Nικόλαος Πλαστήρας

Ο κ. Κυριάκος I. Φίνας, από τη Ρόδο, γράφει για τη συμβολή του N. Πλαστήρα στη
διαμόρφωση της σύγχρονης Ελλάδας:

«Συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την ημέρα που ο Νικόλαος Πλαστήρας έφυγε για
πάντα από τη ζωή.

Τρεις είναι οι βασικές περίοδοι που η μοίρα τού έταξε να διαδραματίσει
αξιοσημείωτο ρόλο στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. H πρώτη στα πεδία των μαχών.
Το 1905 πολέμησε με τα αντάρτικα σώματα στο Μακεδονικό Μέτωπο, αργότερα στους
Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 και στη συνέχεια όργωσε, κυριολεκτικά, τα
μέτωπα της Ρωσίας και της Μικράς Ασίας. H δεύτερη φάση ως αρχηγός της
Επανάστασης του 1922. H επανάσταση εκείνη, παρά τα λάθη της, με κορυφαίο την
εκτέλεση των Έξι, υπήρξε χρήσιμη και Εθνικά απαραίτητη. Έπρεπε ο ελληνικός
λαός μετά την ταπείνωση να συγκλονιστεί και αποφασιστικά να διεκδικήσει τη
συνέχεια της ύπαρξής του. H Επανάσταση του 1922 τού έδωσε αυτή τη διέξοδο, με
την περισυλλογή και την ανασύνταξη των ηθικών, οικονομικών και ενόπλων
δυνάμεών του. Και παρέσχε στον Ελευθέριο Βενιζέλο τη δυνατότητα, δέκα μήνες
από το Σεπτέμβριο του 1922, να διαπραγματευτεί και να υπογράψει, ως εκπρόσωπος
της Ελλάδας, τη Συνθήκη της Λωζάννης. Τρίτη περίοδος: 1944-1953: Στις κρίσιμες
ημέρες του Δεκεμβριανού κινήματος του 1944 και στο αποκορύφωμα του εμφύλιου
σπαραγμού ο Πλαστήρας βρισκόταν εξόριστος, από 12ετίας, στη Γαλλία. Τόσο από
την τότε κυβέρνηση Παπανδρέου, όσο και από τους Άγγλους, στη ζώνη επιρροής που
βρισκόταν η χώρα μας, θεωρήθηκε ως ο μόνος κατάλληλος για να περισώσει την
κατάσταση. Για το σκοπό αυτό προσκλήθηκε τιμητικά και τον έφεραν οι Άγγλοι
στην Αθήνα με ειδικό δικό τους αεροπλάνο και συνετέλεσε στην καταπράυνση των
αντιθέσεων των αντιμαχόμενων πλευρών.

Το 1949 ίδρυσε την ΕΠΕΚ, όπου στις 5.3.1950 συγκέντρωσε το 16,14% της
προτίμησης του εκλογικού σώματος. Την 15η Απριλίου ορκίστηκε υπό την προεδρία
του κυβέρνηση, η οποία παρέμεινε στην εξουσία μέχρι και τις 17 Απριλίου του
ίδιου έτους.

Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 το κόμμα του συγκέντρωσε το 23,49% των
ψηφοφόρων και τον Οκτώβριο σχημάτισε εκ νέου κυβέρνηση υπό την προεδρία του,
σε συνεργασία με τους Φιλελευθέρους».