ΓNΩMH Aν ζούσε ο Pούσβελτ

H Χιροσίμα ήταν μια τραγωδία στο τελευταίο κεφάλαιο του πολέμου. Θα μπορούσε
να αποφευχθεί; Δύο γεγονότα ήταν αποφασιστικά. Το πρώτο ήταν η απόρριψη της
Διακήρυξης του Πότσδαμ από την ιαπωνική κυβέρνηση – που την καλούσε να
παραδοθεί – με το επιχείρημα ότι θα καταργούσε το αυτοκρατορικό σύστημα. H
διατήρησή του είχε κριθεί σημαντικότερη από τις ανθρώπινες ζωές. Το δεύτερο
γεγονός ήταν ο θάνατος του προέδρου Ρούσβελτ. Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε
σκεφθεί να χρησιμοποιήσει τη βόμβα μόνο ως απειλή και είχε συζητήσει το
ενδεχόμενο να ριφθεί η πρώτη βόμβα ενώπιον εκπροσώπων ουδέτερων χωρών και η
δεύτερη σε νησί στα ανοιχτά της Ιαπωνίας κατόπιν προειδοποιήσεως. Αν ζούσε ο
Ρούσβελτ και η απειλή είχε υποχρεώσει τους Ιάπωνες να παραδοθούν, η Αμερική
δεν θα είχε περάσει στην ιστορία ως η πρώτη χώρα που χρησιμοποίησε την ατομική
βόμβα εναντίον αμάχων. Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν είπε αργότερα ότι ο Ρούσβελτ θα
είχε απαγορεύσει τη ρίψη της βόμβας στη Χιροσίμα. Δυστυχώς για τα θύματα του
Ναγκασάκι, η αρμοδιότητα για τη ρίψη της ατομικής βόμβας πέρασε στα χέρια των
στρατιωτικών μετά τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα.

Ο Mamoru Ishida είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χανάν.