[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H ζωή μας κύκλους κάνει – το έχουν πει οι ποιητές, αρμοδιότεροι ως γνωστόν,
ημών και υμών. Και η στήλη θυμήθηκε τώρα – άκου να δεις μνημονικό – ότι κάτι
ανάλογο με αυτή την έκθεση του εντιμότατου κυρίου Πέδρο Σόλμπες, επιτρόπου
οικονομικών της E.E., η οποία κάνει περίπου φιτίλια την ελληνική οικονομία,
είχε συμβεί παραμονές των εκλογών του 1989. Τότε, είχε φθάσει στην Αθήνα μια
επιστολή του προέδρου της Κομισιόν Ζακ Ντελόρ, που, μέσες άκρες, έλεγε ότι αν
επανεκλεγεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θα καταστραφεί οικονομικά η χώρα. H χώρα,
έκανε τότε τη μεγάλη… επιτυχία και εξέλεξε κυβέρνηση Τζαννετάκη – Μητσοτάκη,
και είδαμε και πάθαμε να συνέλθουμε για καμιά δεκαριά χρόνια. Τώρα, πάλι τα
ίδια. Πόσα χρόνια χωρίζουν την έκθεση Σόλμπες από την επιστολή Ντελόρ; 14
χρόνια και κάτι μήνες. Λίγα δεν είναι για να επαναλαμβάνεται με τόσο…
βάρβαρο τρόπο κάτι που μυρίζει έντονα «βρώμικο ’89»;

H Δεξιά στην εξώπορτα

Λίγα ή όχι, η ουσία είναι ότι η Δεξιά χτυπάει με αξιώσεις την πόρτα της
εξουσίας. Και όποιος έχει την παραμικρή αμφιβολία δεν έχει παρά να διαβάσει
συνέντευξη της Φάνης Πάλλη-Πετραλιά στην προχθεσινή «Ελευθεροτυπία». Τι λέει η
φίλη μας η Φάνη; Ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα κερδίσει απλώς, αλλά πάει για
πάνω από 170 έδρες! Μάλιστα, για πάνω από 170 έδρες!! H επισήμανση υποκρύπτει
απεριόριστη υστεροβουλία. Σκοπό έχει να κινητοποιήσει – έστω και διά της…
κατατρομοκράτησης – όσους ακόμη δεν το πιστεύουν ότι αυτό που είναι στην
εξώπορτα, δεν είναι ο απρόσκλητος επισκέπτης που είδε φως και είπε να ανέβει.
Είναι η Δεξιά, που έρχεται και δεν κρατιέται με τίποτε. Διότι όταν έλθει η
ημέρα της κρίσεως, η επομένη των εκλογών δηλαδή, θα μας ρωτήσει η νέα ηγεσία
της Χαρ. Τρικούπη, απαιτώντας ίσως εξηγήσεις, «εσύ τι έκανες για να το
αποτρέψεις;» Και τι θα απαντήσουμε τότε; Ο Πάγκαλος, που το έπιασε το νόημα
εγκαίρως, έσπευσε ως γνωστόν να επανενταχθεί…

Ήθελε να βοηθήσει…

… Διότι πάντα ήθελε να βοηθήσει το ΠΑΣΟΚ – όπως ο ίδιος άλλωστε δήλωσε – και
εμείς δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία επ’ αυτού. Το οποίον σημαίνει ότι
ακόμη κι όταν περνούσε γενεές δεκατέσσερις τον Σημίτη, το περιβάλλον του, την
κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ, δεν το έκανε για να τους… κατηγορήσει. Όχι. Για να
τους… βοηθήσει το έκανε!..

Να γίνουν καλύτεροι, να διώξουν τα παράσιτα από το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση, να
σταματήσει η διαφθορά, να αποκτήσει διαφάνεια η εξουσία, να αποκτήσουν, κόμμα
και κυβέρνηση, πιο δημοκρατικές διαδικασίες, να γίνουν πιο αποτελεσματικοί,
πιο καίριοι, πιο παρεμβατικοί. H επισήμανση είναι αναγκαία, διότι κάθε φορά
που έγραφε κάτι ο Πάγκαλος ή έκανε δηλώσεις στα κανάλια (αυτά… ψάχνει τώρα η
N.Δ.!..), εμείς νομίζαμε πως έτοιμοι ήταν να τον διαγράψουν. Καθ’ ότι όλο
οργισμένος – μας έλεγαν – ήταν ο Πρωθυπουργός μαζί του. Τώρα δύο τινά
συμβαίνουν: Ή εκείνοι δεν ήξεραν ότι ο Πρωθυπουργός ήταν απολύτως…
ικανοποιημένος (!) με όσα έλεγε ο Πάγκαλος ή αυτή η εκτίμηση της Φάνης (κ.λπ.)
έχει κάνει θραύση στους πασόκους…

Κανονικός πόλεμος

Πάντως, πολλοί είναι εκείνοι που μεμψιμοιρούν για την ανάληψη από τον Πάγκαλο
της θέσης του συντονιστή της Επιτροπής εκλογικού αγώνα. Θεωρούν πως ο
παρορμητικός χαρακτήρας του, καθώς και η τάση του συχνά να κλωτσάει τη γεμάτη
καρδάρα, δεν προοιωνίζονται τίποτε θετικό για τη συνέχεια. Και ανησυχούν.
Αδίκως! Οι εκλογές – και πολύ περισσότερο οι επικείμενες – δεν είναι μία
αναμέτρηση Αρσακειάδων με Ουρσουλίνες. Δεν είναι αντιπαράθεση στο πλαίσιο μιας
παρέας καλών παιδιών. Ούτε καν ένας καβγάς εφήβων στην πλατεία της συνοικίας.
Είναι πόλεμος κανονικός, χωρίς κανόνες και χωρίς όρους. Χωρίς ευγένειες και
καλούς τρόπους. Και επειδή πολέμους αυτού του είδους συνήθως δεν τους
διεξάγουν καλά παιδιά, αλλά… «καλά παιδιά» με… πιστοποιητικά, είναι μάλλον
θετικό ότι αυτήν τη δύσκολη ώρα για το ΠΑΣΟΚ, ανέλαβε ο Πάγκαλος να ανέβει στο
ρινγκ. Να ξέρει, ότι γύρω στις κερκίδες είναι κόσμος πολύς που περιμένει πολλά
απ’ αυτόν. Ας μην τους διαψεύσει…

H Βουλή των άκρων

Τελικά βρε παιδί μου, αυτή η Βουλή είναι των άκρων. Από τον ένα άκρο, με ένα
βήμα τσουπ, μετακινείται στο άλλο. Από την απόλυτη άρνηση, με χαρακτηριστική
ευκολία τοποθετείται στην απόλυτη κατάφαση. Μέσος όρος δεν υπάρχει. Κι αν
υπάρχει, είναι θύμα κι αυτός ενός ιδιότυπου ρατσισμού που κατατρύχει ολόκληρη
την κοινωνία και αφορά τους πολιτικούς. Δύσκολο να βρεις άλλη κοινωνική τάξη
(με εξαίρεση ίσως τους δημοσιογράφους), για την οποία μπορεί να ακουστούν οι
μεγαλύτερες… φρικαλεότητες και να γίνουν αμέσως πιστευτές, χωρίς δεύτερη
κουβέντα. H αρχή τού «ό,τι πεις (κακό εννοείται) για τους πολιτικούς, μέσα
είσαι», ισχύει στο διηνεκές, και οι βουλευτές, που ζουν με τον φόβο της
ρετσινιάς, κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να δικαιώνουν όσους τους
κατηγορούν. Τώρα, ψήφισαν με τα χέρια δεμένα άρση όλων των ασυλιών. Όχι, αν
ήθελαν ας έκαναν κι αλλιώς. Τον κίνδυνο πάντως, κάποια στιγμή να είναι
κατηγορούμενοι και οι 300, δεν τον σκέφθηκε κανείς…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τι πιάνουν οι δημοσιογράφοι;

Μία ιδιαιτέρως αποκαλυπτική έκθεση για την αρνητική εικόνα που έχουν οι
Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας στον διεθνή Τύπο, συνέταξε εμπιστευτικά η κυρία
Γιάννα Δασκαλάκη-Αγγελοπούλου, και διένειμε σε διάφορους αρμοδίους, και στον
Πρωθυπουργό. Πληροφορούμαι ότι οι ξένοι δημοσιογράφοι – και τα μέσα στα οποία
εργάζονται – δεν θέλουν να… ξέρουν τι αναφέρεται γι’ αυτούς στη συγκεκριμένη
έκθεση! Όλοι εξωνημένοι. Ή αν δεν τα έχουν «πιάσει» ακόμη, έτοιμοι είναι με το
χέρι απλωμένο! Παράδειγμα: το μπαράζ αρνητικών δημοσιευμάτων για την ασφάλεια
των Αγώνων σε έντυπα μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας, αποδίδεται – τελειωμένα
πράγματα! – στο «ενδιαφέρον» εταιρείας προμήθειας υλικών προστασίας από
βιοχημικό πόλεμο – άκου τώρα, τι εφηύραν οι άνθρωποι… κινδυνεύουμε από
βιοχημική επίθεση!.. Μάλιστα η εταιρεία προμήθειας είναι, λέει, θυγατρική
αεροπορικής εταιρείας και «καίγεται» να προσποριστεί, και αυτή, μερικά
εκατομμύρια ευρώ. Κι επειδή δεν πήρε τη δουλειά ακόμη, βάζει δημοσιογράφους
και έντυπα να γράφουν. Μπα, τι λέτε ρε παιδιά; Γίνονται τέτοια πράγματα; Όσο
για την έκθεση, μάλλον δεν ήταν και πολύ καλή ιδέα η σύνταξή της από την
επικεφαλή του 2004. Διότι αν διαρρεύσει, πάει περίπατο το… ίματζ!..