Θυμήθηκαν τον «αμετανόητο εραστή τού ανέφικτου»

Στον «αμετανόητο κυνηγό και εραστή τού ανέφικτου», Κωστή Μοσκώφ, ήταν αφιερωμένη η βραδιά του Σαββάτου στο Κάστρο του Πλαταμώνα

«Ο Κωστής είχε δίκιο. Θα ‘θελα να σπάσω με μια σφεντόνα αυτόν τον προβολέα
απέναντι που με εμποδίζει να σας δω»… Οι ανάγκες της τηλεοπτικής κάλυψης, η
επιβαλλόμενη αναγκαιότητα της τεχνολογίας έκαμψαν την… ασθενή υπομονή τού
πρώην υπουργού Εξωτερικών Θόδωρου Πάγκαλου. H εκδήλωση-γιορτή μνήμης για τον
Κωστή Μοσκώφ στο Μεσαιωνικό Κάστρο του Πλαταμώνα – στον χώρο όπου χρόνια πριν
ο διανοητής της Αριστεράς Κωστής Μοσκώφ «έδειχνε» στον παιδικό του φίλο Θόδωρο
Πάγκαλο τη διασταύρωση των αιώνων και των πολιτισμών – πραγματοποιήθηκε εν
μέσω πλήθους ακροατών, φίλων και οικείων του, παρά την παρ’ ολίγον βροχή και
τον εκνευριστικό προβολέα που χώριζε, αποκλείοντας ακόμα και την οπτική επαφή,
τη μικρή «σκηνή» από τον χώρο που φιλοξενούσε τους «Άλλους».

Την εκδήλωση διοργάνωσε ο σύλλογος της περιοχής «ΦΙΛΟΙΑ – Φίλοι Αρχαιοτήτων»
με την ευκαιρία και της μετονομασίας δρόμου του Δήμου Πλαταμώνα σε οδό Κωστή
Μοσκώφ, πέντε χρόνια μετά τη φυσική του αποχώρηση.

Για το «μεταίχμιο Δύσης και Ανατολής, στο οποίο διένυσε τα 59 χρόνια
της ζωής του ο Κωστής Μοσκώφ», για την προσωπική του σχέση και φιλία, για τις
μόνες έγχρωμες μνήμες μιας ασπρόμαυρης εποχής (αυτής που πρωτοσυναντήθηκαν,
στη Θεσσαλονίκη του 1946), για τις «χρωματισμένες με τα δικά του έντονα
χρώματα ζωής και θανάτου» ιστορίες που έπλαθε ο Κωστής στο Παρίσι του ’68, για
τις ρίζες του Ελληνισμού που αναζητούσε, για το άλμα του από τη Δύση της
τεχνολογικής προόδου, της αποξένωσης και της συντριβής των πάντων στην «καθ’
ημάς Ανατολή», που λάτρεψε στο τέλος του έντονου βίου του ο Κωστής Μοσκώφ
μίλησε ο πρώην υπουργός. Μίλησε κυρίως για τον συνοδοιπόρο, για τον φίλο
Κωστή, τον οποίο χαρακτήρισε μάλλον «ορθόδοξο κομμουνιστή» παρά τις
αμφισβητούμενες από τους τότε συντρόφους του της Αριστεράς ιδεολογικές
προθέσεις του. «Έφυγε σαν ταξιδιώτης σε τόπους, ιδέες και συναισθήματα. Όπως
έζησε. H αγάπη του για το Εγώ και το Άλλο έμεινε ανέγγιχτη. Δεν μπόρεσε να
συμφιλιωθεί με την ιδέα που έδινε ο κομμουνισμός για τον άνθρωπο ως σύνολο, ως
κοινωνία, προτιμούσε την προσωποποίηση του “άλλου”, συνέθεσε αριστουργηματικά
τις φερόμενες ως αντιθέσεις εννοιών όπως “Αριστερά και Ορθοδοξία”, “Εγώ και
Άλλο”, “Ζωή και Θάνατος”», τόνισε η Μαρία Δαμανάκη σε μια προσπάθεια
απενοχοποίησης του αμφισβητούμενων προθέσεων συντρόφου της στο τότε «ορθόδοξο»
KKE, στο οποίο εντάχθηκε και το οποίο υπηρέτησε με πάθος ο… εκ καταγωγής
αριστοκράτης Κωστής Μοσκώφ.

«Περίμενα 3.000 χρόνια να πεθάνω / Αδύναμος να αποσυντεθώ / τόσο που σ’
αγαπάω». Οι στίχοι του Κωστή Μοσκώφ μεταφέρθηκαν διά της τεχνολογίας (βίντεο)
στην εκδήλωση. «Ο καιρός κατάργησε τα όνειρα. Απαγορεύεται να ονειρεύεσαι.
Απαγορεύεται να ελπίζεις. Οι δομές στη νέα ώρα της δύναμής τους κρατούν
σκλάβους τους λαούς. H Πράξη κουρασμένη, διστάζει τώρα να προχωρήσει. H
επανάσταση πέθανε; Είναι αυτό το τέλος της Ιστορίας;» (από την τελευταία του
γραφή, «H Σάρκα Σου όλη», Κάιρο 15/1/1998). Έμεινε μετέωρο το ερώτημα στο τέλος…