τα εξ οικείων
απροσμέτρητου μεγέθους εγκλήματα κατά του Ελληνισμού της περιόδου 1920-1950)
να λες ότι “εδώ και ενάμιση χρόνο η πολιτική ζωή της χώρας δεν μου αρέσει
καθόλου”.

Δεν νομίζεις ότι χρειάζεται κάποια εξήγηση με συγκεκριμένα συγκριτικά
στοιχεία; Εγώ πάντως, όταν σκέφτομαι ή συζητάω πολιτικά, βλέπω πρώτα την
περίοδο 1920-2000 και το σήμερα κι έπειτα την περίοδο 2000-2010-2100
(ανεξάρτητα αν εγώ ίσως κι αύριο προσγειωθώ, η Ελλάδα συνεχίζει στους
αιώνες…).

Με τον μη ανασχηματισμό λες ότι έπιασες τα γέλια. Εγώ αισθάνθηκα απλά
ικανοποίηση που ο Σημίτης για μία ακόμη φορά φέρθηκε έξυπνα και έντιμα και δεν
μας θεώρησε ηλίθιους. Ότι δηλαδή μπορεί να μας παραπλανήσει αλλάζοντας
καρέκλες σε επιτυχημένα στελέχη εννέα μήνες προ των εκλογών, για να φέρει έτσι
καλύτερα αποτελέσματα. Ζήτημα εκτιμήσεων των μεν και των δε. H τελική πάντως
σφυγμομέτρηση της κάλπης θα δείξει – κατά ένα ποσοστό – ποια ήταν η σωστή
επιλογή.

Την έξοδο του Λαλιώτη από το Εκτελεστικό δεν την είδα σαν εκπαραθύρωση. Αν
πράγματι ο Λαλιώτης πίστευε, όπως τουλάχιστον είπε, ότι ο δημοκρατικά
εκλεγμένος επανειλημμένα με το σημαντικό ποσοστό 70% πρόεδρος Σημίτης, ο
πανελλήνια αναγνωρισμένος ως επιτυχημένος επανειλημμένα υπουργός και
Πρωθυπουργός, ο πανευρωπαϊκά αναγνωρισμένος ως άριστος πρόεδρος της E.E., έχει
το δικαίωμα να έχει ένα Εκτελεστικό με νέους ανθρώπους χωρίς περισπασμούς από
υπουργικά καθήκοντα και έναν γραμματέα της επιλογής του, θα δεχόταν το
σημαντικότατο υπουργείο Γεωργίας παραμένοντας, χωρίς εκρήξεις και ρητορείες
για θυσίες Ιφιγένειας κ.ά., στην Κεντρική Επιτροπή, ως ένας εν δυνάμει
μελλοντικός διεκδικητής της αρχηγίας, όπως και τα άλλα στελέχη.

Οι εκλογικές νίκες του ΠΑΣΟΚ είναι βασικά νίκες του Ανδρέα και του Σημίτη. Για
να υπολογισθεί το ποσοστό συμβολής στις νίκες του Λαλιώτη και των άλλων
στελεχών χρειάζεται ολόπλευρη κατάθεση απόψεων αυτών που γνωρίζουν το θέμα.

Το μεγάλο σφάλμα του Σημίτη είναι ότι 7 χρόνια αρχηγός δεν θέλησε να βγάλει
την οργάνωση του ΠΑΣΟΚ απ’ τη χρόνια νάρκη στην οποία έχει καταδικαστεί από το
1985 (περίπου) και μετά, γιατί πιστεύει στα λίγα εκλεκτά στελέχη. Για να
συντομεύω: η πιο ολοκληρωμένη και συμπυκνωμένη πρόταση για αναδιοργάνωση και
νέα πορεία του ΠΑΣΟΚ περιέχεται στη συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στα
“NEA” της 25-1-1999 στον Γιάννη Διακογιάννη. Μεγάλο λάθος (του Γ.Π.), που δεν
αγωνίσθηκε για την υλοποίηση της πρότασής του και από εκείνο το σύνολο
σέρνεται ακόμα μόνο η πρότασή του για εκλογή προέδρου με καθολική ψηφοφορία».