[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Εκείνοι που είχαν προβλέψει ότι σε αυτές τις εκλογές θα κρεμαστούν στα
περίπτερα, με μανταλάκια, γυναικεία εσώρουχα – εξαιτίας της «ποιότητας» της
αναμέτρησης – φαίνεται πως πρέπει να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους! Τους
πρόλαβε η εκκλησιαστική διαμάχη: αυτός ο άγριος πόλεμος, που περιέργως
ονομάζεται «ιερός», αλλά το μόνο «ιερό» που έχει είναι ότι εκείνοι που τον
διεξάγουν, για λογαριασμό των αρχηγών τους, δεν έχουν «ούτε… ιερό ούτε
όσιο»! Διότι αν είχαν, αποκλείεται να πάσαραν στον Τύπο την «πληροφορία» ότι ο
Πατριάρχης είναι Τούρκος υπήκοος ή τη φωτογραφία του Βαρθολομαίου με πολιτικά,
αν και γνωρίζουν ότι αυτό επιβάλλει η τουρκική νομοθεσία. Και επί τη ευκαιρία
κοιμούνται το βράδυ «εν ειρήνη»; Κι αν το βράδυ κοιμούνται με ήσυχη τη
συνείδηση, την άλλη μέρα πώς μπαίνουν σε εκκλησίες και πιάνουν με τα χέρια
τους τα Ευαγγέλια;

Πώς κοιμούνται το βράδυ;

Σιγά το θέμα. Εδώ άλλοι κι άλλοι να δεις πώς κοιμούνται. Σαν αρνάκια, άσπρα
και παχιά, της μάνας τους καμάρι. Είδατε τι κλάμα έπεσε στην κηδεία αυτής της
δύστυχης που αυτοκτόνησε, αφού υπέγραφε τη μία μετά την άλλη τις αναστολές
κατεδάφισης των αυθαιρέτων της παραλίας; Ηρωίδα την έκαναν, κι ας μην το ήθελε
εκείνη, όπως υπογράμμιζε στις επιστολές της. «Θεομπαίχτες» κάθε μορφής,
επαγγέλματος και ιδιότητας, που μεταβάλλουν με τρομερή ευκολία το άσπρο σε
μαύρο και τανάπαλιν, τυμβωρήχησαν ασύστολα και την εμφάνισαν ως ήρωα και θύμα.
Μπορεί, ώς έναν βαθμό, να έχουν κάποιο δίκιο, αλλά δεν είναι πιο σοφό να
περιμένουν – κι εμείς μαζί – να ολοκληρωθούν οι ανακρίσεις; Γιατί βιάζονται να
θεοποιήσουν ένα άτομο, που από ΜΟΝΟ του δήλωνε, και το έγραφε, ότι «δεν
διαθέτει ίχνος αυτοεκτίμησης»;

Πολιτική σκοπιμότητα

Απλό. Γιατί πίσω από όλους αυτούς, υπάρχει – και εδώ! – πολιτική σκοπιμότητα.
Με το που έγινε γνωστή η αυτοκτονία της γυναίκας, και η είδηση ότι έχει αφήσει
πίσω της επτά-οκτώ επιστολές, βούιξε ο τόπος ότι πλέον «κι ο Σημίτης έχει τη
δική του υπόθεση Κέλι»!! Ακριβώς όπως ο Μπλερ. Και προχώρησαν και σε
συγκρίσεις: ότι ναι μεν ο Κέλι ήταν σύμβουλος του Μπλερ για θέματα ασφαλείας
και είχε χρεωθεί τις διαρροές στον Τύπο για τον αναίτιο πόλεμο στο Ιράκ, αλλά
κι αυτός αυτοκτόνησε εξαιτίας των πολιτικών πιέσεων. Και δεν έμειναν στις
συγκρίσεις, προχώρησαν και παραπέρα: ότι υπάρχουν δυο-τρεις πολιτικοί που
παρενέβησαν στο έργο της Σταθέα και την εξανάγκασαν να αυτοκτονήσει. Έλα όμως
που στις επιστολές η γυναίκα δεν έλεγε τίποτε για πολιτικές παρεμβάσεις και ο
σύζυγός της έμεινε στα υπονοούμενα; Τώρα; Πώς θα δέσει το «σιρόπι» με τον
Κέλι;

Με το γκολφ

Υγεία να υπάρχει, κι όλα τ’ άλλα θα ‘ρθουν από μόνα τους έλεγαν παλιά, τότε
δηλαδή που ο κόσμος πέθαινε σαν τις μύγες από τις επιδημίες. Τώρα όμως τα
πράγματα έχουν αλλάξει και ο κόσμος δεν τρώει ό,τι του σερβίρουν. Αλλά είναι
πολύ επιφυλακτικός και συνάμα προσεκτικός όταν ακούει διάφορα. Έτσι, όταν
μεσοβδόμαδα άκουσε ότι στο Παρίσι αποκαλύφθηκε επιγραφή στο σπίτι που έμενε ο
Καραμανλής στη διάρκεια της αυτοεξορίας του, δεν έμεινε σε αυτό καθαυτό το
γεγονός, αλλά έδωσε βάση στο τι είπε ο «μικρός» αδελφός του, Αχιλλέας. Τι είπε
ο αδελφός; Ότι στη διάρκεια της δικτατορίας ο Καραμανλής «δεν διασκέδαζε (…)
αλλά έμαθε να παίζει καλύτερα γκολφ απ’ ό,τι έπαιζε στην Ελλάδα»! Ας το έχουν
υπ’ όψιν τους οι μελλοντικοί βιογράφοι του «Εθνάρχη» όταν θα ξεκινούν να
γράφουν το κεφάλαιο της αντίστασής του στη χούντα! Με το … γκολφ την
πολέμησε ο μεγάλος…

Με την άδεια της N.Δ.

Το θέμα μας είναι ο Καραμανλής; Όχι, αλλά ποιος άλλος μπορεί να είναι ο σκοπός
μιας στήλης, όπως αυτή εδώ, από το να θυμούνται οι μεγάλοι και να μαθαίνουν οι
μικρότεροι; Εδώ επαπειλείται επανάκαμψη της Δεξιάς, επειδή πολλοί εξ ημών και
υμών αφήσαμε τη μνήμη μας να αδυνατίσει. Να μη θυμάται «τι σημαίνει Δεξιά» και
τι έκανε σ’ αυτόν τον τόπο επί δεκαετίες. Πολλοί είπαμε, όχι όλοι.
Πληροφορούμαι ότι το αγαπημένο κουτσομπολιό αυτή την εποχή στην Αθήνα αφορά
έναν εξ αυτών – που θυμούνται δηλαδή. Υποστηρίζεται ότι ο συγκεκριμένος κύριος
όταν του πρότειναν να αναλάβει διευθύνων σύμβουλος στον ΟΤΕ, τι έκανε;
Επισκέφθηκε λέει τη Ρηγίλλης και ζήτησε την ΑΔΕΙΑ (κύριε Χριστοδουλάκη μου)
από τους ιθύνοντες του κόμματος. Ρώτησε δηλαδή αν τον εγκρίνουν και εκείνοι
για τη θέση που του προτάθηκε. Κι όταν έλαβε το ΟΚ, είπε το «ναι» στην
κυβέρνηση. Ερώτηση: υπάρχει συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – N.Δ. στη χώρα και μας το
κρατάτε μυστικό; Πείτε το παιδιά, μην ντρέπεστε…

Θα προλάβουμε;

Κι όλα αυτά στο περιθώριο των Ολυμπιακών Αγώνων, που, θυμηθείτε το, θα
μεταβληθούν στο εθνικό μας άγχος από εδώ και πέρα. Θα προλάβουμε – δεν θα
προλάβουμε, κι αν προλάβουμε, θα είναι όλα έτοιμα ή μισά; Την εβδομάδα που
πέρασε «έπαιξαν» πολύ το τραμ και ο προαστιακός σιδηρόδρομος. Αιφνιδίως, και
εκεί που όλοι νομίζαμε ότι τα έργα θα τελειώσουν, κυκλοφόρησε ότι τα έργα
«δεν». Ο Βερελής, που έβγαλε ανακοίνωση, διαβεβαίωσε ότι τα έργα θα είναι
έτοιμα στην ώρα τους για τους Ολυμπιακούς. Αλλά άφησε και κάτι αιχμές ναααα
για τη στόχευση αυτού του είδους τής ειδησεογραφίας. Τι να εννοούσε άραγε;
Μήπως ότι κάθε φορά που μας επισκέπτεται ένα κλιμάκιο της Διεθνούς Ολυμπιακής
Επιτροπής για έλεγχο στη διοργάνωση, κάποιος/α πετάει την μπάλα έξω από το
γήπεδο, στο στυλ «ναι, δίκιο έχετε ως προς αυτά, αλλά και αλλού υπάρχουν
καθυστερήσεις»…

Μυστήρια πράγματα. Κυκλοφορεί έντονα ότι αναμένεται «έκτακτη», από κάθε
πλευρά, δημοσκόπηση της εταιρείας MRB, η οποία δίνει στη Νέα Δημοκρατία,
διαφορά από το ΠΑΣΟΚ 7,7%. Το μυστήριον του πράγματος έγκειται στο γεγονός ότι
η συγκεκριμένη εταιρεία διενεργεί εξαμηνιαίες έρευνες, τις οποίες δημοσιοποιεί
κάθε Ιούνιο και Δεκέμβριο. Είναι δυνατόν να γνωρίζουν – εκείνοι που
κυκλοφορούν τις σχετικές «πληροφορίες» – το πού προσδιορίζεται η διαφορά δυο
μήνες πριν δημοσιοποιηθεί η έρευνα; Και τι είναι μια δημοσκόπηση, κιμάς που
«κόπτεται παρουσία του πελάτου» ή κοστούμι «στα μέτρα σας»; Εδώ ο άλλος – σε
γνωστό δημοσκόπο αναφερόμαστε – τηλεφώνησε στον K. Σημίτη, Σάββατο απόγευμα,
παραμονή των εκλογών του 2000, και του είπε «κύριε πρόεδρε χάσατε, το λένε τα
στοιχεία μου». Κι ο Σημίτης πολύ ψυχρά: «Δεν αφήνεις να το δούμε αύριο, όταν
ανοίξουν οι κάλπες; Πάντως, εγώ δεν νομίζω ότι χάνουμε». Και δικαιώθηκε. Ο
δημοσκόπος φυσικά εξακολουθεί να κάνει την ίδια δουλειά…