ΓNΩMH Tζατζίκι και σουβλάκι

«Gyros, tzatziki und bauern salad».

Για όσους δεν κατάλαβαν η μετάφραση είναι «γύρος, τζατζίκι και χωριάτικη
σαλάτα».

Έτσι αντιμετώπιζαν οι Γερμανοί τους Έλληνες μετανάστες στις αρχές της 10ετίας
του ’60, με το σκωπτικό αυτό σύνθημα ειρωνεύτηκαν οι οπαδοί της Στουτγάρδης
τον Παναθηναϊκό προχθές το βράδυ στη Λεωφόρο. Και από την άλλη, οι οπαδοί των
«πρασίνων» αποχώρησαν βρίζοντας θεούς και δαίμονες.

Το να φθάσει ο Παναθηναϊκός να γίνει περίγελος των Γερμανών, δεν είναι κάτι
που τιμά τον ίδιο, αλλά ούτε και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Όμως, στη χώρα που
υπάρχει η παροιμία «ό,τι σπείρεις, θερίζεις», είναι επιεικώς ανόητο να
ψάχνουμε για το τι φταίει και ποιος φταίει.

Αν ο Παναθηναϊκός ήταν εντυπωσιακός, όπως διάβασα, για 60 λεπτά, δυστυχώς,
ένας ποδοσφαιρικός αγώνας εδώ και πολλά – πολλά χρόνια διαρκεί 90 λεπτά. Και
αυτά, είναι πολλά για την πλειονότητα των παικτών που έχει στο ρόστερ της η
ομάδα των «πρασίνων». Αν το ποδόσφαιρο είναι άθλημα των νέων, τότε η
πλειονότητα των παικτών του ΠΑΟ περιμένει τα τελευταία ένσημα για να βγει στη
σύνταξη. Αν τα τελευταία χρόνια η διαπίστωση για την «πράσινη» ομάδα ήταν πως
είναι αργή, φέτος κάποιοι φρόντισαν να γίνει ακόμη πιο δυσκίνητη με παίκτες
όπως ο Μάριτς, ο Ζουτάουτας, οι οποίοι ούτε στο ριπλέι δεν μπορούσαν να
παρακολουθήσουν τους νεαρούς αντιπάλους τους της Στουτγάρδης. Και όλα αυτά με
έναν προπονητή από μία τεράστια ποδοσφαιρική δύναμη, όπως το Ισραήλ, ικανό να
μεταδώσει στους παίκτες ό,τι πιο σύγχρονο στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα
(χα).

Δυστυχώς… Αυτούς τους παίκτες (και αυτόν τον προπονητή) έχει ο ΠΑΟ – που
προχθές έδωσαν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους είναι αλήθεια – αυτά
τα σχόλια θα εισπράττει.