ΣE ΠPΩTO ENIKO Mια άλλη ζωή…

Το e-mail σου έρχεται από μακριά, πολύ μακριά. «Βρίσκομαι στο Τόκιο, που είναι
μαγικό μέρος, πολύ ενδιαφέρον, συναρπαστικό. Κάνω πολλά πράγματα, συνήθως δεν
έχω πρόσβαση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ταξιδεύω αρκετά μακριά. Τις προάλλες
πήγα στο Λονδίνο και γύρισα αυθημερόν. Οι αποστάσεις είναι τεράστιες, το φώς
είναι αλλιώτικο σε κάθε μέρος. Έχω ξεχάσει σχεδόν την προηγούμενή μου ζωή στην
Αμερική. Πάω τώρα να κάνω τζόγκινγκ, είναι το μόνο πράγμα που με βοηθάει να
μην τρελαθώ εδώ». Ο πόνος και ο χρόνος. Αυτά αγωνίζεται να παρακάμψει ο
αποστολέας του e-mail. Μέσα από τη σιωπή και την απουσία, τα διαρκή – σχεδόν
μανιώδη – ταξίδια, που κάποτε για να τα κάνει κανείς έπρεπε να αφιερώσει τη
ζωή του, ξορκίζει τη ζωή και κυνηγάει την ελευθερία. Σε μυριάδες σημεία της
γης μπορείς να βρεις το αποτύπωμά του. Ποτέ τον ίδιο, ωστόσο. Μόλις έχει
φύγει, έχει περάσει από εκεί. Ή δεν έχει φτάσει, επίκειται ωστόσο, πρόκειται.
Δεν σταματάει να τρέχει, δεν μπορεί να σταματήσει να τρέχει. Φοβάσαι πως θα
χαθεί, αργά ή γρήγορα, μέσα στο κουκούλι που έχει πλέξει γύρω από τον εαυτό
του. Είναι ελεύθερος από όλα, δεν τα έχει καταφέρει ωστόσο να ξεφύγει από τον
εαυτό του. Κάποτε ζήλευες τη ζωή του, τώρα βλέπεις πως δεν είναι μια αλλά
πολλές, πολλές ζωές, πολλά πολλά ανολοκλήρωτα κομματάκια από ζωές που θα
μπορούσαν να ήταν, ποτέ δεν υπήρξαν ωστόσο. Ίσως γι’ αυτό πια και εσύ σπεύδεις
να μαζέψεις από τις γωνίες της πόλης, από τις γωνίες του κόσμου, όλα αυτά που
θα μπορούσαν να ήταν, αλλά δεν είναι. Και συγκεντρώνεσαι στη μία, μοναδική ζωή
που έχεις. Με αυτήν θα νικήσεις τον πόνο και τον χρόνο. Σταματάς να τρέχεις,
σταματάς να σιωπάς ή να φλυαρείς. Αγωνίζεσαι με πάθος.