MATIEΣ Ούτε αράδα!

Δίκιο έχουν όσοι μιλάνε για «αθηνοκεντρικό κράτος». Όλες οι αποφάσεις
παίρνονται εδώ. Και εδώ γίνονται όλα. Και για να χρυσώνεται το χάπι στους
Θεσσαλονικείς, βαφτίσαμε τη Θεσσαλονίκη… συμπρωτεύουσα! Λες και οι
Θεσσαλονικείς μασάνε σανό και δεν καταλαβαίνουν από τέτοια κόλπα. Αλλ’ αυτή η
πεποίθηση του ότι η Αθήνα είναι το παν, έχει περάσει ακόμη και στους
δημοσιογράφους. Δυστυχώς.

Θα πω ένα – από τα πολλά – παράδειγμα: υπάρχει ένας τηλεοπτικός σταθμός που
ανήκει στην EPT. Ο τηλεοπτικός σταθμός ET3, με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Είναι κι
αυτός κομμάτι της δημόσιας τηλεόρασης. Και απευθύνεται σε εκατομμύρια
τηλεθεατές. Όχι μόνο στη… συμπρωτεύουσα, αλλά και στην Αθήνα και στα νησιά.

Αυτός ο τηλεοπτικός σταθμός στεγάζεται σε γραφεία που θυμίζουν την ΥΕΝΕΔ της
προχουντικής εποχής. Εκπέμπει, με σήμα που δεν είναι αρκούντως ισχυρό. Πράγμα
που σημαίνει ότι δεν μπορεί να καλύψει ολόκληρη την Ελλάδα. Όλα, (στούντιο
κ.λπ.) σ’ αυτό τον σταθμό δείχνουν ότι δεν είναι ένας από τους τρεις βραχίονες
της δημόσιας τηλεόρασης, αλλά ένα συμπλήρωμά της, μια τσόντα!

Και πάμε στο θέμα που έθιξα στην αρχή: των Αθηναίων δημοσιογράφων. Ρωτάω:
διαβάσατε ποτέ, ακούσατε ποτέ, έστω και μια κριτική για κάποιο πρόγραμμα της
ET3; Εγώ, που παρακολουθώ τηλεόραση πολλές ώρες κάθε μέρα, δεν διάβασα αράδα,
ούτε άκουσα το παραμικρό. Ενώ, αντίθετα, για όσα συμβαίνουν στην Αθήνα, να τα
πεντάλεπτα και τα δεκάλεπτα στα κανάλια! Ακόμη και για οικογενειακά σκάνδαλα,
για γάμους, για βαφτίσια, για χωρισμούς ζευγαριών, για ειδύλλια και τράβα
κορδόνι…

Και όμως, η ET3, με τα ασήμαντα μέσα που διαθέτει, κατάφερε να παρουσιάζει ένα
πρόγραμμα εξαιρετικό. Χωρίς σκάνδαλα. Χωρίς σκουπίδια. Χωρίς ροζ ιστορίες και
παιχνίδια που οδηγούν στην αποχαύνωση. Θέλω να πω απλά, ότι οι εκπομπές της
ET3, όλες ανεξαιρέτως, έχουν ψαχνό. Θυμίζω μερικές: τα «Αληθινά σενάρια», το
«Μίξερ», οι ταξιδιωτικές εκπομπές, το «Σαν παλιό σινεμά», το «Ρεπό», το «Άξιον
Εστί» με τον Βασίλη Βασιλικό, οι εκπομπές για το ρεμπέτικο, η «Τεχνόπολις», οι
αθλητικές εκπομπές με την τολμηρή «Δίκη της Δευτέρας» και οι σφιχτές και
ζουμερές πάντα ειδήσεις με τον Κώστα Μπλιάτκα, τη Χριστίνα Καλημέρη και τον Δ.
Ντόζη.

Αυτά είχα να πω. Σφίγγοντας το χέρι, για τη δουλειά τους, στον Δ. Κατσαντώνη
και τον Γ. Σκαμπαρδώνη.