Διαστάσεις H αλήθεια για τον «κόκκινο τρόμο»

Καταναγκαστικά έργα σε σοβιετικό γκουλάγκ

Τελικά, μήπως ήταν όλα ένας μύθος, μια καλοστημένη συνωμοσία των εχθρών της
Σοβιετικής Ένωσης; Μήπως οι νεκροί κατά τη διακυβέρνηση του Λένιν και του
Στάλιν δεν ήταν παρά μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, ούτε ένα εκατομμύριο
δηλαδή, πολύ λιγότεροι από όσους νομίζαμε μέχρι σήμερα, αμελητέα ποσότητα σε
σχέση με τα θύματα που προκάλεσε ο ναζισμός σε μια πολύ μικρότερη περίοδο; Και
μόνο που ακούει ο Αλεξάντερ Γιάκοβλεφ αυτές τις «αναθεωρημένες» εκτιμήσεις
ορισμένων ιστορικών της ευρωπαϊκής Αριστεράς, του ανεβαίνει το αίμα στο
κεφάλι. Ούτε οι Ρώσοι κομμουνιστές δεν τολμούν να πουν τέτοια πράγματα, λέει
στην Κοριέρε ντέλα Σέρα. Όχι βέβαια πως επτακόσιες ή οκτακόσιες
χιλιάδες νεκροί είναι λίγοι. Όμως τα θύματα του «κόκκινου τρόμου» είναι
περισσότερα, πολύ περισσότερα.

Πρώην δεξί χέρι του Γκορμπατσώφ και «πατέρας» της περεστρόικα, ο Γιάκοβλεφ
διευθύνει την επιτροπή για την αποκατάσταση των θυμάτων της καταστολής, που
ιδρύθηκε το 1992 από τον Μπόρις Γιέλτσιν. Οι 800.000 νεκροί στους οποίους
αναφέρονται ορισμένοι ιστορικοί, τονίζει, είναι τα θύματα μόνο του περίφημου
άρθρου 58 του ποινικού κώδικα περί «αντεπαναστατικής δράσης», «αντισοβιετικής
προπαγάνδας» και τα τοιαύτα. Και πάλι δεν είναι όλοι όσοι πραγματικά έχασαν τη
ζωή τους για τον λόγο αυτό, είτε από τουφεκισμό είτε κατά τη μεταφορά τους στα
στρατόπεδα, από την πείνα ή τις αρρώστιες. Οι νεκροί της περιόδου 1921-1953
είναι, σύμφωνα με μετριοπαθείς εκτιμήσεις, 20 με 25 εκατομμύρια. Όμως ολόκληρη
την αλήθεια δεν θα τη μάθουμε ποτέ, χιλιάδες άνθρωποι θα παραμείνουν θαμμένοι
σε μαζικούς τάφους που δεν θα ανακαλυφθούν ποτέ. Στην περιοχή του Μαγκαντάν,
για παράδειγμα, οι διοικητές των στρατοπέδων έκαναν διαγωνισμό βολών σε
ανθρώπινους στόχους, υπήρχε πρώτο βραβείο, δεύτερο, και λοιπά. Αυτούς τους
νεκρούς δεν τους έχει καταγράψει κανείς. Τουλάχιστον οι ναζί ήταν πιο
οργανωμένοι…

Όλοι είναι ένοχοι. Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, πέθαναν από την πείνα με
βάση εντολές του Λένιν κάπου 5 εκατομμύρια άνθρωποι. Ο Χρουστσώφ, τον οποίο
κάποιοι «αθωώνουν», έστειλε χιλιάδες ανθρώπους στα ψυχιατρεία, ενώ επί των
ημερών του έγινε η τρομερή καταστολή του Νοβοτσερκάσκ (1962). Οι μεγαλύτερες
σφαγές έγιναν όμως φυσικά από τον Στάλιν. Δεκαεπτά εκατομμύρια άνθρωποι
κατέληξαν στα γκουλάγκ επειδή βρέθηκαν να έχουν στο σπίτι τους πάνω από πέντε
στάχυα από στάρι, επειδή άργησαν να πάνε στη δουλειά τους πάνω από τρεις φορές
ή για παρόμοιους λόγους. Πέντε εκατομμύρια οικογένειες, δηλαδή 25 εκατομμύρια
άνθρωποι, εκτοπίστηκαν χωρίς να έχουν καταδικαστεί για κανένα αδίκημα και
πέθαιναν σαν τις μύγες: τα έγγραφα που έχουν βρεθεί μιλούν για θνησιμότητα
50%. Θύματα άγριας καταστολής έπεσαν ολόκληρες εθνότητες, Τσετσένοι, Πολωνοί,
Κούρδοι, Γερμανοί, Έλληνες, Κινέζοι, Λετονοί, Λιθουανοί. Για να μη μιλήσουμε
βέβαια για τον πόλεμο: εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι επέστρεφαν από τα
γερμανικά στρατόπεδα για να καταλήξουν στα σοβιετικά…