ANAΛΩΣIMA Σιωπηλοί δραπέτες

Στη Χαλκιδική έχει μαζευτεί πολλή Αστυνομία και στη Θεσσαλονίκη θα ταξιδέψει
πολύς κόσμος. Ιδέες και απόψεις θα συγκρουστούν κάτω από το φως της κάμερας,
μέσα στην ανελέητη ζέστη του Ιουνίου, ενισχυμένη από τη συγκεντρωμένη
ενέργεια. Ωστόσο, μακριά από τα πανό και τα φώτα, διακριτικά και μοναχικά,
υπάρχουν πολλοί που ήδη δήλωσαν την αφοσίωσή τους σε μιαν άλλη θρησκεία και
πίστη. Βέβαια, δεν ξέφυγαν οι δραπέτες από τους μετρητές και τους παρατηρητές
των διοδίων που περίμεναν να κλείσουν τα ταμεία τη Δευτέρα το βράδυ με
ισοσκελισμό των εισπράξεων. Όμως πολλοί που είχαν φύγει δεν γύρισαν. Βρήκαν,
εκεί όπου είχαν πάει, το εξοχικό τους σπίτι, που συχνά είναι και πατρικό τους,
σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και κάθησαν να το συνδράμουν. Βρήκαν την ύπαιθρο
από όπου προέρχονται περίλυπη και στερημένη από την παρουσία τους και
αποφάσισαν να της δώσουν λίγη χαρά. Βρήκαν τη θάλασσα πρωίμως ζεστή και
ελκυστική και δεν μπόρεσαν να την αποχωριστούν εγκαίρως. Βρήκαν τη γιαγιά τους
να τους περιμένει με γεμιστά και τους κράτησε ώς την επόμενη Κυριακή.
Συνταξιούχοι και μαθητές, παιδιά προσχολικής ηλικίας, άεργοι, άνθρωποι σε
ρευστή κατάσταση, με κρίση ταυτότητας ενίοτε. Τους καλεί η Θεσσαλονίκη, αλλά
από την άλλη μεριά τούς κράζει και η θάλασσα. Σιωπηλές πλειοψηφίες,
προσηλωμένες με ευλάβεια στον αρχαίο θεό της ζέστης, που προστάζει οικονομία
στην κατανάλωση ενέργειας, καθαρό αέρα και χαλάρωση. Ντοματούλες, σιέστα,
καφεδάκι τούρκικο το απόγευμα και πιθανώς γλυκό του κουταλιού. Παραδόθηκαν στη
συνήθεια της καλοπέρασης οι άφαντοι συμπολίτες. Άντε μετά να πάει μπροστά αυτή
η χώρα, με τόση χαλάρωση, τόση προσήλωση στις επιταγές της θερμοκρασίας.