Kι αυτοί… δροσίζονται

Καινούργια μάστιγα εξ ουρανού επέπεσε κατά των πεζών που κυκλοφορούν στους
δρόμους της Αθήνας. Κάθε τόσο μια λιμνούλα νερού, κάθε τόσο μια χοντρή σταγόνα
υγρού πέφτει πάνω σε καλοχτενισμένα ή ανέμελα μαλλιά, λαμπερές φαλάκρες,
φρεσκοσιδερωμένα ρούχα. Δεν είναι από το πότισμα των γλαστρών. Τα φυτά, δώρα
γραφείου, τα αφήνουν εύκολα να ξεραθούν. Δεν είναι από μια ξαφνική παραξενιά
του ουρανού, που κάτι είδε και δάκρυσε. Δεν φταίνε τα πουλιά για τη χοντρή
βρώμικη σταγόνα. Είναι από τα υγρά του αιρ κοντίσιον, που μας σημαδεύουν όπου
βρεθούμε κι όπου σταθούμε, σε δρόμους και πεζοδρόμια. Τη δροσιά τους εκείνοι,
τον βρώμικο ιδρώτα του μηχανήματος εμείς οι ανόητοι πεζοί. Αυτά έχει ο
σύγχρονος τεχνολογικός πολιτισμός. Ή μήπως και πρόκειται για επιστροφή στο
βρώμικο παρελθόν, της Αθήνας, με τα απόνερα να τρέχουν στους δρόμους, όταν δεν
υπήρχαν δίκτυα… Έρχονται και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, με τους χιλιάδες ρεπόρτερ
και τις σκληρές εξετάσεις που θα περάσουμε η Αθήνα και οι κάτοικοί της. Οπότε,
προλαβαίνουμε. Ο καθένας ας φροντίζει να μαζεύει τα απόνερά του.