ΓNΩMH Xρειάζονται ο ένας τον άλλον

Διαβάζοντας την τελευταία δημοσκόπηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που φανερώνει
ότι το 59% των πολιτών της θεωρούν πια το Ισραήλ ως την μεγαλύτερη «απειλή για
την παγκόσμια ειρήνη», διαβάζοντας αναφορές ότι ο Μίκης Θεοδωράκης, ο συνθέτης
του «Ζορμπά», έχει εκφράσει την άποψη ότι οι Εβραίοι είναι «η ρίζα του κακού»
και παρατηρώντας την τελευταία βομβιστική επίθεση στη Σαουδική Αραβία από
φανατικούς ισλαμιστές, η ακόλουθη αιρετική σκέψη μπαίνει στο μυαλό μου: οι
φύλακες των μουσουλμανικών ιερών τόπων και οι φύλακες των εβραϊκών ιερών τόπων
πραγματικά χρειάζονται ο ένας τον άλλον σήμερα.

Το Ισραήλ δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα του αυξανόμενου αντισημιτισμού χωρίς
τη βοήθεια της σαουδαραβικής άρχουσας οικογένειας και οι Σαουδάραβες δεν
μπορούν να αγοράσουν τον χρόνο που χρειάζονται για σταδιακή πολιτική και
οικονομική μεταρρύθμιση στο εσωτερικό της Σαουδικής Αραβίας χωρίς τη συνδρομή
του Ισραήλ. Ναι, ο οίκος των Σαούντ και ο οίκος του Σαρόν πραγματικά
χρειάζονται ο ένας τη βοήθεια του άλλου. Κρίμα που κανένας από τους δύο δεν
μπορεί να το δει αυτό.

«H μόνη ελπίδα για την άρχουσα σαουδαραβική οικογένεια, για τη μακροπρόθεσμη
επιβίωσή της, είναι να πετύχει δύο στόχους: να ανεβάσει το επίπεδο ζωής του
λαού και να λύσει το Παλαιστινιακό», δηλώνει ο ειδικός σε θέματα Μέσης
Ανατολής, Στίβεν Κοέν. Και για να λύσει το Παλαιστινιακό χρειάζεται το Ισραήλ.

Οι Ισραηλινοί χρειάζονται τους Σαουδάραβες για να καταπολεμήσουν τον
αυξανόμενο αντισημιτισμό. Αυτός ο νέος αντισημιτισμός είναι ένα συνονθύλευμα
μουσουλμανικής οργής και κλασικού ευρωπαϊκού μίσους. Αυτό το μίσος
υποδαυλίζεται από έναν ευρωπαϊκό Τύπο, που μοιάζει ολοένα και περισσότερο με
τον χειρότερο αραβικό Τύπο, και από πραγματικές εικόνες Ισραηλινών εποίκων που
αρπάζουν παλαιστινιακή γη και ξεριζώνουν τους ελαιώνες των Παλαιστινίων.

Ο τρόπος να μειωθούν αυτές οι φωτιές μίσους είναι να βρεθεί μία λύση στο
παλαιστινιακό θέμα, σύμφωνα με τις αρχές του σχεδίου Κλίντον. Τίποτα δεν θα
έσβηνε αυτόν τον νέο αντισημιτισμό περισσότερο από μία ειρηνευτική συμφωνία
Ισραηλινών – Παλαιστινίων, η οποία θα συνοδευόταν από την πραγματοποίηση της
υπόσχεσης του πρίγκιπα διαδόχου Αμπντάλα να ομαλοποιήσει τις σχέσεις με το
Ισραήλ μόλις η συμφωνία επιτευχθεί.