Διαστάσεις Διακοπές στο Kάιρο

Ο στόχος τους ήταν να περάσουν δέκα ημέρες ξεκούρασης στο Κάιρο και στο
θέρετρο Σαρμ ελ-Σέιχ. H περιπέτειά τους αποτυπώνει και συμπυκνώνει ολόκληρο το
δράμα της Παλαιστίνης.
![]() |
|
Ατέλειωτη αναμονή: Παλαιστίνιοι παίζουν χαρτιά, περιμένοντας να περάσουν τη |
Ήταν είκοσι. Θα μπορούσε κανείς να τους χαρακτηρίσει εύκολα μια ομοιογενή
εθνική ομάδα: όλοι ήταν Παλαιστίνιοι που ζουν υπό κατοχή. Κι όμως, ανήκαν σε
επτά διαφορετικές κατηγορίες.
Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης με παλαιστινιακό διαβατήριο
Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης με διπλωματικό διαβατήριο Vip
Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης με ιορδανικό διαβατήριο
Παλαιστίνιοι της Ιερουσαλήμ με ισραηλινά ταξιδιωτικά έγγραφα
Παλαιστίνιοι του «Ισραήλ 1948» με ισραηλινό διαβατήριο
Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης με καναδικό διαβατήριο
Παλαιστίνιοι της Λωρίδας της Γάζας με παλαιστινιακό διαβατήριο, που κατοικούν
στη Δυτική Όχθη
Από τις κατηγορίες αυτές, μόνο δύο μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το αεροδρόμιο
του Τελ Αβίβ. Αποφάσισαν, λοιπόν, να ταξιδέψουν μέσω του αεροδρομίου του
Αμμάν.
Καθεμία από τις παραπάνω κατηγορίες χρειαζόταν ειδική άδεια, όχι μόνο από τη
Ραμάλα, το Αμμάν και το Κάιρο, αλλά και από το μπλόκο της Καλάντια, το μπλόκο
της Ιεριχώς, το μπλόκο του Rest-House της Ιεριχώς και τη γέφυρα Άλενμπυ.
Πρόκειται για μερικά μόνο από τα 320 ισραηλινά μπλόκα που χωρίζουν τη Δυτική
Όχθη. Για να εκδοθούν αυτές οι άδειες, το πολιτιστικό κέντρο Riwaq που
οργάνωσε το ταξίδι έπρεπε να κάνει αιτήσεις πολλούς μήνες πριν.
Οι περισσότεροι από τους ταξιδιώτες, αλλά όχι όλοι, χρειάζονταν για να
περάσουν από το ιορδανικό έδαφος άδεια από το ιορδανικό υπουργείο Εσωτερικών.
Οι περισσότεροι από τους ταξιδιώτες, αλλά όχι όλοι, χρειάζονταν τουριστική
βίζα για το Κάιρο.
Οι περισσότεροι από τους ταξιδιώτες, αλλά όχι όλοι, έπρεπε να κλείσουν πολλούς
μήνες νωρίτερα θέση στο λεωφορείο που συνδέει το Rest-House της Ιεριχώς με την
Ιεριχώ, διασχίζοντας τον Ιορδάνη. Είναι ένα ταξίδι που διαρκεί μόλις δέκα
λεπτά, αλλά προϋποθέτει αναμονή τεσσάρων έως πέντε ωρών. Το κλείσιμο θέσεων
είναι απαραίτητο, επειδή από τότε που ξέσπασε η ιντιφάντα μπορούν να περνούν
τη γέφυρα Άλενμπυ μόνο τρία λεωφορεία την ημέρα (120 επιβάτες), έναντι 5.0000
ανθρώπων που την διέσχιζαν σε φυσιολογικές συνθήκες.
Ορισμένοι από τους ταξιδιώτες, αλλά όχι όλοι, χρειάστηκε να περιμένουν τρεις
ώρες στο αεροδρόμιο του Καΐρου, προτού τους επιτραπεί να εισέλθουν στη χώρα.
Όλοι οι ταξιδιώτες πέρασαν υπέροχα στο Κάιρο και στο Σαρμ ελ-Σέιχ.
«Κυκλοφορούσαμε ελεύθερα, μέναμε έξω μέχρι αργά το βράδυ», γράφει στην
Κοριέρε η Παλαιστίνια συγγραφέας Σουάντ Αμίρι. «Είχαμε τελείως ξεχάσει
πώς είναι η φυσιολογική ζωή».
Κατά την επιστροφή τους, τους υποδέχθηκε στο μπλόκο της Καλάντια μια βροχή από
σφαίρες. Ένας Ισραηλινός στρατιώτης κυνηγούσε έναν νεαρό Παλαιστίνιο και
πυροβολούσε μανιασμένα στον αέρα. Έδωσαν από 15 σεκέλ (τρία δολάρια) ο καθένας
στους στρατιώτες και γύρισαν στα σπίτια τους, για να ακούσουν τη σύνθεση της
νέας τους κυβέρνησης.














