ΘAΛEIA MATIKA Aπό τις «Mέλισσες», στον Γκόρκι

Από μικρή ήθελε να γίνει ηθοποιός. Ακόμα κι όταν πέρασε στο Οικονομικό Τμήμα
του Πανεπιστημίου Πειραιά, δεν ικανοποιήθηκε. Τα παράτησε, όπως είπε, και
έδωσε εξετάσεις στη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Κι ύστερα… «Ύστερα ήρθαν οι
μέλισσες».

H Θάλεια Ματίκα είναι από τη νέα γενιά των ηθοποιών (μόλις το ’99
αποφοίτησε). Στις εξετάσεις της σχολής βρέθηκε και ο σκηνοθέτης Κώστας
Κουτσομύτης. Ετοίμαζε τότε τη σειρά «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες». Είδε τη Θάλεια
και την επέλεξε για ρόλο στο μπουλούκι του θιάσου της Μαρίκας Σουέζ
(Μαρινέλλα). Ακολούθησαν ρόλοι σε θεατρικά έργα στο ΔΗΠΕΘΕ Βόλου και στο
θέατρο «Σημείο». Για την εμφάνισή της στην ταινία μικρού μήκους «Μικρός
Ινδιάνος» του Σταύρου Στάγκου απέσπασε το πρώτο βραβείο γυναικείας ερμηνείας,
συμμετέχει στην ταινία «Μην περνάς, ανάβει κόκκινο» της Ισαβέλλας Μαυράκη και
έχει βασικό ρόλο στη σειρά «Κλείσε τα μάτια» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, μέσα
από την οποία έγινε ευρύτερα γνωστή. Ο χειμώνας θα την βρει στο θέατρο
«Φούρνος» στο έργο «Βάσια» του Μαξίμ Γκόρκι.

Στον σύντομο απολογισμό για όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα, απαντά: «Έχω χάσει
την ανεμελιά που είχα ως μαθήτρια και φοιτήτρια, έχω άγχος και ανασφάλεια που
βγήκαν στην επιφάνεια όταν διαπίστωσα πόσο σκληρά ήταν τα πράγματα στον χώρο».
Στα θετικά προσμετρά τη δυνατότητα να κάνει αυτό που ήθελε και τις δουλειές
στις οποίες έχει λάβει μέρος.

Είναι επιτυχημένη; «Είμαι στα πρώτα μου βήματα. Εκείνο που με απασχολεί
είναι να χτίσω κάτι σε σταθερή βάση και σ’ αυτό να πατήσω, για να κινηθώ στη
συνέχεια. Δεν νομίζω πως μια καλή δουλειά είναι και επίτευξη ενός στόχου.
Είναι απλώς ένα λιθαράκι σ’ αυτό που χτίζει κανείς».

Πώς αντιλαμβάνεται την καταξίωση; «Χρόνια μετά, σε μια πιο ώριμη φάση της
ζωής μου, όταν θα κοιτάξω πίσω, θέλω τα θετικά να είναι περισσότερα από τα αρνητικά».