H απομόνωση των κωφών

Σε άρθρο του συνεργάτη των «ΝΕΩΝ» Γκάζι Καπλάνι αναφέρεται η κ. Σοφία
Κολοτούρου, γιατρός κυτταρολόγος:

«Πάσχω κι εγώ από κώφωση, από παιδί. Είχα όμως την τύχη να πρόκειται για
μεταγλωσσική κώφωση, δηλαδή έμαθα πρώτα να μιλάω και έπειτα άρχισα να χάνω
σταδιακά την ακοή μου. Έτσι, με τα χρόνια προσαρμόστηκα και έμαθα από μόνη μου
τη χειλεοανάγνωση, ενώ δεν χρειάστηκε να καταφύγω στη νοηματική γλώσσα, επειδή
φοιτούσα σε κανονικό σχολείο και όλοι οι φίλοι μου και οι συγγενείς μου ήταν
ακούοντες.

Αυτό είναι και το κομβικό σημείο που με κάνει να βρίσκομαι συχνά “ανάμεσα σε
δύο κόσμους”, όπως και εσείς. Όσες φορές προσπάθησα να προσεγγίσω, ενήλικη
πλέον και αφού είχα ολοκληρώσει τις σπουδές μου στην Ιατρική, την “κλειστή”
κοινότητα των κωφών, εισέπραξα την άρνηση, επειδή… δεν γνωρίζω τη νοηματική
γλώσσα.

Σας γράφω τα παραπάνω, για να ανολογιστείτε ότι, πέρα από τις θαυμάσιες
προσπάθειες ορισμένων σχετικών λογοθεραπευτών και δασκάλων, που υποστηρίζουν
την “ολιστική” μέθοδο επικοινωνίας, δηλαδή τον συνδυασμό της χειλεοανάγνωσης
και της νοηματικής γλώσσας, ώστε να μην αποκόπτεται γλωσσικά ο κωφός από το
περιβάλλον του, υπάρχει και μια ισχυρή μερίδα υποστηρικτών της νοηματικής –
μόνον – που κατά τη γνώμη μου συντελεί στην απομόνωση των κωφών που δεν
γνωρίζουν επαρκώς χειλεοανάγνωση.

Τα παραπάνω τα υποστήριξα πριν από ένα χρόνο και στην εκπομπή “ΣΥΝ και ΠΛΗΝ”,
όπου έδειξαν ένα βίντεο με δική μου ομιλία, δυστυχώς όμως στη συζήτηση που
ακολούθησε στο πλατό η δική μου άποψη παραμερίστηκε (δεν βρισκόμουν και εγώ
στο πλατό), για να τονισθεί η άποψη των οπαδών της νοηματικής μόνο γλώσσας.

Σας γράφω τα παραπάνω απλώς για να ενημερωθείτε λίγο πάνω σε αυτό το θέμα, μια
και είστε ευαίσθητος και στο θέμα των κωφών, ίσως επειδή αντιλαμβάνεστε
καλύτερα από άλλους την έννοια του αποκλεισμού και της “γλωσσικής μειονότητας”».