Πρόσωπα Tι μαθαίνουν οι Aμερικανοί

H αντιμετώπιση του Ούγκο Τσάβες από τα αμερικανικά MME συνιστά παραποίηση
της πραγματικότητας με στόχο τον προσανατολισμό της κοινής γνώμης στην
επιθυμητή (από την κυβέρνηση Μπους) κατεύθυνση.

Ούγκο Τσάβες. Τα MME των ΗΠΑ ακολουθούν στο θέμα του την κυβερνητική γραμμή

Αυτό υποστηρίζει για τον πρόεδρο της Βενεζουέλας ο Γκρεγκ Πάλαστ, ερευνητής
δημοσιογράφος της τηλεόρασης του BBC. Τον περασμένο Ιούνιο, εξηγεί στο
ηλεκτρονικό περιοδικό AlterNet, η εφημερίδα «Σαν Φρανσίσκο Κρόνικλ» δημοσίευσε
στην πρώτη σελίδα της φωτογραφία από μια μαζική διαδήλωση που συνοδευόταν
μόνον από μία λεζάντα η οποία πληροφορούσε τους αναγνώστες πως δεκάδες
χιλιάδες Βενεζουελάνοι διαδηλώνουν κατά του προέδρου Ούγκο Τσάβες. Οι «Νιου
Γιορκ Τάιμς» πλειοδότησαν στους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές – τους υπολόγισαν
σε 600.000. Αλλά η είδηση για τις διπλάσιες σε μέγεθος διαδηλώσεις των οπαδών
του Τσάβες δεν εμφανίσθηκε ούτε σε μία αμερικανική εφημερίδα.

Στις 12 Απριλίου 2002 ο πρόεδρος της Βενεζουέλας απήχθη από πραξικοπηματίες
υπό την απειλή των όπλων και μεταφέρθηκε με ελικόπτερο από το προεδρικό
μέγαρο. Όλες οι μεγάλες εφημερίδες των ΗΠΑ, μηδεμιάς εξαιρουμένης, έγραψαν πως
παραιτήθηκε – παραδεχόμενος, όπως άφηναν να εννοηθεί, την αντιδημοτικότητά
του. Ο Πάλαστ, ο οποίος εργαζόταν για την «Γκάρντιαν» και το BBC, εξακρίβωσε
μέσα σε λίγες ώρες ότι επρόκειτο περί απαγωγής και όχι περί παραίτησης. Και
όταν ρώτησε έναν Αμερικανό δημοσιογράφο γιατί τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης
έγραψαν μια τέτοια ανοησία, εκείνος του απάντησε πως η πηγή ήταν αξιόπιστη:
«Το Στέητ Ντιπάρτμεντ». Αν το πραξικόπημα δεν κατέρρεε μέσα σε 48 ώρες ή αν ο
Τσάβες είχε δολοφονηθεί, οι Αμερικανοί ίσως να μην πληροφορούνταν ποτέ την
αλήθεια.

Στην εκπομπή «60 λεπτά» του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου CBS, από μια
μακροσκελή συνέντευξη με τον Τσάβες μεταδόθηκαν μόνο λίγα δευτερόλεπτα, που
είχαν επιλεγεί προσεκτικά ώστε να τον κάνουν να μοιάζει κάπως… παράφρων. Και
να επιβεβαιώνεται έτσι η κραυγή ενός αντικυβερνητικού διαδηλωτή στο ρεπορτάζ
που είχε προηγηθεί, πως «ο Τσάβες είναι τρελός».

Στις 5 Ιανουαρίου 2003, οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» δημοσίευσαν μια φωτογραφία έξι
ανθρώπων πεσμένων στο έδαφος με τη λεζάντα, «Διαδηλωτές προσπαθούν να
προστατευθούν από τα δακρυγόνα σε αντικυβερνητική συγκέντρωση στο Καράκας.
Κατά την 33η ημέρα της πανεθνικής απεργίας, αρκετοί διαδηλωτές πυροβολήθηκαν».
Πράγματι, δύο άνθρωποι είχαν πυροβοληθεί και σκοτωθεί – αλλά στην πορεία υπέρ
του Τσάβες. Δύο μέρες πριν, η ίδια «εφημερίδα των ρεκόρ» είχε δημοσιεύσει
μακροσκελή ανάλυση για τη Βενεζουέλα, παραθέτοντας απόψεις τεσσάρων
εμπειρογνωμόνων. Για λόγους… ισορροπίας, οι δύο δεν συμπαθούσαν τον Τσάβες,
ενώ οι άλλοι δύο τον απεχθάνονταν.

Οι Αμερικανοί που ενημερώνονται από την TV και τις μεγάλες εφημερίδες τους
ξέρουν μόνον πως ο Τσάβες είναι ένας «δεσπότης», ένας «καταστροφικός
δημαγωγός», ένας «επίδοξος δικτάτορας». Παράδοξοι χαρακτηρισμοί για έναν
πρόεδρο που εξελέγη με ένα συντριπτικό 56%, σημειώνει ο Πάλαστ· όχι όπως ο
πρόεδρος των ΗΠΑ…