ANAΛΩΣIMA Για όλη την οικογένεια

Με κάποιο τρόπο μέτρησαν τα κινητά που έχουν αγοραστεί στην Ελλάδα και τα
βρήκανε πολλά. Δέκα, σχεδόν, εκατομμύρια. Δηλαδή, από ένα ο καθένας. Μα, όλοι
έχουν κινητό; E, όχι, τα νήπια δεν έχουν κινητό. Όχι πριν από τα έξι πάντως.
Μάλλον χρειάζεται να μάθουν τους αριθμούς πρώτα. Αν και δεν είναι απαραίτητο.
Ας ξέρουν να πατούν το κουμπάκι, να απαντούν όταν οι γονείς τηλεφωνούν. Γι’
αυτό τους τα αγοράζουν εξάλλου. Δεν είναι για επίδειξη, δεν είναι για
παιχνίδι, δεν είναι για χατίρι και εκβιασμό. Είναι το απαραίτητο εργαλείο για
να τα παρακολουθούν και να τα ελέγχουν. Κινητό στα παιδιά, λιγότερο άγχος για
τον γονιό. Κινητό στη γιαγιά και τον παππού και λιγότερη αγωνία, για το τι
μπορεί να συμβεί όταν μένουν μόνοι στο σπίτι. Ο ενεργός πληθυσμός προμηθεύει
τον ανενεργό με κινητά. Για να μπορεί να κινείται. Για να διατηρηθεί στους
δύσκολους καιρούς ο θεσμός της ελληνικής οικογένειας, να αντέξει ο
βαρυφορτωμένος λίγες ακόμα δεκαετίες. Κινητά χαριτωμένα, με μουσικές, με
φωτογραφικές μηχανές, με ραδιοφωνάκι, με σιντριβάνια, με ό,τι μπορεί και είναι
δυνατό. Να χαίρονται τα παιδιά, να καμαρώνουν, να μην υποπτεύονται ότι οι
γονείς τα έχουν στο χέρι. Να διασκεδάζουν και οι γονείς, να μη νιώθουν κι
αυτοί παγιδευμένοι. Να μαλακώνουν οι παππούδες κι οι γιαγιάδες, να
ξεγελιούνται. Δυσκολεύονται, βέβαια, κάπως αυτοί να μάθουν τον χειρισμό, αλλά
τελικά το κατορθώνουν. Γίνονται οι καλύτεροι πελάτες. Αυτοί καταλαβαίνουν
καλύτερα από όλους ότι μάζεψαν επιτέλους νοερά κοντά τους όλους τους οικείους
τους, τους έχουν δέσει στους αριθμούς των μικρών συσκευών, χωρίς σκοινιά και
καλώδια. Με πάγιο κάθε μήνα παγιώνουν τον δεσμό.