ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Xωρίς ηθική

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δ. Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Από την Ιστορία του B’ Παγκοσμίου Πολέμου του Ραϊμόν Καρτιέ παραθέτω ένα
απόσπασμα: “Οι Αμερικανοί αποκρυπτογραφούσαν πάντα τους ιαπωνικούς κώδικες.
Στις αρχές του Απριλίου του 1943, ο ναύαρχος Χάσλεϊ είχε πάρει το σχέδιο μιας
περιοδείας που θα έκανε ο αρχηγός του ιαπωνικού στόλου για επιθεώρηση των
μονάδων στον Νότιο Ειρηνικό. Ξεκινώντας από τη Ραμπούλ, ο Γιαμαμότο έπρεπε να
επισκεφθεί τις αεροναυτικές βάσεις της περιοχής Μπουίν. Το αεροπλάνο του θα
έφθανε πάνω από το Καϊχίλι στις 18 Απριλίου, στις 9.30′. Οι Αμερικανοί
σκέφτηκαν να βρεθούν και αυτοί στο ραντεβού την ίδια ώρα. Κάποιος ενδοιασμός
τούς έκανε να ταλαντευθούν. Ήταν, άραγε, μέσα στην ηθική του πολέμου, να
επωφεληθούν από μία μυστική πληροφορία που έκανε τη θέση τους πλεονεκτική, για
να απαλλαγούν από έναν αντίπαλο ηγέτη;

H ενέδρα αυτή επετρέπετο από τους νόμους του πολέμου; Ή ήταν απλώς μία ποταπή
παγίδα;”.

Οι Αμερικανοί είχαν μπροστά τους τον ηγέτη της αεροπορικής και ναυτικής
δύναμης, που εντελώς έξω από τους νόμους του πολέμου, πριν επιδοθεί το έγγραφο
της κήρυξής του, κατέστρεψε το σύνολο σχεδόν του αμερικανικού στόλου στη
Χαβάη, έξω από τους νόμους του πολέμου. H επίδοση της κήρυξης του πολέμου
έγινε σε κάποιον Αμερικανό αρμόδιο την επομένη, για να χαρακτηρισθεί σαν η
μεγαλύτερη ατιμία του αιώνα. Γι’ αυτόν τον ανήθικο δολοφόνο υπήρχαν
ενδοιασμοί. Υπάρχει το ερώτημα αν τηρούνται οι νόμοι του πολέμου. H επιφύλαξη
για την πλεονεκτική θέση. Υπήρχε κάποιος ιπποτισμός. Σήμερα, χωρίς καμία
αναστολή, κάποιος, με εντολή των κυβερνώντων από θέση απολύτου ασφαλείας,
πατάει ένα κουμπί για να σκοτώσει κάποιον αντίπαλο ηγέτη, κατά παρέκκλισιν
όλων των ηθικών κανόνων. H ηθική είναι πλέον λέξη άνευ περιεχομένου; Τελικά, η
ανεξέλεγκτη δύναμη είναι πάντα αλαζονική, απάνθρωπη, ανήθικη και επικίνδυνη;».

Υπενθύμιση: Χρειάζεται να επαναλάβω, για πολλοστή φορά, δυστυχώς, ότι
όλες οι επιστολές πρέπει να γράφονται μόνον από τη μία πλευρά του χαρτιού και
όσο γίνεται πιο ευανάγνωστα. Και, φυσικά, πάντοτε να έχουν υπογραφή και διεύθυνση.