Kαι αυτός το βιολί του

Μια εμμονή την έχουν. Αλλά εκείνο που διακρίνει κυρίως τα βρετανικά
επιχειρήματα κατά της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι η
διαχρονικότητά τους. Και ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, Νιλ ΜακΓκρέγκορ
σε συνέντευξη του στους «New York Times» δεν παρέλειψε να εξηγήσει – για ακόμη
μία φορά – τους λόγους για τους οποίους το Μουσείο αρνείται την επιστροφή των
Γλυπτών στην Ελλάδα: Το 40% των Γλυπτών έχουν χαθεί για πάντα. Από τα
εναπομείναντα, τα μισά βρίσκονται στην Αθήνα και τα υπόλοιπα εδώ. Θα
συμφωνήσετε ότι το καλύτερο για τα έργα τέχνης είναι να εκτίθενται στον τόπο
που γεννήθηκαν. Αλλά θα συμφωνήσετε επίσης ότι το καλύτερο είναι επίσης να
παρουσιάζονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο των μεγάλων δημιουργημάτων του
ανθρώπου. Τον 18ο αιώνα κυριαρχούσε η ιδέα πως ο πολιτισμός ενώνει τον κόσμο.
Κάτι ανάλογο ισχύει και σήμερα. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μια παγκόσμια συλλογή…
Θα συμφωνούσε άραγε ο κύριος ΜακΓκρέγκορ πως καλό θα ήταν να υπάρχει και μια
λογική σε όλα τούτα;