ΓNΩMH H Άγκυρα προ των ευθυνών της

Ημεγάλη επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας, υπό τη διεύθυνση του πρωθυπουργού
Κώστα Σημίτη και του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου, ήταν ότι
«ευρωπαϊκοποίησε» τη σύγκρουση με την Τουρκία. Πετυχαίνοντας να εγγραφεί η
Τουρκία στους καταλόγους των υποψηφίων προς ένταξη, έθεσε την Άγκυρα προ των
ευθυνών της και μετέτρεψε την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε κριτές
της καλής θέλησης της Τουρκίας.

H ευρωπαϊκή διαδικασία μπορεί να έχει για την Ελλάδα και την Τουρκία το ίδιο
αποτέλεσμα που είχε για τη Γαλλία και τη Γερμανία. Τη δεκαετία του ’50, η
ένταξη της τελευταίας στην Κοινότητα επέτρεψε στους Γάλλους να «ελέγχουν» τους
γείτονές τους και να περιορίσουν την αίσθηση της απειλής. Για τους Γερμανούς,
πάλι, άνοιγε η προοπτική της ένταξης στην οικογένεια των δημοκρατιών.

Κατά τον ίδιο τρόπο, η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη είναι για τους Έλληνες
μια υπόσχεση μόνιμης συμφιλίωσης με τους πολύ περισσότερους και πολύ
ισχυρότερους γείτονές τους, οι οποίοι θα πρέπει να σεβαστούν τους κανόνες
καλής συμπεριφοράς, αν θέλουν να γίνουν δεκτοί σε μια κοινότητα ακμάζουσα και
δημοκρατική.

Θα πρέπει όμως η στρατηγική να φέρει απτά αποτελέσματα. H δυσκολία έγκειται
στην αντιφατική στάση τόσο των Τούρκων όσο και των μελών της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Οι πρώτοι δεν είναι σίγουροι ότι θέλουν να κάνουν όλες τις οδυνηρές
μεταρρυθμίσεις που ζητά η E.E. Και οι φόβοι τους ενισχύονται από το γεγονός
ότι η Ευρώπη παραπέμπει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις στις καλένδες.