Πρόσωπα Ο μεγιστάνας αποδείχθηκε… απατεώνας

Ο Γιανγκ Μπιν ξεκίνησε από το μηδέν για να γίνει το σύμβολο του κινεζικού
καπιταλισμού. Και να καταδικαστεί, στη συνέχεια, σε 18ετή φυλάκιση για
παράνομη χρήση αγροτικής γης, υπεξαίρεση χρημάτων και διαφθορά.

Γιανγκ Μπιν. Το σύμβολο του κινεζικού καπιταλισμού αποδείχθηκε απατεώνας

Το δικαστήριο της Σενυάνγκ ανακοίνωσε την ετυμηγορία του εναντίον του Γιανγκ
στα μέσα Ιουλίου. Έθεσε έτσι τέλος στη σταδιοδρομία ενός από τους
πλουσιότερους άνδρες της Κίνας. Το αμερικανικό περιοδικό «Forbes» τον είχε
χαρακτηρίσει σύμβολο του καπιταλιστικού θριάμβου. H εταιρεία συμμετοχών του,
Euro-Asia, ενσάρκωνε τον εκσυγχρονισμό της κινεζικής οικονομίας. Έως ότου
ρευστοποιήθηκε αφήνοντας τους μετόχους της με δάκρυα στα μάτια.

Εύσωμος, με δέρμα τραχύ, καπνιστής και πότης, λάτρης της δημοσιότητας… «Ήταν
ένας καουμπόι που έκανε μπίζνες κατεβάζοντας παράλληλα μπουκάλες κονιάκ μέσα
στα καραόκε», λέει ένας πρώην συνεργάτης του Γιανγκ. Αυτός ο πρώην
στρατιωτικός έπαιξε αρχικά τον ρόλο του θύματος, κατόπιν εκείνον του ήρωα.
Στην Ολλανδία, όπου έφτασε το 1987, έχοντας εγκαταλείψει τη Σαγκάη λόγω του
«κατήφορου» που είχαν πάρει οι επιχειρήσεις του, «συστήθηκε» ως υπερασπιστής
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κατόπιν, εκμεταλλεύτηκε τη συγκίνηση που προκάλεσε
η σφαγή στην Τιενανμέν, το 1989, για να αποκτήσει καθεστώς πολιτικού πρόσφυγα
και στη συνέχεια να πολιτογραφηθεί Ολλανδός. Τα επόμενα επτά χρόνια ασχολείται
με τις εισαγωγές υφαντών. Το 1994 επιστρέφει στην Κίνα.

Χρησιμοποιεί τη διαδρομή του για να εντυπωσιάζει τους συνομιλητές του.
Προαναγγέλλει εξαρχής φιλόδοξα σχέδια. «H πρώτη του ιδέα ήταν ευφυής: να
εισάγει στην Κίνα την ολλανδική τεχνογνωσία όσον αφορά τις καλλιέργειες σε
θερμοκήπια», εξηγεί ένας γνώστης του «φακέλου» Γιανγκ. Ένα καλοδεχούμενο
σχέδιο σε μια χώρα με πληθώρα αγροτικού εργατικού δυναμικού και ανεπάρκεια
καλλιεργήσιμης γης.

Οι καλές προθέσεις, ωστόσο, γίνονται γρήγορα καπνός. Ο Γιανγκ επιλέγει
απομακρυσμένες επαρχίες, όπου οι αρχές μπορούν εύκολα να εξαπατηθούν. Την
επαρχία Σιτσουάν και κυρίως τη Μαντζουρία. Αποκαρδιωμένες από τις δυσκολίες
της βιομηχανοποίησης, οι τοπικές αρχές είναι έτοιμες να υποκλιθούν στον πρώτο
τυχόντα «σωτήρα».

Χρόνο με τον χρόνο, ο Γιανγκ αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη φήμη. Οι κινεζικές
τράπεζες του δανείζουν περισσότερα από 300 εκατομμύρια ευρώ. Δεκάδες ακόμη
εκατομμύρια «φτάνουν» από τράπεζες της Ευρώπης, της Σιγκαπούρης, της
Ιαπωνίας… Το 2002, ο Γιανγκ επιχειρεί μια «επέκταση» στη Βόρεια Κορέα.
Συναντά στην Πυονγκιάνγκ τον Κιμ Γιονγκ Ιλ και του «πουλά» το σχέδιο
δημιουργίας μιας «ειδικής οικονομικής ζώνης», ενός υπερφιλελεύθερου
παραδείσου, στα σύνορα με την Κίνα. Όταν όμως επιστρέφει στη Σενυάνγκ, τον
υποδέχεται η Αστυνομία.

H υπόλοιπη ιστορία καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου. H υπόθεση φέρνει την
Κίνα σε δύσκολη θέση και ακολουθείται η πεπατημένη της μυστικοπάθειας. Το
«αμερικανικό όνειρο» α λα κινεζικά, πάντως, σβήνει σήμερα στο κελί κάποιας
κινεζικής φυλακής.