Eξαφάνισαν τις τίγρεις

Τον καιρό της βρετανικής αυτοκρατορίας, οι τίγρεις ήταν τόσο πολλές στη
Βιρμανία ώστε τις κυνηγούσαν σαν να ήταν παράσιτα – σύμφωνα με τα ιστορικά
αρχεία, 1.382 σκοτώθηκαν από το 1928 ώς το 1932.

Το θύμα. Ενήλικη τίγρη της Βιρμανίας

Σήμερα η τίγρη έχει σχεδόν εξαλειφθεί από τη χώρα αυτή που ονομάζεται πλέον
Μιανμάρ. Σύμφωνα με έκθεση της Εταιρείας για τη Διατήρηση της Άγριας Ζωής
(WCS) που έχει την έδρα της στη Νέα Υόρκη, λιγότερες από 150 τίγρεις έχουν
απομείνει στη Μιανμάρ, μολονότι οι ζούγκλες εξακολουθούν να καλύπτουν το ένα
τρίτο της επιφάνειάς της. «Είμαστε απογοητευμένοι», λέει ο Τόνι Λάιναμ,
επικεφαλής της ομάδας της WCS που συνέταξε την έκθεση έπειτα από παρατηρήσεις
τριών ετών. «Ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί παντού και σε μερικά μέρη έχει
εξαφανιστεί εντελώς».

Ένοχοι είναι οι λαθρέμποροι άγριας ζωής και οι συμμορίες των λαθροκυνηγών τις
οποίες μισθώνουν. Διάφορα τμήματα του σώματος της τίγρης θεωρούνται πολύτιμα
στην Κίνα και την Ταϊλάνδη από τους παρασκευαστές φαρμάκων παραδοσιακής
ιατρικής. Και η Μιανμάρ βρίσκεται στα σύνορα και των δύο αυτών χωρών. Σύμφωνα
με την έκθεση, οι λαθροκυνηγοί σκοτώνουν τόσο πολλές τίγρεις ώστε σύντομα δεν
θα υπάρχουν πια ζώα για να κυνηγήσουν, αφού ο πληθυσμός τους οδηγείται στην
εξαφάνιση.

H αγκαλιά. Νεαρός βουδιστής μοναχός από τη Μιανμάρ χαϊδεύει τιγράκι που γλίτωσε από τους κυνηγούς

Αλλά η 80σέλιδη αυτή έκθεση, την οποία παρήγγειλε η κυβέρνηση της Μιανμάρ,
έχει στόχο να σημάνει την ανάσταση του είδους και όχι το τέλος του. Σ’ αυτήν
περιλαμβάνεται ένα συνολικό σχέδιο δράσης με στόχο να αποκατασταθούν οι
παλιότεροι πληθυσμοί του μεγάλου αυτού αιλουροειδούς. H αποτελεσματική
αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου είναι μία από τις κύριες συστάσεις που γίνονται
στην έκθεση. Μεταξύ άλλων ζητείται η οργάνωση μιας μονάδας ελέγχου της άγριας
ζωής και η δημιουργία ομάδων οικο-αγροφυλάκων, οι οποίοι θα περιπολούν τακτικά
στις προστατευόμενες περιοχές. Προτείνεται ακόμη ο συντονισμός των περιπόλων
με τις ταϊλανδικές αρχές κατά μήκος της κοινής μεθορίου των δύο χωρών, καθώς
και η επιβολή υψηλών προστίμων σε οποιονδήποτε συλληφθεί να εμπορεύεται
τίγρεις ή τμήματα του σώματός τους. Το σχέδιο δράσης υπογραμμίζει επίσης τη
σημασία που έχουν η εκπαίδευση αξιωματούχων για την αποτελεσματικότερη
παρακολούθηση της κατάστασης και η εκπαίδευση του κοινού ώστε οι άνθρωποι να
φτάσουν να προσδίδουν μεγαλύτερη αξία στο ζώο ως ζωντανή παρουσία στα δάση
τους απ’ ό,τι στα προϊόντα από τη σφαγή του.