ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Περί όρων…

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Αντ. Κοντομηνάς, Καλαβρύτων 9, Αγία Παρασκευή, γράφει:

«Στην εποχή μας, μερικοί πολιτικοί, στρατιωτικοί και άλλοι όροι, εκτός από την
κύρια σημασία και ερμηνεία τους που είναι γνωστή, έχουν και κάποιες
παράπλευρες ερμηνείες, όπως ο πόλεμος έχει παράπλευρες απώλειες… Για του
λόγου το ασφαλές αρκούν μερικά παραδέιγματα:

Τρομοκρατία: Αν ο όρος χρησιμοποιείται με την κύρια σημασία του σημαίνει
έγκλημα βαρύτατο, απεχθέστατο και απόλυτα καταδικαστέο από όποιους και αν
διαπράττεται και εναντίον όποιων και αν διαπράττεται. Αν όμως ο ίδιος όρος
χρησιμοποιείται ως πρόσχημα πολέμου που στοιχίζει τη ζωή και την αναπηρία
χιλιάδων ανθρώπων, η χρησιμοποίησή του αυτή είναι έγκλημα από πρόθεση. Αν
χρησιμοποιείται καλόπιστα αλλά ανόητα είναι λάθος ή έγκλημα λόγω ανοησίας (ίνα
μη τι χείρον είπω…) και έχει επίσης το ίδιο αποτέλεσμα.

Δημοκρατία – Ανθρώπινα Δικαιώματα: Με την κύρια σημασία τους πρέπει να είναι
σεβαστά από όλους και για όλους τους ανθρώπους. Αλλά δεν είναι. Με την
παράπλευρη ερμηνεία τους σημαίνουν ό,τι ακριβώς τα παραπάνω δεύτερο και τρίτο
«Αν».

Πόλεμος: Αν γίνεται με πρόσχημα την απελευθέρωση ενός λαού και στην
πραγματικότητα για τα οικονομικά συμφέροντα κάποιων εταιρειών ή κάποιων χωρών
είναι και έγκλημα και επικίνδυνη πονηρία. Αν γίνεται καλόπιστα για την
απελευθέρωση ενός λαού, είναι στην καλύτερη περίπτωση αυταπάτη και για εκείνον
που κάνει τον πόλεμο και για τον λαό υπέρ του οποίου γίνεται, αν ο λαός αυτός
πιστεύει ότι με τον πόλεμο αυτόν θα απελευθερωθεί. Τέτοιοι πόλεμοι δεν
γίνονται και ιδίως με το αζημίωτο. Αν κάποιος πόλεμος είναι αμυντικός, είναι
όχι μόνο κατανοητός, αλλά σχεδόν πάντοτε αποδεκτός και επιβεβλημένος. Και αν
είναι εμφύλιος, είναι κατάρα.

Πολεμικές επιχειρήσεις: Πολλές φορές γίνονται μάχες σώμα με σώμα. Και μετά
κάποιος από τους αντιπάλους λέει: Ο εχθρός είχε 200 (ή και περισσότερους)
νεκρούς και τραυματίες. Εμείς δεν είχαμε απώλειες (ή είχαμε 2 ή 5 νεκρούς και
τραυματίες). Στην περίπτωση αυτή ή πρόκειται για θαύμα ή για μία ακόμη
διαπίστωση ότι στον πόλεμο το πρώτο θύμα είναι η αλήθεια.

Σύμμαχοι: Αν προσδοκούν ή συμφωνούν κάποια οικονομικά ανταλλάγματα από εκείνον
που κάνει έναν ανήθικο επιθετικό πόλεμο, είναι εγκληματίες χειρότεροι από
εκείνον που κάνει τον πόλεμο αυτόν.

Θρησκευτικός φανατισμός: Αν φτάνει μέχρι βασανιστηρίων, ανθρωποκτονιών,
τρομοκρατίας ή πολέμου είναι βαρύτατη αμαρτία των φανατικών χριστιανών και
επίσης βαρύτατη αμαρτία του ίδιου του Θεού των ισλαμιστών.

Κοσμοκρατορία: Αν νοείται με τη στυγνή μορφή της και απειλείται ή επιδιώκεται
manu militari (με χέρι στρατιωτικό, με πόλεμο) είναι ακατόρθωτη για
οποιονδήποτε, μεγάλο ή μικρό. Αν νοείται με την πατερναλιστική της εκδοχή (ο
επίδοξος κοσμοκράτορας ισχυρίζεται ότι θα είναι αυτός που θα φροντίζει για την
ευημερία μας και που θα μας προστατεύει από κάθε κακό), τότε είναι για τον
επίδοξο κοσμοκράτορα επικίνδυνη αφέλεια έξω από κάθε πραγματικότητα ή πονηρία
για αφελείς. Για τους λαούς του κόσμου είναι ή πρέπει να είναι πάντοτε
ανεπιθύμητη, απαράδεκτη και απορριπτέα. Σε κάθε περίπτωση, ο επίδοξος
κοσμοκράτορας οφείλει να γνωρίζει ότι η Ανθρωπότητα, το ανθρώπινο ον, έχει
δικαίωμα ελευθερίας και έμφυτη υπερηφάνεια και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτά.
Δεν ανέχεται ούτε δυνάστες ούτε προστάτες. Ακόμη ότι και στην απίθανη
περίπτωση επιβολής κοσμοκρατορίας αργά ή γρήγορα η Ανθρωπότητα θα ξεσηκωθεί
και θα ξεσπάσει σε παγκόσμια και φοβερή έκρηξη κατά του δυνάστη ή κατά του, με
το αζημίωτο, προστάτη».