H θέση των στρατιωτικών

Ο κ. K. Καράμπελας, Υποπτέραρχος ε.ε. γράφει:

«Στη χώρα μας, η κοινωνικοοικονομική θέση των στρατιωτικών είναι γενικά
υποβαθμισμένη, σε αντίθεση τόσο με το παρελθόν όσο και με άλλες δυτικές χώρες,
όπου είναι ανάλογη με το λειτούργημά τους. Ζωτικά θέματά τους όπως μισθολόγιο,
συνταξιοδοτικά, θεσμικά, μετοχικά ταμεία, ΑΟΟΑ, ΝΙΜΤΣ πηγαίνουν από το κακό
στο χειρότερο και γεννάται εύλογα το ερώτημα. Γιατί;..

Είναι και οι αξιωματικοί κομμάτι της κοινωνίας και περικλείουν όλες τις
πολιτικές και κοινωνικές τάσεις. Αξιωματικοί ήσαν οι πρωτεργάτες της
επανάστασης του 1909 που οδήγησε τη χώρα στον εκσυγχρονισμό και έφερε στην
πρωθυπουργία τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Αξιωματικοί υπήρξαν ηγέτες της
Φιλελεύθερης Παράταξης, χρηματίσαντες και πρωθυπουργοί, όπως N. Πλαστήρας,
Σοφοκλής Βενιζέλος, Θεόδ. Πάγκαλος, Στυλιανός Γονατάς, Γ. Κονδύλης, Αλέξ.
Οθωναίος. Αξιωματικοί ήσαν πρωτοπόροι της Εθνικής Αντίστασης, Ζέρβας, Ψαρρός
και άλλοι. Αξιωματικοί υπήρξαν κορυφαία στελέχη του ΕΛΑΣ, όπως Σαράφης,
Μάντακας, Γρηγοριάδης, Μπακιρτζής, Νικηφόρος και πλήθος άλλοι. Μόνο από την
τάξη 1940B έχασαν τη ζωή τους στο πλευρά της “Αριστεράς” 13 ανθυπολοχαγοί.
Αξιωματικοί δεν ήσαν μόνο ο Γ. Παπαδόπουλος και η ομάδα των αφρόνων της 21ης
Απριλίου. Πλήθος αξιωματικών αντιστάθηκαν στο καθεστώς και απεστρατεύθησαν,
εδιώχθησαν, εξορίσθησαν. Γεγονός που αποσιωπάται έντεχνα.

Το “σύνδρομο” της 21ης Απριλίου εξακολουθεί να καταδιώκει τους αξιωματικούς,
ακόμη και αυτούς που τότε ήσαν παιδιά και σήμερα απόστρατοι! Απαξίωση διά τους
στρατιωτικούς υπήρχε, για άλλους λόγους βέβαια, και πριν από το 1453, με τα
γνωστά τραγικά αποτελέσματα. H κυβέρνηση ας αναλογισθεί τις ευθύνες της
απέναντι στην Ιστορία και το Έθνος και ας μην ανοίγει “Κερκόπορτες”».