γιατί… λέμε «Tράβα με κι ας κλαίω»;

Στην Ελλάδα, όπως και σε όλον τον κόσμο, υπάρχουν εκατοντάδες προλήψεις για
τον γάμο. Στη Μακεδονία π.χ. όταν πρόκειται να παντρευτεί μια νέα, την
παραμονή του γάμου της και προτού πέσει στο κρεβάτι της, της αναποδογυρίζουν
τρεις φορές το στρώμα και τα μαξιλάρια, ενώ την ίδια στιγμή στο σπίτι του
γαμπρού γίνεται κάτι ανάλογο. Στην Ήπειρο τα πεθερικά των μελλονύμφων την
παραμονή του γάμου των παιδιών τους βγαίνουν συντροφικά έξω και πειράζονται
μεταξύ τους με σατιρικά δίστιχα. Επίσης, οι φίλες της νύφης στολίζουν το
κρεβάτι της, ενώ οι φίλοι του γαμπρού τον παίρνουν για να διασκεδάσουν. Έτσι
πολλές φορές ο γαμπρός γίνεται τύφλα στο μεθύσι και ξεχνάει να πάει στην…
εκκλησία. Σε πολλά ελληνικά νησιά – σύμφωνα με τα όσα χαρακτηριστικά γράφει ο
συγγραφέας και δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο βιβλίο του «Λέξεις και
Φράσεις Παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης) – υπάρχει η εξής παμπάλαιη
συνήθεια: όταν η γαμήλια πομπή πρόκειται να παραλάβει τη νύφη για να την
οδηγήσει στην εκκλησία, ο γαμπρός που στέκεται έξω από την πόρτα του σπιτιού,
την τραβάει από το χέρι, ενώ εκείνη προσποιείται ότι δεν θέλει να πάει μαζί
του και φέρνει αντίσταση. H περίεργη αυτή σκηνή ή μάλλον το έθιμο δημιούργησε
τη φράση «τράβα με κι ας κλαίω», που συνήθως τη λέμε για εκείνον που κάνει ότι
δεν θέλει κάτι που επιθυμεί.