Ο εκλογικός νόμος και η Δεξιά

Με αφορμή την αντίδραση της N.Δ. στην πρόταση του εκλογικού νόμου που
παρουσίασε η κυβέρνηση, ο κ. Δημοσθένης Θ. Παπαδόπουλος, τέως βουλευτής, από
το Κιλκίς, σημειώνει:
![]() |
«Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Από την εποχή που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής
προχώρησε στη συζήτηση και ψήφιση του πρώτου του, ως Πρωθυπουργός, εκλογικού
νόμου που ολοκληρώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1955.
Αμέσως μετά και συγκεκριμένα στις 4 Ιανουαρίου 1956 ανακοίνωσε την ίδρυση του
νέου κόμματός του, της EPE.
Εύλογα εδώ κανείς αναρωτιέται: πότε άραγε προχώρησε στη διενέργεια των εκλογών
και μάλιστα με δική του κυβέρνηση, με τη συμμετοχή ελάχιστων μόνο υπηρεσιακών
υποταγών. H απάντηση είναι: “Σε δύο μόνο μήνες, στις 19 Φεβρουαρίου 1956!”
Ο εκλογικός αυτός νόμος, που εύστοχα έμεινε στην πολιτική ιστορία της χώρας ως
“τριφασικό εκλογικό σύστημα”, αρκεί να θυμηθούμε σε ποια αποτελέσματα
κατέληξε:
H EPE με ποσοστό 47,38% “έλαβε” 165 έδρες, ενώ η Δημοκρατική Ένωση, με
μεγαλύτερο ποσοστό, 48,15%, έλαβε μόνο 132 έδρες! K. Καραμανλής εναντίον Γ.
Παπανδρέου.
Να γιατί οι άνθρωποι θέλουν να μη θυμόμαστε τα παλιά!
Ας θυμηθούμε και τον επόμενο αμαρτωλό εκλογικό νόμο, που ψηφίστηκε με τη
σύμπνοια EPE και K.Φ.
Πρόκειται για τον ν. 3822/58. Ψηφίστηκε στις 29 Μαρτίου 1958 και οι εκλογές
έγιναν τον Μάιο 1958! Τόσο αργά!
Πώς μπορούμε, άραγε, να ξεχάσουμε και τις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961, που
έμειναν στην ιστορία ως εκλογές “βίας και νοθείας”; Πρωθυπουργός, βέβαια, ήταν
και πάλι ο K. Καραμανλής.
Ας θυμηθούμε και το πονηρό ημερολογιακό χρονοδιάγραμμα των εκλογών αυτών:
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στις 23 Ιουνίου 1961, προχώρησε μονομερώς στην
ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου 4173/61 και στις 11 Σεπτεμβρίου της ίδιας
χρονιάς ζήτησε πρόωρες εκλογές που ορίστηκαν τελικά στις 29 Οκτωβρίου 1961.
Τόσο αργά και πάλι.
H μονότονη αντιπολιτευτική τακτική της N.Δ. είναι απαρέγκλιτη. Ταυτόχρονα,
όμως, και πολύ πονηρή: “Να ξεχάσουμε το παρελθόν. Μας ενδιαφέρει μόνο το παρόν
και το μέλλον”.
Και δεν μπορεί κανείς να μη διερωτηθεί και πάλι: Άραγε συνειδητά ή ασυνείδητα
παραποιούν την ιστορική αλήθεια όταν την επικαλούνται;».














