Tο πετρελαϊκό όνειρο του Iσραήλ

Θα μπορούσε το Ισραήλ να εμπλακεί στη μεταφορά πετρελαίου; Τώρα που έφυγε ο
Σαντάμ Χουσεΐν, κυβερνητικοί αξιωματούχοι συζητούν το ενδεχόμενο να
«αναστήσουν» πετρελαιαγωγό ηλικίας 70 χρόνων, που μετέφερε στη Χάιφα μαύρο
χρυσό από τις πετρελαιοπηγές του Βόρειου Ιράκ. Ο αγωγός είχε κατασκευαστεί στη
δεκαετία του ’30 από τους Βρετανούς και επέτρεπε τη μεταφορά 100.000 βαρελιών
πετρελαίου σε ημερήσια βάση. Ο αγωγός έκλεισε το 1948, όταν το Ισραήλ κήρυξε
την ανεξαρτησία του.

Σήμερα, τα τάνκερ ταξιδεύουν γύρω από ολόκληρη την αραβική χερσόνησο και
διαμέσου της διώρυγας του Σουέζ για να φτάσουν στη Μεσόγειο ενώ ένας αγωγός
πετρελαίου μήκους 650 χιλιομέτρων θα μπορούσε να μειώσει το μεταφορικό κόστος
από 15% έως 40%.

Όμως, υπάρχουν πολλά εμπόδια. Μέρη του αγωγού που βρίσκονται στο Ιράκ έχουν
σκουριάσει. Μέρη του αγωγού στην Ιορδανία πουλήθηκαν για παλιοσίδερα και οι
Αρχές της χώρας δεν ενδιαφέρονται να τα αντικαταστήσουν. Αλλά το πιο σημαντικό
είναι ότι ο αραβικός κόσμος δεν αναμένεται να δεχτεί κάτι τέτοιο, προτού
συσταθεί παλαιστινιακό κράτος – ή τουλάχιστον προτού υπάρξει προοπτική για
τέτοιο κράτος.

Επιπλέον, υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος να κατηγορηθεί κανείς ότι ο αγωγός αυτός
αποτελεί μέρος συνωμοσίας της Δύσης για να «βάλει στο χέρι» το ιρακινό
πετρέλαιο. Όπως λέει για τον αγωγό ο δισεκατομμυριούχος Όφερ, που ελέγχει το
26% ισραηλινών διυλιστηρίων, «το να ονειρεύεται κανείς είναι μέρος της ζωής. H
πραγματικότητα, όμως, είναι κάτι διαφορετικό».

Επιμέλεια διεθνών οικονομικών θεμάτων: Γ. Κανελλόπουλος