Tσουχτερά πορτρέτα για… διάσημους

![]() |
![]() |
|
Το πορτρέτο του Κρίστοφερ Φορμπς, αντιπροέδρου της γνωστής εκδοτικής |
Τοπία, νεκρές φύσεις, σχέδια και πορτρέτα που νομίζει κανείς πως θα…
μιλήσουν. Με τιμές που ξεπερνούν κάποιες φορές και τα 150.000 ευρώ! Είναι ο
τρόπος που ο Αμερικανός ζωγράφος Τζέιμς Τσάιλντς κερδίζει τα προς το ζην, ώστε
να υλοποιήσει το μεγάλο του όνειρο: μία έκθεση στην Αθήνα, εμπνευσμένη από τον
κόσμο της αρχαίας Ελλάδας.
«Σίγουρα είναι αρκετά χρήματα, αλλά στη Νέα Υόρκη τα συγκεκριμένα μεγέθη δεν
φαντάζουν τόσο μεγάλα», εξηγεί στα «NEA» ο καλλιτέχνης. «Εξάλλου για τους
πελάτες μου (ανάμεσά τους ο εκδότης του περιοδικού «Forbes» και η ιδιοκτήτρια
τής Johnson & Johnson) τα συγκεκριμένα ποσά δεν είναι υπερβολικά.
Επιπλέον, ένα πορτρέτο απαιτεί δουλειά έως και δύο χρόνων». Πόση απόσταση
χωρίζει τελικά όμως τους εικονιζομένους από την πραγματικότητα; «Δεν τους
ωραιοποιώ, αλλά ας πούμε πως τους αποτυπώνω σε μια καλή τους μέρα»,
υποστηρίζει ο κ. Τσάιλντς, που ζητά από τους πελάτες του να ποζάρουν καθώς δεν
χρησιμοποιεί φωτογραφίες.
Γιατί αποφάσισε να υιοθετήσει ένα στυλ που δεν ακολουθούσε το μοντέρνο
ρεύμα της εποχής; «Διότι η τέχνη σήμερα μοιάζει με τη λογοτεχνία και τη μόδα.
Από τη μία αναφέρεται σε έννοιες που, κατά τη γνώμη μου, είναι καλύτερα να
εκφράζονται με λόγια και από την άλλη αλλάζει κάθε τόσο. Θεωρώ ότι η τέχνη
πρέπει να εκφράζει με κλασικό τρόπο εκείνο που βλέπουμε. Τη φύση, τους
ανθρώπους, την αιώνια αλήθεια».
Λάτρης της αρχαίας ελληνικής τέχνης, οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας ήταν η
τέλεια αφορμή για να υλοποιήσει το όνειρό του. Μία έκθεση εμπνευσμένη από τον
αρχαίο ελληνικό κόσμο στην Αθήνα, για τη διοργάνωση της οποίας τον βοηθά ο
φίλος του Έλληνας επιχειρηματίας Νίκος Υπερήφανος και φέρει τον τίτλο «Ancient
Contests – Modern Heroes» (Αρχαία Αγωνίσματα – Σύγχρονοι Ήρωες).
«Γνώρισα την αρχαία ελληνική τέχνη και ιδιαιτέρως την κλασική γλυπτική μέσα
από τις εικόνες βιβλίων και τα έργα τέχνης του Μητροπολιτικού Μουσείου της
Νέας Υόρκης και μαγεύτηκα. Νομίζω πως η έλξη μου για την Ελλάδα εκφράζει μία
εσωτερική ανάγκη. Ίσως στην προηγούμενη ζωή μου να ήμουν Έλληνας».
Στο επίκεντρο της αθηναϊκής έκθεσής του είναι ένας πίνακας, μήκους 5
μ., στον οποίο θα απεικονίζονται πέντε Αμερικανοί αθλητές του στίβου και δέκα
Έλληνες. Κυρίαρχα χρώματα τα «τέσσερα βασικά που υπήρχαν στην αρχαία Ελλάδα,
το κόκκινο, το κίτρινο, το μαύρο και το άσπρο», ενώ την κεντρική σύνθεση, που
θα μοιάζει με ζωφόρο, θα πλαισιώνουν μεμονωμένα πορτρέτα αθλητών, το μικρό
χάλκινο γλυπτό ενός δρομέα «που με ανοιχτά χέρια αφιερώνει τη νίκη του σε μία
ανώτερη δύναμη», ένα ανάγλυφο που θα αποτελεί «αντίγραφο» του βασικού έργου,
καθώς και η απεικόνιση ενός κοριτσιού – «το μοναδικό της συντροφιάς, καθώς
στους αρχαίους αγώνες δεν συμμετείχαν γυναίκες»- που κρατά κλαδί ελιάς και
φορά βιολέτες στα μαλλιά.
«Έχω ήδη τελειώσει με τους Αμερικανούς και τώρα θα εγκατασταθώ στην Αθήνα για
να γνωρίσω τους Έλληνες και να το ολοκληρώσω», εξηγεί, ενώ δεν αποκλείει το
ενδεχόμενο να ανοίξει και παράρτημα της σχολής του στην Αθήνα.
«Όλα στην τέχνη είναι κύκλος»
H αρχή δεν ήταν εύκολη για έναν καλλιτέχνη καθώς ούτε στη Σχολή Καλών
Τεχνών της Μινεάπολης, όπου σπούδασε, δεν είχε διδαχθεί το στυλ του 19ου
αιώνα. Ζήτησε τη βοήθεια του δασκάλου Rph Ives Gammel, ο οποίος ζούσε στη
Βοστώνη και ανέλαβε να του διδάξει τα μυστικά της «παλαιομοδίτικης» για τον
20ό αιώνα τέχνης.
Απόδειξη εξάλλου πως η τέχνη που υπηρετεί έχει κοινό δεν είναι μόνον οι
εύποροι πελάτες του, οι οποίοι συλλέγουν έργα φυσιοκρατικά και παραστατικά,
αλλά και οι μαθητές που φοιτούν στο εργαστήριό του την τελευταία δεκαετία.
«Ζούμε σε μια εποχή γεμάτη από αβεβαιότητα και προβλήματα και οι νέοι νιώθουν
την ανάγκη να επιστρέψουν στην παράδοση για να βρουν σιγουριά. Εξάλλου, όλα
στην τέχνη είναι κύκλος. Ο κόσμος βαρέθηκε να βλέπει άσχημα πράγματα και θέλει
να δει και πάλι κάτι ωραίο».














