[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Στο σχολείο, ένα από τα πρώτα πράγματα που μάθαιναν τα παιδιά στο μάθημα των
Αρχαίων, ήταν οι παροιμίες. Μία εξ αυτών έλεγε το περίφημο «φίλος, φίλον εν
κινδύνοις, γιγνώσκει». Είναι μάλλον αδύνατον να μην ενθυμείται τη σχετική
παροιμία ο Κώστας Καραμανλής όπως και ο – διάδοχος του κυρίου P. Ουίλιαμς στην
επετηρίδα της γαλάζιας τραγουδοποιίας – κύριος Σταμάτης Σπανουδάκης. Αν
υποθέσουμε ότι ο έλεγχος του ΣΔΟΕ συνιστούσε «κίνδυνο» για τον κύριο
Σπανουδάκη, τότε ο μουσικοσυνθέτης θα πρέπει να είναι απόλυτα ικανοποιημένος
από τη συμπεριφορά τού φίλου του K. Καραμανλή. Ο οποίος όχι μόνο δεν τον
αποδοκίμασε για όσα πρωτοφανή δήλωσε για το κράτος και την κυβέρνηση, αλλά τον
κάλυψε και απολύτως – διά της σιωπής και δηλώσεων επωνύμων στελεχών
(Μεϊμαράκης, Αλογοσκούφης κ.ά). Βέβαια, μια νεώτερη παροιμία υποστηρίζει «πες
μου τον φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι», αλλά σιγά τώρα να μην καθήσει ο
Καραμανλής να την αναλύσει!…

Επέρχεται ώς Λαίλαψ

Ο Καραμανλής δεν θα καθήσει, αλλά αυτό λίγο μας απασχολεί. Το ζήτημα είναι να
σκεφθεί ο καθένας από μας τι είναι αυτό που επέρχεται – ως λαίλαψ απ’ ό,τι
φαίνεται. Διότι δεν είναι το θέμα Σπανουδάκη μόνο και η λογική που «εκπέμπει»,
ότι δηλαδή «είμαι φίλος του Καραμανλή, άρα απολαμβάνω ασυλίας έναντι του ΣΔΟΕ,
του IKA, το TEBE, του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Πειθαρχικού Συμβουλίου
των Τραγουδοποιών – αν υπάρχει – και ούτω καθ’ εξής». Είναι και εκείνη η
περίεργη εμμονή για κατάργηση του ΑΣΕΠ – ίσως του πιο σοβαρού νέου θεσμού που
δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια. Γιατί επιμένουν; Τι τους έκανε το ΑΣΕΠ
εκτός από το να καθιερώσει σύστημα αξιοκρατίας στις προσλήψεις στο Δημόσιο; A,
τίποτε σοβαρό. Απλώς έκοψε τον δρόμο απ’ ότι φαίνεται σε κάποια από τα «δικά
μας, γαλάζια, παιδιά» που αλλιώς θα έμπαιναν από τα παράθυρα, τους φεγγίτες,
τις σοφίτες, ακόμη κι από τις χαραμάδες. Αν λοιπόν υπάρχει το ΑΣΕΠ, όταν
γίνουν κυβέρνηση, τι θα κάνουν με όλους αυτούς στους οποίους έχουν τάξει θέσεις;

Να κλείσει

το χάσμα

Να γίνει επιτέλους αυτή η συνάντηση Σημίτη – Χριστόδουλου, να τελειώνουμε.
Αμάν πια, ούτε η συνάντηση Ανατολής – Δύσης με Μπρέζνιεφ – Ρίγκαν δεν είχε
τόσο παρασκήνιο. Ακόμη και τώρα που κλείστηκε το ραντεβού, όλο και ακούς
κάποιον να λέει «να κρατήσουμε μια επιφύλαξη». Τι επιφύλαξη, αδέλφια; Για ποιο
πράγμα; Να γίνει η συνάντηση, να κλείσει το χάσμα που άνοιξε με τις ταυτότητες
μεταξύ κυβέρνησης και Εκκλησίας. Είναι γελοίο να συντηρείται μια υπόθεση που
έχει από καιρό τελειώσει και σήμερα δεν αφορά κανέναν. Το ζητούμενο τώρα, από
το χριστεπώνυμο πλήρωμα – όπως θα έλεγε και ο Χριστόδουλος – είναι και οι δύο
πλευρές να προσέλθουν στη συνάντηση με «ταπεινή καρδία» και χωρίς αλαζονεία.
Στάση που απαιτεί «περίσσευμα ψυχής» και από τις δύο πλευρές…

ΥΓ: Μετά, αφού γίνει η συνάντηση, ο Πέτρος Ευθυμίου μπορεί να αναλάβει
κι άλλες επιτυχείς διαμεσολαβητικές προσπάθειες. Όχι, δεν μιλάμε για συνάντηση
Αραφάτ – Σαρόν, αλλά για κάτι πιο σύνθετο και πολύπλοκο: όπως, ας πούμε, μια
συνάντηση Λαλιώτη – Χρυσοχοΐδη!…

Κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο

Μπορεί να έχει το δικό του, «ιδιαίτερο» στυλ. Μπορεί να φωνάζει, να ωρύεται,
να τσακώνεται μπροστά στις κάμερες, αλλά όπως και να συμπεριφέρεται, ουδείς
μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτό που κάνει έχει μια αυθεντικότητα. Ακόμη κι
όταν του παρουσιάζονται διάφορες «ατυχίες», όπως εκείνη με την ΕΑΜίτισσα που
πουλάει κεντημένα μαντιλάκια στην Ερμού. Επίσης, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει
ότι ο Κίμων Κουλούρης το παλεύει το πράγμα με την ακρίβεια. Και το παλεύει
γερά – αλλιώς δύσκολα θα προέκυπταν τόσα θετικά αποτελέσματα μέσα στους τρεις
μήνες που είναι υπουργός Εμπορίου. Ως εκ τούτου, ας περιορίσουν τα σχόλια «για
το στυλ του Κίμωνα» διάφοροι συνάδελφοί του, διότι αυτός τουλάχιστον
κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο. Εκείνοι πότε ήταν η τελευταία φορά που το έκαναν;

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τι δείχνουν οι κυλιόμενες δημοσκοπήσεις;

Έχει την εξήγησή του το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης μιλώντας στο
Εκτελεστικό Γραφείο την περασμένη Τρίτη και προσπαθώντας να τεκμηριώσει την
άποψή του περί μεγάλης ρευστότητας του εκλογικού σώματος, έκανε λόγο για
διαφορές μεταξύ N.Δ. και ΠΑΣΟΚ που κυμαίνονται από 1,5 ώς 7,5 μονάδες. Ο ίδιος
βέβαια απέφυγε να τη δώσει (την εξήγηση) στα μέλη του Οργάνου, εκτιμώντας ότι
«έξυπνοι είναι, θα καταλάβουν». H στήλη δεν προτίθεται να αμφισβητήσει την
ευφυΐα κανενός εκ των μελών τού E.Γ. του ΠΑΣΟΚ.

Επειδή όμως πληροφορήθηκε την απορία που ζωγραφίστηκε στα πρόσωπά τους – ως οι
μαθητές του Κυρίου που απεικονίζονται απορούντες στον Μυστικό Δείπνο, όταν ο
Ιησούς προανήγγειλε την προδοσία του θλιβερού Ιούδα – αισθάνεται την υποχρέωση
να ενημερώσει για το εξής: εδώ και μερικούς μήνες το ΠΑΣΟΚ διενεργεί
καθημερινά (κάθε μέρα!) κυλιόμενες δημοσκοπήσεις. Οι έρευνες αυτές, που
μετρούν τα πάνω και τα κάτω της κυβερνητικής δραστηριότητας, είναι μερικές
φορές (στις καλές μέρες της κυβέρνησης) που δείχνουν διαφορές εκεί γύρω στις
δύο μονάδες. E, αυτό είχε στον νου του ο κ. Σημίτης όταν μιλούσε για 1,5
μονάδα διαφορά…