MAPIOΣ ΦPAΓKOΥΛHΣ Ήρθε η ώρα για τη μεγάλη οθόνη!

![]() |
![]() |
|
Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, Μάριος Φραγκούλης και στη μεγάλη οθόνη. Στην ταινία |
Από το Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων στην Καβάλα και από το ακριτικό νησί της
Κάσου μέχρι τους Βασιλικούς Κήπους της Στοκχόλμης, τη Novaya Opera της Μόσχας
και το Ηρώδειο. Αν υπάρχει Έλληνας τραγουδιστής που φαίνεται να έχει ζωτική
ανάγκη τις μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας και το διαφορετικό περιβάλλον –
κυριολεκτικά και μεταφορικά – αυτός είναι ο Μάριος Φραγκούλης.
Το καλοκαίρι του, εκτός από γεμάτο και δημιουργικό, με πολλές συναυλίες στην
Ελλάδα και στο εξωτερικό, επιβεβαιώνει την επιθυμία του να συνεχίσει την
απαιτητική… εργασία τού ακροβάτη, ισορροπώντας μεταξύ του λυρικού και
«λαϊκού» του εαυτού. Όχι ότι μας ξενίζει (πλέον) αυτό το νέο – για τα ελληνικά
δεδομένα – είδος καλλιτέχνη που μπορεί να κινείται με άνεση, σε ρόλους
κλασικού τενόρου και ποπ ινδάλματος. Ο Μάριος Φραγκούλης, όσο και να θέλει να
μην τον θεωρούμε «εισαγόμενο προϊόν», κατάφερε να εισαγάγει στα μέρη μας ένα
νέο «προφίλ», που μέχρι στιγμής τουλάχιστον ήταν συνδεδεμένο με προσωπικότητες
της διεθνούς σκηνής.
Άραγε άλλαξε η ζωή του στον βαθμό που περίμενε με το πρώτο του διεθνές
άλμπουμ «Some times Ι dream»;
H ζωή μου άλλαξε, όχι όμως εγώ ο ίδιος. Τώρα μοιράζω τον χρόνο μου μεταξύ
Ελλάδας και εξωτερικού. Τα καλοκαίρια είμαι περισσότερο εδώ, τους χειμώνες στο
εξωτερικό. Έχω δώσει υπόσχεση στο ελληνικό κοινό. Δεν θέλω να απομακρυνθώ και
να γίνω ένα ξενόφερτο, εισαγόμενο προϊόν. Βέβαια, αυτό έχει ένα κόστος…
– Τι κόστος;
Ακούς διάφορα, όπως «όλο έξω λες ότι είσαι και όλο εδώ είσαι».
Παρ’ όλα αυτά, ο Μάριος Φραγκούλης παραμένει ένας… ευχάριστα διχασμένος
τραγουδιστής, με το ένα πόδι εδώ, το άλλο στο εξωτερικό, το ένα πόδι σε
δύσκολες άριες-αντίκες όπως αυτές που θα δούμε στο Ηρώδειο – «τα έντεχνα και
πιο δύσκολα τραγούδια τού μπελκάντο, όπου οι τραγουδιστές αποδείκνυαν τις
ικανότητές τους» – και το άλλο προσγειωμένο σε ελληνικό έδαφος, με τις νέες
δυνάμεις της ελληνικής τραγουδοποιίας, όπως ο δίσκος που ετοιμάζει με τον
Θοδωρή Οικονόμου και τον Παρασκευά Καρασούλο (σε ενορχηστρώσεις Κώστα
Γανωσέλη) – «Ο Κήπος των Ευχών» (Μικρή Άρκτος) -, μικρό δείγμα του οποίου
ακούσαμε στο σίνγκλ που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι. «Μου αρέσει η επικοινωνία με
τον πολύ κόσμο», λέει, «και με διάφορες ηλικίες. Δεν θέλω να είμαι ο κλασσικός
τενόρος που έχει ένα συγκεκριμένο κοινό, ούτε το ποπ είδωλο που τραγουδάει
κατασκευασμένες επιτυχίες. Και θέλω να είναι εμφανής η Ελλάδα στην καριέρα
μου».
Άρωμα Ελλάδας θέλει να υπάρχει και στο δεύτερο διεθνές άλμπουμ που ετοιμάζει
με τη Sony Classical, «κάτι που με προβληματίζει πολύ γιατί δεν είναι εύκολο
να βρεις σήμερα αξιόλογα τραγούδια».
Ο δίσκος αυτός θα περιέχει καινούργια τραγούδια – «δεν μπορώ στον δεύτερο
διεθνή δίσκο μου να κάνω επανεκτελέσεις» -, με διαφορετικά χρώματα, από την
Ισπανία, την Αγγλία, την Ιταλία, εύχεται και από την Ελλάδα…
«Αυτήν τη φορά θα έχω τέσσερις παραγωγούς, όχι μόνο έναν, όπως στο “Sometimes
Ι Dream”. Γι’ αυτό και θα βρίσκομαι μεταξύ Ισπανίας, Ιταλίας και Αγγλίας.
Είναι το υλικό τέτοιο που απαιτεί διαφορετικούς παραγωγούς», εξηγεί.
Αυτό σημαίνει ότι το προηγούμενο άλμπουμ του, με παραγωγό τον Στιβ Γουντ,
που στηρίχθηκε σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προώθησης (τύχη που έχουν μόνο οι
διεθνών προδιαγραφών «λογαριασμοί») δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία;
«H κρίση, για την οποία παραπονιούνται όλοι, δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα.
Το να πουλήσει ένας δίσκος σαν κι αυτόν 600.000 αντίτυπα δεν μπορεί να
θεωρηθεί μεγάλη επιτυχία. Πιστεύω ότι σε άλλες εποχές θα ξεπερνούσε το ένα
εκατομμύριο. Αυτό που έχει σημασία όμως είναι ότι όταν ζήτησα για τον επόμενο
δίσκο τέσσερις παραγωγούς, δεν έπαθαν συγκοπή οι υπεύθυνοι της Sony, αλλά
συμφώνησαν. Σημαίνει ότι πιστεύουν σ’ εμένα».
Για την ιστορία, πάντως, το άλμπουμ βρέθηκε στο Νο 7 στη λίστα των κλασικών
«crossover» του Billboard και ο ίδιος στο Νο 6 των κλασικών «crossover» καλλιτεχνών.
Με δύο πιάνα και τις Opera Babes
Με τη μεικτή ιδιότητα του τενόρου και του «κλασικίζοντος» ερμηνευτή, θα τον
δούμε και στην επόμενη συναυλία του, την Τετάρτη 1η Οκτωβρίου, στο Ηρώδειο,
μια εμφάνιση που ουσιαστικά θα ολοκληρώσει τις δραστηριότητες του καλοκαιριού.
Κοντά του θα έχει τη σοπράνο Ίνβα Μούλα, τις πολυσυζητημένες Opera Babes
(σοπράνο που και αυτές κάνουν καριέρα με περισσότερο ποπ προφίλ) και τον
Ισπανό σολίστα (πιάνο) Εντελμίρο Αρνάλτες, ο οποίος κάποτε συνόδευε τον
θρυλικό τενόρο Αλφρέντο Κράους, δάσκαλο και ίνδαλμα του Μάριου την εποχή που
σπούδαζε μουσική. Το πρώτο μέρος της συναυλίας, θα είναι αφιερωμένο σε
εκείνον, με «άριες αντίκες» συνοδεία πιάνου (Εντελμίρο Αρνάλτες) και τη
συμμετοχή της Αλβανής σοπράνο, «μια καταπληκτική φωνή», την οποία γνώρισε το
περασμένο καλοκαίρι στο αρχαίο Ελληνικό Θέατρο του Βουθρωτού. Το πρόγραμμα του
δεύτερου μέρους, όπου θα συμμετέχουν οι δύο Opera Babes (και τα δύο πιάνα του
Εντελμίρο Αρνάλτες και του Θοδωρή Οικονόμου), είναι σχεδιασμένο για το
ευρύτερο κοινό, με δημοφιλείς άριες από όπερες ή τραγούδια από μιούζικαλ,
«κομμάτια τα οποία είναι γνωστά σε ευρύτατη κλίμακα και γεφυρώνουν γενιές,
αλλά και μουσικά γούστα».
INFO
Τετάρτη 1η Οκτωβρίου, στο Ηρώδειο. Εισιτήρια: 30, 50, 60, 70 και 90 ευρώ, στα
ταμεία του Φεστιβάλ. Τηλ. 210 3318.891.















