Eγκώμια για την προεδρία

Σε προσωπικό θρίαμβο του Κώστα Σημίτη και αναγνώριση της συνολικής
προσφοράς της ελληνικής προεδρίας στην ισχυροποίηση της E.E. εξελίχθηκε η
τελική πράξη με την οποία έπεσε η αυλαία της εξάμηνης «ευρωπαϊκής περιπέτειας»
της Ελλάδας.
![]() |
|
Κώστας Σημίτης. «Πετύχαμε τη βασική προτεραιότητά μας, δηλαδή τη στήριξη μιας |
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός άκουγε επί δυόμισι ώρες τους επαίνους των μελών του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σημειώνοντας τα σχόλια και τις παρατηρήσεις τους. H
μόνη στιγμή που επέτρεψε στον εαυτό του να χαμογελάσει ήταν όταν ο πρόεδρος
της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ρομάνο Πρόντι, κλείνοντας τη συζήτηση και προτού
ξεσπάσουν τα χειροκροτήματα, θυμήθηκε τη ρήση του Σοφοκλή «αρχή άνδρα
δείκνυσι», για να τονίσει ότι ο K. Σημίτης τίμησε και ανέδειξε το αξίωμα του
προεδρεύοντος τής E.E. «H άσκηση της εξουσίας, είπε, θέτει σε δοκιμασία τη
φύση του ανθρώπου και η δική σας φύση μπόρεσε να ανταποκριθεί σε αυτή τη
μεγάλη πρόκληση». Σε μια, μάλιστα, σαφή αιχμή για τον διάδοχο τού κ. Σημίτη
στη θέση του προεδρεύοντος, τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο κ. Πρόντι ευχήθηκε η
ιταλική προεδρία να είναι «εξίσου επιτυχημένη με την ελληνική προεδρία».
Πάντως, σε μια περίοδο που συζητείται έντονα η μελλοντική θεσμική
αρχιτεκτονική της E.E., με την ιδέα ενός σταθερού προέδρου να υπερισχύει της
σημερινής πρακτικής τής εξάμηνης κυλιόμενης προεδρίας, οι συνειρμοί για το
ποιος θα μπορούσε, αν ήθελε, να διεκδικήσει με αξιώσεις το χρίσμα, ήταν
περισσότερο από προφανείς.
Ο επικεφαλής της ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών Ενρίκε Μπαρόν Κρέσπο δήλωσε
ότι «η ελληνική προεδρία απέδειξε πως περισσότερο από θέμα διάρκειας, η
επιτυχημένη προεδρία είναι θέμα χαρακτήρα των ανθρώπων που την ενσαρκώνουν.
Πρέπει να έχουν όραμα, αποφασιστικότητα και θάρρος και αυτές είναι αρετές του
κ. Σημίτη».
Ανάλογες ήταν και οι τοποθετήσεις των ηγετών των άλλων πολιτικών ομάδων με τον
πρόεδρο των Φιλελευθέρων Γκράχαμ Γουότσον να αποκαλεί «μοντέλο» την ελληνική
προεδρία και τον Χανς – Γκερντ Πέτερινγκ του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στο
οποίο συμμετέχει η N.Δ., να διεκδικεί μερίδιο της δόξας λέγοντας ότι «χάρη στο
δικό μας πνεύμα συνεργασίας, οι δικές σας επιτυχίες είναι και δικές μας».
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Πατ Κοξ χαρακτήρισε την
προεδρία της Ελλάδας «μια πρώτης τάξης προεδρία από μια πρώτης τάξης ομάδα,
ταγμένη στην Ευρώπη».
Παραφωνία στην πανηγυρική σύνοδο που σφράγισε την ελληνική επιτυχία, ήταν η
κριτική της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που διά στόματος του Γάλλου επικεφαλής της
Φρανσίς Βουρτς καταδίκασε τον «μιμητισμό» της Ευρώπης απέναντι στην
αμερικανική λογική των δυναμικών παρεμβάσεων και των προληπτικών κτυπημάτων.
Την εκτίμηση ότι κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας υπήρξε στενή
συνεργασία ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού εξέφρασε ο εκπρόσωπος του
Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ρίτσαρντ Μπάουτσερ, ο οποίος ευχαρίστησε την Ελλάδα και
εξέφρασε την ελπίδα να υπάρξει ανάλογο επίπεδο συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και E.E.
και κατά τη διάρκεια της ιταλικής προεδρίας.
ΣΗΜΙΤΗΣ
Χαμηλοί τόνοι
Ο κ. Σημίτης από την πλευρά του επέλεξε χαμηλούς τόνους και χαρακτήρισε
το εξάμηνο της ελληνικής προεδρίας «περίοδο διαπίστωσης των προβλημάτων σε μια
φάση μετεξέλιξης, στην οποία η Ένωση κατόρθωσε να δει τις αδυναμίες της, να
τονώσει τα ισχυρά σημεία και την αίσθηση ενότητάς της και να προχωρήσει πιο
ώριμη στις κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της».
Αφού αναφέρθηκε επιγραμματικά στον μακροσκελή κατάλογο των επιτευγμάτων της
ελληνικής προεδρίας (διεύρυνση της E.E., ώθηση της στρατηγικής της Λισαβώνας
για την ευρωπαϊκή οικονομία, σχέδιο Ευρωπαϊκού Συντάγματος, χρηματοδότηση της
πολιτικής για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης, ολοκλήρωση της
συμφωνίας για την αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, ενίσχυση της
Κοινής Πολιτικής Άμυνας και Ασφάλειας και επιβεβαίωση του διεθνούς ρόλου της
E.E. με αποφάσεις για τα Δυτικά Βαλκάνια, τις σχέσεις με ΗΠΑ και Ρωσία και για
το Μεσανατολικό) κατέληξε λέγοντας ότι «πετύχαμε τη βασική προτεραιότητά μας,
δηλαδή τη στήριξη μιας ισχυρής Ευρώπης που θα δραστηριοποιείται για την
ειρήνη, την ανάπτυξη και τη συνεργασία μέσα σ’ ένα παγκόσμιο πολυκεντρικό
σύστημα».














