ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Eκμετάλλευση

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26. Π. Ψυχικό, γράφει:

«Ο τομέας των μεγάλων πολυκαταστημάτων είναι απ’ αυτούς που πρωτοστατούν στην
καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων. H συγκεντροποίηση του κλάδου σε
τεράστιες αλυσίδες με εκατοντάδες εργαζόμενους συνοδεύεται από τις πιο σκληρές
μορφές εκμετάλλευσης: εντατικοποίηση της εργασίας, τρομοκρατία στους χώρους
δουλειάς, καταπάτηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και του ωραρίου, και
γενίκευση της “μερικής απασχόλησης” και των συμβάσεων καθορισμένου χρόνου.

Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι σ’ αυτές τις επιχειρήσεις ζουν μέσα σ’ ένα
καθεστώς ανασφάλειας και εξουθένωσης. Οι απολύσεις και οι αυθαιρεσίες των
εργοδοτών είναι καθημερινό φαινόμενο. Όμως, τις περισσότερες φορές μένουν
αναπάντητες, διότι στους χώρους αυτούς οι εργαζόμενοι πολύ δύσκολα επιλέγουν
τον δρόμο του αγώνα και της διεκδίκησης: Ο κατακερματισμός και η πολυδιάσπαση,
η έλλειψη συνδικαλιστικής εμπειρίας, το μικρό επίπεδο συναδελφικής
αλληλεγγύης, ο εκφοβισμός και οι συνθήκες εργασιακής απομόνωσης που επιβάλλουν
οι εν λόγω εργοδοσίες οδηγούν τους απολυμένους στο να αναζητήσουν μια νέα
εργασία, χωρίς να διεκδικήσουν, όχι την επαναπρόσληψη, αλλά ούτε καν αυτά που
δικαιούνται (π.χ. αποζημίωση, κ.λπ.).

Σύμφωνα με καταγγελία, απολύθηκε από επιχείρηση εργαζόμενος, ο οποίος πριν από
δύο χρόνια, με κίνδυνο της ζωής του και δεχόμενος μία σφαίρα στο πόδι, είχε
κατορθώσει να αποτρέψει ληστεία στον χώρο εργασίας. Για ανταμοιβή, ο εργοδότης
του τον πέταξε στον δρόμο!!

Είναι προφανές ότι το νεοφιλελεύθερο μοντέλο που τείνει να κυριαρχήσει στις
εργασιακές σχέσεις δημιουργεί ένα κλίμα ασφυξίας, διότι συνεπάγεται ουσιαστική
κατάργηση της εργασιακής μονιμότητας, περιορισμό των απολαβών και των
εργατικών δικαιωμάτων και προσλήψεις περιορισμένου χρόνου, όπου αποθεώνεται η
ευνοιοκρατία. Οι ελαστικοποιημένοι εργαζόμενοι με τρομακτική ευκολία
μεταπίπτουν από την κατάσταση της ανασφάλειας σε αυτήν της αδυναμίας να
αντεπεξέλθουν στις στοιχειώδεις βιοτικές ανάγκες των οικογενειών τους.
Επιπλέον, ειδικά στις δημόσιες και τις δημοτικές επιχειρήσεις, η συνεχής
εναλλαγή του προσωπικού υποβαθμίζει την ποιότητα των παρεχόμενων στον πολίτη
υπηρεσιών, τροφοδοτώντας τη γνωστή δεξιά επιχειρηματολογία περί αναγκαιότητας
των ιδιωτικοποιήσεων.

Θα πρέπει να σημειώσω, και σε συνάρτηση με όσα ανέφερα πιο πάνω, ότι οι
εργοδότες, θέλοντας να μην αποκτήσουν οι εργαζόμενοι μια πιο διεκδικητική
αντίληψη, σκληραίνουν συνεχώς τη στάση τους, προετοιμάζοντας συνάμα νέα
αντεργατικά μέτρα, όπως απλήρωτες υπερωρίες, προσλήψεις με εικονικές συμβάσεις κ.λπ.».