Διαμάχη για τον καθαρισμό του Δαβίδ

Νερό ή… στεγνό καθάρισμα; Οι συντηρητές διχάζονται για τη μέθοδο καθαρισμού του αγάλματος του Δαβίδ που φιλοτέχνησε ο Μικελάντζελο πριν από 500 χρόνια

Ποιος θα καθαρίσει τον Δαβίδ; Και πώς; Ο καθαρισμός του γιγαντιαίου αγάλματος
του Μικελάντζελο, εν όψει του εορτασμού των 500στών γενεθλίων του το 2004,
στάθηκε αιτία για μία ακόμη φορά να ξεσπάσει διαμάχη στον χώρο της Τέχνης.

Οι συντηρητές έργων Τέχνης χωρίστηκαν σε δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Το ένα
θεωρεί πως κατάλληλος καθαρισμός του κολοσσιαίου αγάλματος είναι εκείνος με τη
χρήση νερού, όχι με πίεση βεβαίως, αλλά χρησιμοποιώντας κομπρέσες αποσταγμένου
νερού.

H άλλη παράταξη υποστηρίζει πως, στο ήδη καταπονημένο έργο τέχνης (είχε
καθαριστεί το 1843 με χλωρικό οξύ), ενδείκνυται το… στεγνό καθάρισμα! Για να
απομακρυνθεί δηλαδή η βρώμα που έχει απλωθεί, κυρίως στο στήθος, πρέπει να
χρησιμοποιηθούν ειδικές βούρτσες με μεταξωτές τρίχες, πανιά και μαλακό δέρμα.

H Φράνκα Φαλέτι, διευθύντρια της Galleria dell’ Accademia, στην οποία
βρίσκεται το άγαλμα, υποστηρίζει πως το στεγνό καθάρισμα δεν είναι
αποτελεσματικό διότι απομακρύνει μόνον τη σκόνη, ενώ με τα νωπά επιθέματα ο
Δαβίδ θα ξαναβρεί την εκτυφλωτική λάμψη των πρώτων χρόνων καθώς θα
αποκαλυφθούν τα φυσικά χρώματα και τα «νερά» του λευκού μαρμάρου.

Πάντως, όλος αυτός ο ντόρος είχε και τα καλά του. Διασημότητες, μεταξύ των
οποίων ο Στινγκ και ο Μελ Γκίμπσον, σκέφτονται να δωρίσουν γύρω στα 840.000
ευρώ για το εγχείρημα το οποίο είχε χρηματοδοτηθεί από έναν Ολλανδό χορηγό.

Στο μεταξύ η ιταλική κυβέρνηση στήριξε τη θεωρία της κυρίας Φαλέτι ανάβοντας
το… πράσινο φως για να συνεχίσει τον καθαρισμό από τον Σεπτέμβριο, ενώ στον
συνασπισμό των 39 διακεκριμένων συντηρητών έργων Τέχνης, οι οποίοι
συγκέντρωσαν υπογραφές ζητώντας τη σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής που θα
αποφασίσει για τη μέθοδο καθαρισμού του Δαβίδ, απάντησε ο Ιταλός
αρχισυντηρητής Αντόνιο Παολούτσι λέγοντας πως «δεν χρειαζόμαστε υποδείξεις για
το τι θα πράξουμε από κανέναν».

H επίπονη επιχείρηση καθαρισμού του αριστουργήματος του Μικελάντζελο άρχισε
πριν από ένδεκα χρόνια. Μεταξύ των διαδικασιών που εφαρμόστηκαν για την
προστασία του αγάλματος ήταν η ψηφιακή ανίχνευση και χαρτογράφησή του για να
εντοπιστούν τυχόν ρωγμές ή λεκέδες.