ZANTPA PΟΟYNTΣ Έκανε 3.000 φορέματα… μουσείο

Μαλλιά φούξια, νύχια βαμμένα δαμασκηνί, μία παχυλή στρώση μολύβι κολ στα
μάτια, μοβ Τ-shirt, έντονο ροζ παντελόνι πιζάμα και η Αγγλίδα σχεδιάστρια
Ζάντρα Ρόουντς δεν είναι το χαρακτηριστικό δείγμα μίας 62χρονης γυναίκας.
Επειδή όμως είναι ένας άνθρωπος της μόδας χωρίς οικογένεια, με δημιουργικό
παρελθόν, πλούσιο προσωπικό αρχείο 3.000 φορεμάτων και επιθυμία να συνδέσει το
όνομά της με κάτι που θα μείνει, η Ζάντρα Ρόουντς αποφάσισε να συναγωνιστεί το
Μουσείο Τέχνης και Ντιζάιν Βικτόρια και Άλμπερτ και να δημιουργήσει το δικό
της νέο Μουσείο Μόδας και Υφάσματος, που εγκαινιάστηκε τις προάλλες.

Όλα μέσα στο μουσείο μοιάζουν με τη δημιουργό αυτού του εκτυφλωτικού,
φανταχτερού στυλ που της χάρισε αναγνώριση στη δεκαετία του ’70. Όταν έντυνε
τους διάσημους κοσμικούς του Λονδίνου και αργότερα, στα γκλάμορ χρόνια του ’80
είχε τη στυλιστική επιμέλεια του Φρέντι Μέρκιουρι των «Queen» και ανάμεσα
στους πελάτες της και την κομψή πριγκίπισσα Νταϊάνα. Επειδή όμως τα χρόνια της
δόξας πέρασαν, οι τόνοι έπεσαν και θάμπωσαν προς το μαύρο, η Ζάντρα Ρόουντς, η
οποία είχε ανοίξει και κάποιους λογαριασμούς με το πανκ, στερεωμένους με
παραμάνες και φλούο φούξια χρώμα, διεκδίκησε διαφορετικά μερίδιο στην
υστεροφημία. Για επτά χρόνια δούλεψε πάνω στην ιδέα ενός μουσείου που θα
παρουσίαζε μόνο δείγματα της σύγχρονης μόδας. Και τα έπαιξε όλα πουλώντας το
σπίτι της στο Νότινγκ Χιλ για να αγοράσει μια παλιά αποθήκη, όπου μετέφερε το
αρχείο και τη συλλογή της. Κι όταν η αγγλική κυβέρνηση αρνήθηκε να
χρηματοδοτήσει την ιδέα της, βρήκε ιδιώτες χορηγούς και πέντε εκατομμύρια
λίρες για να αναθέσει στον Μεξικανό αρχιτέκτονα Ρικάρντο Λεγκορέτα τη
μετατροπή της αποθήκης σε εκθεσιακό χώρο.

Με ροζ για την είσοδο, κίτρινο στους τοίχους, μωσαϊκό δάπεδο, ημιπολύτιμους
λίθους και χρωματιστό γυαλί στην είσοδο, το μουσείο της Ζάντρα Ρόουντς άνοιξε
με την έκθεση «Το Αγαπημένο μου Φόρεμα» και ρούχα εβδομήντα σχεδιαστών. H
προσπάθειά της δεν είχε όμως πλήρη αποδοχή. Οι ακαδημαϊκοί, καθηγητές της
τέχνης θεωρούν ότι είναι ένα «δήθεν» μουσείο. Μία αφορμή για να τραβήξει το
βλέμμα. Γιατί στο Λονδίνο τα μουσεία κοστίζουν. Και χρειάζονται επαγγελματίες
επιμελητές για να επιβιώσουν. Γεγονός που, κατά τα λεγόμενα της καθηγήτρια της
τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Αϊλίν Ριμπέιρο μόνο το Μουσείο Βικτόρια
και Άλμπερτ είναι σε θέση να αντεπεξέλθει. «Εκτιμώντας τη δουλειά της Ζάντρα
Ρόουντς, δεν νομίζω ότι θα γίνει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της ιστορίας
της μόδας του 20ού αιώνα».