Πρόσωπα Ένας άγιος… επιχειρηματίας

«Μοιράζω όλα τα κέρδη στους εργάτες μου»

Μπορεί άραγε να συνδυαστεί η πνευματικότητα με τις εμπορικές επιχειρήσεις; Πώς
γίνεται να έχεις απαρνηθεί τα εγκόσμια και να είσαι ένας μεγαλοεπιχειρηματίας
που απασχολεί χιλιάδες ανθρώπους στις επιχειρήσεις του; Ο Κριστιάν Φαμπρ ή
Σουάμι Πραναβανάντα Μπραχμέντρα Αβαντούτα, όπως είναι σήμερα γνωστός, είναι η
ζωντανή απόδειξη πως κάτι τέτοιο είναι δυνατόν.

Ο Φαμπρ γεννήθηκε το 1942 στη νότια Γαλλία και μεγάλωσε σε μια οικογένεια που
είχε σχέσεις με τη βιομηχανία ρούχων. Στη δεκαετία του 1970 πήγε για δουλειά
στην Ινδία και γοητεύτηκε από τον τόπο και τον πολιτισμό του, τους ανθρώπους
του και την πίστη τους. Επέστρεψε στη Γαλλία, πήρε την οικογένειά του και
μετακόμισαν εκεί. Γρήγορα όμως άρχισαν οι δυσκολίες και μια μέρα όλα τα
χρήματα που είχαν πάρει μαζί τους τελείωσαν. Σύντομα η γυναίκα και ο γιος του
τον άφησαν και επέστρεψαν στη Γαλλία.

Ο Φαμπρ πέρασε μια περίοδο απελπισίας, μέχρι που οι Ινδοί γείτονές του τον
γνώρισαν σ’ έναν σουάμι, έναν σοφό ινδουιστή. Πήγαινε να τον συναντήσει,
αφηγείται στον Ρανβίρ Ναγιάρ του BBC, όταν διασταυρώθηκε με έναν χανσενικό.
Παρά την αρρώστια του, ο άνθρωπος αυτός ήταν γεμάτος κέφι. Αν αυτός τα
καταφέρνει, γιατί όχι κι εγώ; αναρωτήθηκε ο Φαμπρ. Αγόρασε τέσσερις
ραπτομηχανές και εξασφάλισε μερικές παραγγελίες από μια μεγάλη γαλλική
εταιρεία. Σύντομα οι δουλειές άρχισαν να μεγαλώνουν. Σήμερα η εταιρεία του, η
Fashion International, έχει 35 εργοστάσια που απασχολούν 60.000 ανθρώπους.
Πέρυσι εξήγαγε 30.000 είδη ρουχισμού και πλήρωσε φόρο 3,7 εκατομμύρια ρουπίες.

Σ’ όλο αυτό το διάστημα, ο Φαμπρ δεν έπαψε να παίρνει οδηγίες από τον γκουρού
του και συνέχιζε να αναζητεί απαντήσεις στα ερωτήματά του. Σύντομα εκείνος τον
κάλεσε να απαρνηθεί τα εγκόσμια – την οικογένεια, τα χρήματα…- και να
επικεντρωθεί στην πνευματική αναζήτηση. Τον έβαλε όμως προηγουμένως να
ορκιστεί πως θα διατηρούσε και την επιχείρησή του, πως δεν θα άφηνε πίσω τη
δουλειά του.

Σήμερα ο βιομήχανος των ρούχων ζει σχεδόν γυμνός σ’ ένα ασράμ, ένα ερημητήριο
για άγιους ανθρώπους στο νοτιοδυτικό ινδικό κρατίδιο Ταμίλ Ναντού, 400 χλμ.
από το Μαντράς, την πρωτεύουσα του κρατιδίου. Όταν κυκλοφορεί στους δρόμους
και στις επαγγελματικές συναντήσεις του φοράει το τυπικό βαθυκίτρινο φόρεμα
των σαντού, των Ινδών μοναχών. Δεν βλέπει καμιά αντίφαση ανάμεσα στα
επιχειρηματικά του συμφέροντα και στη ζωή του ως ινδουιστή μοναχού και δεν
νοιάζεται για τα χρήματα. «Δεν κρατάω ούτε δεκάρα για τον εαυτό μου, μοιράζω
όλα τα κέρδη στους εργάτες μου», εξηγεί. Από την Fashion International
ωφελούνται επίσης οι χωρικοί που ζουν κοντά στο ασράμ του, για τους οποίους
o… άγιος επιχειρηματίας εξασφάλισε τρεχούμενο νερό και βελτίωσε τις συνθήκες
δημόσιας υγιεινής στο χωριό τους.