ΓNΩMH Οι ευθύνες βαρύνουν όλους

Θύμισαν ντόμινο οι αθλητές της ενόργανης γυμναστικής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
του Αναχάιμ και παρά το καλό ξεκίνημα, με την πρώτη άσχημη εμφάνιση
κατέρρευσαν ο ένας μετά τον άλλον.

Όλοι μίλησαν για αποτυχία (η εμφάνιση σίγουρα είναι), αλλά τελικά μήπως
ξαφνικά νομίσαμε πως γίναμε πολύ μεγάλοι;

H Ομοσπονδία απαιτούσε σχεδόν την πρόκριση, αλλά αλήθεια πότε η Ελλάδα είχε
πλησιάσει τη 12άδα σε τόσο μεγάλη διοργάνωση, όταν η καλύτερη θέση της
ιστορίας μας ήταν 17η, πίσω από χώρες με τεράστια παράδοση στον χώρο;

Το ό,τι ο Ιωάννης Μελισσανίδης δεν ήταν σε καλή κατάσταση (λόγω του
τραυματισμού του) είχε φανεί τόσο στη Μίκρα πριν από έναν μήνα όσο και στη
μοντελική (τελική) προπόνηση στις ΗΠΑ.

Αφού όμως έκανε το υπερατλαντικό ταξίδι, δεν μπορούσε πλέον να κοπεί και εκεί
έγκειται η αδυναμία του τεχνικού της ομάδας αλλά και του προέδρου της
Ομοσπονδίας.

Σαφέστατα βέβαια ο χρυσός Ολυμπιονίκης έχασε πόντους με τη συμπεριφορά του,
πόσο μάλλον τη στιγμή που είχε τραγικές επιδόσεις που δεν συναντάς ούτε σε
πρωτάθλημα εφήβων.

Από την άλλη πλευρά, μεγάλοι αθλητές όπως ο Βλάσης Μάρας αλλά και ο Δημοσθένης
Ταμπάκος δεν επιτρέπεται να λυγίζουν τόσο εύκολα, όταν γνωρίζουν εδώ και
χρόνια πολύ καλά τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού.

H ευθύνη βαραίνει όλους τους εμπλεκομένους και θα είναι λάθος να προσπαθήσει
να την επιρρίψει ο ένας στον άλλον. Αν το κάνουν, θα κατρακυλήσουν ουσιαστικά
πολύ πιο κάτω από την 25η θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.