Tα μέτρα και η N.Δ.

Ο κ. Θεόδωρος Γραμματικόπουλος, από τον Πύργο της Ηλείας, γράφει για τις
αντιδράσεις της N.Δ. στις εξαγγελίες και τα μέτρα της κυβέρνησης του K.
Σημίτη:

«Επιτέλους, τι ζητάμε; Δεν δίνει η κυβέρνηση αυξήσεις (δικά μας χρήματα
βέβαια), τη βρίζουμε. Κάνει όποιες παροχές, την περνάμε γενεές δεκατέσσερις.
Τι θα θέλαμε, να διπλασιαστούν οι αμοιβές; Τάχα δεν γνωρίζουμε το ύψος των
αυξήσεων σε όλες τις διεκδικήσεις μας; Αλλά, αλλού είναι το θέμα. Ο χαμένος
παράδεισος της εξουσίας για τη N.Δ. την οδηγεί σε τρικυμία εν τω κρανίω. H δε
Αριστερά που έχει προσφέρει στις διεκδικήσεις και που χρόνια στηρίζαμε τις
πλάτες μας, παραμένει στις θέσεις τής επαναστατικής γυμναστικής. M’ αυτές τις
θέσεις, η αντιπολίτευση, δεν έχει τη δύναμη να αρθρώσει ορθό πολιτικό λόγο. H
N.Δ. υβρίζει καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο. H πανσπερμία των αντιφατικών δηλώσεών
της αποδεικνύει έλλειμμα συνοχής. Την επαύριον προσπαθεί να συμμαζέψει τα
ασυμμάζευτα. Δεν τους φταίει, όμως, σε τίποτα ο λαός.

Ο κ. K. Καραμανλής πρέπει πάραυτα να ζητήσει συγγνώμη διά τον εξευτελισμό που
προσάπτει στον Έλληνα πολίτη. Δεν εξαγοράζονται, κ. Καραμανλή, οι συνειδήσεις
του λαού με τις παροχές που δικαιούται, ούτε φιλοδωρήματα ζητάει. Χειρότερη
μείωση της αξιοπρέπειας του Έλληνα πολίτη δεν θα μπορούσατε να κάνετε. Βέβαια,
αποδείξατε ότι η Δεξιά δεν αλλάζει. Επειδή πολλοί από εσάς ήσασταν μειράκια
κάποιες εποχές, τουλάχιστον διαβάστε ιστορία. Π.χ. ’61 βία και νοθεία, ’65
αποστασία, δικτατορία, αποχή από τη Βουλή κατά την αναγνώριση της Εθνικής
Αντίστασης. Ας μη μιλήσουμε για Μακρόνησο, Γυάρο, για Παρθενώνες ανάνηψης. Δεν
πειράζει, η ιστορία σάς χτυπά ανελέητα διά μέσου του λαού.

Σ’ αυτή την πολιτική ανωριμότητα της N.Δ. βοηθά και μια πλειάδα δημοσιογράφων
του Τύπου και της τηλεόρασης. Ακολουθεί και ο δημοσιοϋπαλληλικός (όλων των
βαθμίδων) συντεχνιακός συνδικαλισμός.

Δεν γνωρίζω αν υπάρχει επιτροπή κοινοβουλευτικής δεοντολογίας για το ύφος και
το ήθος τού έγγραφου και προφορικού λόγου των βουλευτών. Αν υπάρχει και
διαβάζει τις ανακοινώσεις – θέσεις των βουλευτών, κύρια της N.Δ. εις τον
επαρχιακόν Τύπον, θα ανατριχιάσει. Θα έκανε δε μέγιστο καλό στον
κοινοβουλευτικό βίο της χώρας, αν αυτά τα κείμενα τα βιβλιοθετούσε και τα
παρέδιδε στα σχολεία όλων των βαθμίδων της χώρας, διά διδασκαλίαν προς
αποφυγήν της καταρράκωσης του πολιτικού λόγου. Τέτοιο υβρεολόγιο δεν συνάδει
στον θεσμό του κοινοβουλευτισμού. Θα μπορούσε και ο αθηναϊκός Τύπος, σε ειδικά
ένθετα, να τα παραδίδει και στους εντός των τειχών αναγνώστες».