Iστορική ήττα για το συνδικάτο Mετάλλου στην Aνατολική Γερμανία

Μέλος του συνδικάτου Μετάλλου προτείνει ένα ενημερωτικό φυλλάδιο σε εργάτη που πηγαίνει να πιάσει δουλειά

Σε μία «ιστορικών διαστάσεων» ήττα του συνδικάτου Μετάλλου κατέληξε η
απεργία στη μεταλλοβιομηχανία της Ανατολικής Γερμανίας. Ύστερα από τέσσερις
εβδομάδες, το συνδικάτο σταμάτησε την απεργία, χωρίς να πετύχει τον στόχο του
να καθιερωθεί και στην Ανατολική Γερμανία το 35ωρο με πλήρεις αποδοχές. Κάτι
τέτοιο είχε να συμβεί από το 1954.

Θα περάσει καιρός για να κλείσουν οι πληγές αυτής της αναμέτρησης.

«Τι να πω τώρα στους συναδέλφους μου, που επί τέσσερις εβδομάδες προσπαθούσα
με κάθε τρόπο να τους κρατήσω μακριά από το εργοστάσιο;» αναρωτιόταν
οργισμένος απεργός μπροστά στις κάμερες της τηλεόρασης.

Ούτε «καλημέρα» δεν ανταλλάσσουν οι μέχρι χθες απεργοί με εκείνους που είχαν
κρίνει ότι είναι σημαντικότερη η επιβίωση του εργοστασίου τους από την
επιτυχία των μαξιμαλιστικών στόχων της συνδικαλιστικής ηγεσίας. Και αυτή
υποχρεώθηκε στο τέλος να αναγνωρίσει τα μοιραία λάθη της στρατηγικής της.

Σε μια περιοχή που η ανεργία φτάνει το 20%, ο κόσμος θέλει πρωτίστως δουλειά.

Γι’ αυτό και πολλοί επέλεξαν να μην ακολουθήσουν τη γραμμή του συνδικάτου·
ακόμη και ελικόπτερα είχαν επιστρατευθεί για να περάσουν οι «απεργοσπάστες» τα
μπλόκα των απεργών.

Χωρίς στήριξη

Ήταν μια απεργία «εκτός τόπου και χρόνου» με ανύπαρκτη πολιτική στήριξη και
ελάχιστη κοινωνική αποδοχή. Αλλά ήταν και μία απεργία με το ιδεολογικό πρόσημο
που επέβαλε η πτέρυγα των «παραδοσιακών» υπό τον αντιπρόεδρο του IG Metall
Γιούργκεν Πέτερς, ο οποίος θα αναλάβει τον Οκτώβριο τα ηνία του μεγαλύτερου
συνδικάτου στον κόσμο με πάνω από δυόμισι εκατομμύρια μέλη.

Και ήταν η ίδια γραμμή, που με το τεράστιο ειδικό βάρος του IG Metall, έσυρε
την Ομοσπονδία Γερμανικών Συνδικάτων στη μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση
Σρέντερ για τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

«Αυτογκόλ»

«Ήταν το μεγαλύτερο αυτογκόλ στην ιστορία μας» παραδέχονται τώρα κορυφαίοι
παράγοντες του συνδικάτου. Και για τον καγκελάριο Σρέντερ μία ευπρόσδεκτη
αποδυνάμωση των αντιπάλων της επίμαχης «ατζέντας 2010». Σε κάθε περίπτωση, ένα
κλασικό παράδειγμα, πώς μία λανθασμένη στρατηγική οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο
από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.