ΓNΩMH Yπάρχουν και όρια

Φτάνει. Ώς εδώ και μη παρέκει.

Σίγουρα ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς έπρεπε να συγκρατήσει την ψυχραιμία του. Σίγουρα
δεν έπρεπε να παρεκτραπεί και να χτυπήσει τον Έλληνα μετανάστη. Σίγουρα τέτοια
επεισόδια είναι καταδικαστέα. Από κάθε φίλο του ποδοσφαίρου, από κάθε υγιώς
σκεπτόμενο φίλαθλο.

Όμως, και οι προκλήσεις έχουν όρια.

Τον τελευταίο χρόνο, ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς ζει ένα δράμα. Καθημερινό. Όπου
σταθεί και όπου βρεθεί, αυτό που αντιμετωπίζει είναι προκλήσεις. Προδότη τον
ανεβάζουν, προδότη τον κατεβάζουν. Πανό, βρισιές εν χορώ, επεισόδια,
απειλητικές κινήσεις εις βάρος του.

Σε τελευταία ανάλυση, όσοι ενοχλούνται από τον Μπάγιεβιτς ας κλείνουν τα μάτια
τους και τα αυτιά τους, όταν τον βλέπουν ή τον ακούνε.

Ένα πράγμα δεν μπορούν να αλλάξουν. Ότι είναι προπονητής της AEK. Μιας AEK που
θα είχε διαλυθεί από τον περασμένο Δεκέμβριο, αν ο Σερβοέλληνας τεχνικός δεν
ήταν στο τιμόνι της ομάδας.

Αν λοιπόν θέλουμε να μην εθελοτυφλούμε, αν θέλουμε να δούμε την αλήθεια
κατάματα, θα πρέπει να βάλουμε στην άκρη τις όποιες προσωπικές εμπάθειες. Ο
Μπάγιεβιτς σε κάποιους δεν αρέσει. Αλλά και σε κάποιους άλλους φίλους τής AEK
αρέσει, και μάλιστα πολύ. Κανείς δεν μπορεί να στερήσει από τον άλλο τη χαρά
να βλέπει την αγαπημένη του ομάδα. Γιατί η AEK δεν ανήκει ούτε στην
«Ορίτζιναλ», ούτε στη «18». Ανήκει στους χιλιάδες οπαδούς της.