Ψηφιακός Bαν Γκογκ για πειρατές
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Ένα πανό μήκους εξήντα μέτρων κάλυψε την πρόσοψη της Πινακοθήκης στην |
«H Εθνική Πινακοθήκη (National Gallery) του Λονδίνου εκθέτει τη μοναδική και
διάσημη συλλογή των έργων της στους κινδύνους της ψηφιακής πειρατείας». Αυτή
την προειδοποίηση απευθύνουν στον κόσμο των καλών τεχνών εκπρόσωποι της
μουσικής και κινηματογραφικής βιομηχανίας, που έχουν ζήσει την ίδια ιστορία,
τα τελευταία χρόνια, σε όλες τις λεπτομέρειές της. «Οι υπεύθυνοι της
Πινακοθήκης και γενικά όλοι όσοι δραστηριοποιούνται στον χώρο των καλών τεχνών
θα πρέπει να λάβουν άμεσα, δραστικά μέτρα, αν δεν θέλουν να πέσουν θύματα της
υψηλής τεχνολογίας πειρατείας που σακατεύει τον δικό μας χώρο της μουσικής και
του κινηματογράφου». Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουν οι… παθόντες, μέσα
από πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού «New Scientist», ως απάντηση στην
ανακοίνωση περί δημιουργίας ψηφιακών αντιγράφων των 2.300 έργων Εθνικής
Πινακοθήκης του Λονδίνου.
H βρετανική Εθνική Πινακοθήκη όμως έχει επενδύσει πολλά στο συγκεκριμένο
πρόγραμμα. Οκτώ χρόνια τώρα συνεργάζεται με μία από τις κορυφαίες εταιρείες
πληροφορικής, τη Hewlett Packard (ΗΡ), και το ψηφιακό αρχείο των έργων
βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ολοκλήρωσή του. Όλα τα έργα φωτογραφίζονται με
μία ειδικά σχεδιασμένη ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, η οποία έχει τη δυνατότητα
να μετακινείται κοντά και μακριά από τον πίνακα – μία τεχνική που αυξάνει τη
ανάλυση της εικόνας στα 100 megapixels, προσφέρει δηλαδή 20 φορές καλύτερης
ποιότητας φωτογραφίες απ’ ό,τι η καλύτερη επαγγελματική ψηφιακή φωτογραφική
μηχανή που κυκλοφορεί στην αγορά.
H ιδέα είναι να μπορεί όποιος θέλει να δίνει την παραγγελία για το αντίγραφο
ενός πίνακα και το κατάστημα της Πινακοθήκης να τυπώνει σε πέντε λεπτά το
εξαιρετικά υψηλής ποιότητας αντίγραφο, σε έναν ειδικό εκτυπωτή που υποστηρίζει
έξι χρώματα. Επιπλέον η Πινακοθήκη ελπίζει να αυξήσει τα έσοδά της, δίνοντας
την ευκαιρία σε εξουσιοδοτημένα καταστήματα στην Αγγλία να τυπώνουν και να
πωλούν ψηφιακά αντίγραφα των έργων.
«H μουσική βιομηχανία έχει ήδη περάσει στην ψηφιακή εποχή. Θέλουμε να δούμε το
ίδιο να συμβαίνει και στον χώρο των καλών τεχνών», αναφέρει ο Vyomesh Joshi,
αντιπρόεδρος στον τομέα Imaging & Printing της ΗΡ. Από τη στιγμή όμως που
τα σπάνιας αξίας έργα γίνονται ψηφιακά, μπορούν να διακινηθούν μέσω Internet
και επομένως είναι πολύ εύκολο για τους επίδοξους πειρατές να αναπαράγουν και
να πωλούν αντίγραφά τους. H βιομηχανία της μουσικής βιώνει ήδη μεγάλη χασούρα
εξαιτίας της ψηφιακής πειρατείας, η οποία έχει αναδειχθεί σε ανταγωνιστική
βιομηχανία με ετήσιο τζίρο άνω των 4,6 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ (σύμφωνα με στοιχεία
IFPI, της διεθνούς ομοσπονδίας δισκογραφικών εταιρειών).
«Τα CDs δεν έχουν συστήματα ασφαλείας, με αποτέλεσμα ένα στα τρία δισκάκια που
κυκλοφορούν στην παγκόσμια αγορά να είναι πειρατικό», σημειώνει στο περιοδικό
«New Scientist» ο Jay Berman, επικεφαλής της IFPI. «Αν μπορούσαμε ποτέ να
φανταστούμε το πόσο θα προχωρούσε η τεχνολογία και το πόσο τέλεια θα μπορούσε
να γίνει αντιγραφή μουσικών κομματιών σε CD, θα είχαμε πιέσει από την αρχή για
τη δημιουργία συστημάτων ασφαλείας. Δυστυχώς, όμως, βρεθήκαμε πίσω από τα
γεγονότα»…
«Απροστάτευτες» εκτυπώσεις
H Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου φαίνεται να αποδέχεται το ρίσκο. «Δεν υπάρχει
τίποτα που να μπορούμε να κάνουμε σχετικά», σημειώνει η Jennifer Lea,
εκπρόσωπος της Πινακοθήκης. «Δεν ασχολούνται καν με το θέμα προστασίας των
αντιγράφων», σημειώνει με τη σειρά του ο Barry Fox, ο συντάκτης του σχετικού
άρθρου στο «New Scientist». «Ο Hugh Robson, από το εργαστήριο ψηφιακών
συστημάτων της ΗΡ, επιβεβαιώνει πως οι εκτυπώσεις των ψηφιακών αντιγράφων των
έργων δεν θα προστατεύονται από υδατογράμματα. Αυτό σημαίνει πως αν ένα αρχείο
κλαπεί και αναπαραχθεί παράνομα, η Εθνική Πινακοθήκη δεν θα μπορέσει ποτέ να
αποδείξει πως το αρχείο τής ανήκει. Το γεγονός ότι η Πινακοθήκη κρατά το
copyright των ψηφιακών αντιγράφων, την καλύπτει μόνο νομικά. Στην πράξη,
ανοίγει τον δρόμο στους πειρατές».
Google news
