Tο Tέταρτο κουδούνι

Τους «Αθλίους» του Βίκτωρος Ουγκώ «θεατροποιημένους»; Μα πώς του ‘ρθε η
ιδέα αυτή του ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας; Εν έτει 2003;

Αμ’ του Ελληνικού Φεστιβάλ; Που έσπευσε να «εντάξει» τους «Αθλίους» του
Βίκτωρος Ουγκώ «θεατροποιημένους» στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών μην και τη
χάσει την «πρόταση»… Πού πα’ ρε Καραμήτρο;

N’ ακούσετε διαλόγους τύπου «Λάμψης» και παιγμένους α λα «Λάμψη» να
φρίξετε… Καλοί ηθοποιοί, σπουδαίοι, ο Γιώργος Κωνσταντίνου κι ο Παύλος
Χαϊκάλης αλλά τι να σου κάνουν κι αυτοί… Δυο ώρες χωρίς διάλειμμα, που είπε
κι ένας φίλος, ήρθα και Ούγκωσα…

Την άπαιχτη στην Αθήνα, βραβευμένη σε διεθνή διαγωνισμό του Βρετανικού
Συμβουλίου από επιτροπή με πρόεδρο τον Χάρολντ Πίντερ, μαύρη σάτιρα της
βαλκανικής πραγματικότητας «Ο συνταγματάρχης πουλί» (1996) του Βούλγαρου
Χρίστο Μπόιτσεφ θα παρουσιάσει το χειμώνα στο «Κνωσός», κρατώντας τον επώνυμο
ρόλο, ο Λάμπρος Τσάγκας.

Σκηνοθέτης, ο αδελφός του Χρήστος Τσάγκας (στη φωτογραφία) που επιστρέφει
στο «Κνωσός», ενώ η μουσική θα είναι του Γιούρι Στούπελ.

Το έργο στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε στην Θεσσαλονίκη, απ’ το ΚΘΒΕ,
σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, το χειμώνα 1999 – 2000.

«Μήδεια» του Μποστ, του Θανάση Παπαγεωργίου και της Λήδας Πρωτοψάλτη,
Δευτέρα και Τρίτη στο Ηρώδειο, «Μήδεια» του Ευριπίδη και του Στάθη Λιβαθινού,
η πολυαναμενόμενη και εκ των προτέρων πολυκουτσομπολεμένη – αχ,
μισαλλοδοξία… -, αύριο και μεθαύριο στην Επίδαυρο.

Το Τέλειο! Αν και θα προτιμούσα δεύτερη του Μποστ.

Μην και σας περάσει απ’ το μυαλό, πάντως, ότι το Ελληνικό Φεστιβάλ το
είχε σκεφτεί και το έχει οργανώσει… Μεταξύ μας, εντελώς τυχαία «του συνέβη».

Άστραψε, πάλι, και βρόντηξε. Αυτή η ταλαντούχα η ηθοποιός του Θεατρικού
Οργανισμού Κύπρου, η Στέλα Φυρογένη, Αβρούλα στους «Επιτρέποντες» της
Επιδαύρου.

Παρουσία, σώμα λυγερό, κίνηση, χορός, χιούμορ, υποκριτική… –
χαρισματικό άτομο.

Το «Εμπρός» είναι τελικά το θέατρο όπου θα ανεβάσει ο Γιώργος
Γκικαπέππας με την «Κοινή Θέα» του το έργο του Φίλιπ Γκούλντινγκ «Ξένοι
τόποι», στη μετάφραση της Χριστίνας Μπάμπου-Παγκουρέλη.

Το δηλώ υπευθύνως και εν γνώσει των… συνεπειών του νόμου: τίποτα δεν
έχει η στήλη με το σκηνοθέτη Γιάννη Αναστασάκη – του θιάσου «Στιγμή».

Δε διαμαρτυρήθηκε ο άνθρωπος – διότι και ψώνιο δεν είναι, και χιούμορ
έχει… Αλλά τη μια να τον γράφω Αντώνη, την άλλη, πριν αλέκτωρ φωνήσαι, να
γράφω για το καινούργιο έργο του Μάριου Ποντίκα, το μονόλογο «Ο δολοφόνος του
Λαΐου», που θα ερμηνεύσει τον χειμώνα στην «Στοά» ο Θανάσης Παπαγεωργίου, ότι
θα τον σκηνοθετήσει ο ίδιος ο ηθοποιός ενώ ο Γιάννης Αναστασάκης είναι που
έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία, ε, τι να σκεφτεί…

Mea culpa, mea maxima culpa! Ελπίζω να μην τριτώσει…

Πήγε και θα μείνει. H Δήμητρα Χατούπη (φωτογραφία) στο «Θέατρο Τέχνης».
Αντιγόνη, φέτος, στον περιοδεύοντα «Οιδίποδα επί Κολωνώ», το χειμώνα θα
πρωταγωνιστήσει στο καινούργιο έργο του πολυγραφότατου αλλά και ικανού
Παναγιώτη Μέντη «Οι γυναίκες στη θάλασσα» – ωραίος τίτλος -, εναρκτήριο στο
θέατρο της Φρυνίχου, σε σκηνοθεσία του επανακάμπτοντος στο «Θέατρο Τέχνης»
Κωστή Καπελλώνη – σαρξ εκ της σαρκός του -, με τον οποίο η Δήμητρα Χατούπη
έκανε πέρσι την Ρεβέκκα σε ένα καλό «Ρόσμερσχολμ», στο «Αναλυτή», υπό τη
«σκέπη» του Νικήτα Τσακίρογλου.

Έργο που «ακροβατεί» ανάμεσα στο πραγματικό και στο φανταστικό, πολύ
«γυναικείο» μαθαίνω, με τέσσερα πρόσωπα – τρεις γυναίκες, ένας άντρας – και με
κύρια ηρωίδα του μια σαραντάρα της πόλης που ο σκοπός της είναι να αποκτήσει
παιδί – θέμα καυτό σήμερα… – και που συναντά σε κάποιο νησί έναν άντρα
νεώτερό της.

Συμπρωταγωνιστής, ο Πασχάλης Τσαρούχας, «παιδί» του «Θεάτρου Τέχνης» κι
αυτός.

H πρεμιέρα υπολογίζεται για τις 10 Οκτωβρίου.