Πρόσωπα Eπιθυμίες αποκλεισμένων

«Αν μπορούσα να κάνω κάτι για σας, οπουδήποτε στην Παλαιστίνη, τι θα ήταν
αυτό;».

Έμιλυ Τζασίρ, «πήγαινε στη Χάιφα και παίξε μπάλα με τον πρώτο μικρό Παλαιστίνιο που θα δεις στον δρόμο»

H Αμερικανίδα φωτογράφος Έμιλυ Τζασίρ έθεσε το ερώτημα αυτό σε Παλαιστίνιους
εξόριστους – στα κατεχόμενα εδάφη ή αλλού. Παλαιστινιακής καταγωγής, αλλά
εξοπλισμένη με αμερικανικό διαβατήριο που της επιτρέπει να ταξιδεύει ελεύθερα
όπου επιθυμεί, προσφέρθηκε να εκπληρώσει επιθυμίες ομοεθνών της, που η
ελευθερία των κινήσεών τους περιορίζεται από τις ισραηλινές αρχές. H εκπλήρωση
των επιθυμιών αυτών είναι το θέμα έκθεσης που παρουσιάζεται στην Ουάσιγκτον με
τίτλο «Εκεί απ’ όπου ερχόμαστε». Τον Δεκέμβριο θα μεταφερθεί στο Λιντς της
Αυστρίας, τον Μάρτιο στη Βενετία και τον Απρίλιο στη Ραμάλα και το Αμμάν.

«Πιες νερό από το χωριό των γονιών μου»· «πήγαινε να δεις τη νεαρή Παλαιστίνια
που φλερτάρω από το τηλέφωνο και δεν έχω μπορέσει να συναντήσω»· «πήγαινε στη
Χάιφα και παίξε μπάλα με τον πρώτο μικρό Παλαιστίνιο που θα δεις στον δρόμο»·
«πήγαινε στην Ιερουσαλήμ στον τάφο της μάνας μου τη μέρα των γενεθλίων της,
άφησέ της λουλούδια και προσευχήσου»· «να φας κινάφα στο ζαχαροπλαστείο του
Τζαφάρ στην Ιερουσαλήμ»: τα αιτήματα αποπνέουν νοσταλγία ή αντανακλούν τις
αντιξοότητες της εξορίας και του αποκλεισμού και η έκθεση αποτελείται από μια
τριανταριά φωτογραφίες που τεκμηριώνουν την εκτέλεση των αποστολών που
ανατέθηκαν στην Τζασίρ. Καθεμιά συνοδεύεται από μια μικρή επιγραφή, στην οποία
υπάρχει η επιθυμία, όπως ακριβώς διατυπώθηκε, το όνομα του αιτούντος και οι
λόγοι που τον εμποδίζουν να την πραγματοποιήσει μόνος του. Όπου το κρίνει
απαραίτητο, η Τζασίρ αφηγείται πολύ συνοπτικά και πώς την πραγματοποίησε. Σε
μερικές περιπτώσεις, η επιθυμία δεν στάθηκε δυνατό να πραγματοποιηθεί. «Κόψε
τα πορτοκάλια της οικογένειάς μου στην Ιεριχώ και φάγε τα επιτόπου», ζήτησε ο
Ριγιάντ από τη Ραμάλα. Αλλά η Ραμάλα ήταν αποκλεισμένη λόγω της Ιντιφάντα και
όταν κατάφερε να πάει η Τζασίρ ήταν Μάρτιος και «η εποχή των πορτοκαλιών είχε
περάσει».

H Έμιλυ Τζασίρ γεννήθηκε το 1970 στη Βηθλεέμ, μεγάλωσε στο Σικάγο, τη Γαλλία,
τη Σαουδική Αραβία, το Κολοράντο, την Ιταλία και το Τέξας και σήμερα μοιράζει
τον χρόνο της ανάμεσα στη Νέα Υόρκη και τη Ραμάλα. Έγινε γνωστή με ένα έργο
που ονόμασε «Μνημείο»: μια προσφυγική σκηνή με κεντημένα τα ονόματα των 418
παλαιστινιακών χωριών που άλλαξαν όνομα ή καταστράφηκαν μετά την ίδρυση του
Ισραήλ, το 1948. «Είχα την ιδέα για την τωρινή έκθεση καθώς πηγαινοερχόμουν
συνεχώς ανάμεσα στην Παλαιστίνη και τις διάφορες χώρες στις οποίες έζησα»,
εξηγεί. «Σε κάθε σύνορο, πάντα ρωτούν, μήπως κάποιος σας εμπιστεύθηκε κάτι να
μεταφέρετε; Αυτό κυρίως ήταν που μου έδωσε την έμπνευση».