Δρόμοι

Οι σύνοδοι…

… κορυφής είναι γεγονός πως είναι πληκτικές. Τόσο, που κάποτε οι «Τάιμς του
Λονδίνου» είχαν υποχρεωθεί να επιστρατεύσουν όλη τη φαντασία τους για να
δώσουν λίγη πνοή στη σύνοδο των μεγαλύτερων βιομηχανικών χωρών του κόσμου στη
Γένοβα, πριν από δυο χρόνια: «Όσο οι ηγέτες των χωρών της G7+1 θα συζητούν για
την πείνα στον κόσμο, γυμνές χορεύτριες θα τους στάζουν στο στόμα σβώλους από
μαύρο χαβιάρι. Το δείπνο με είκοσι πέντε πιάτα θα είναι εμπνευσμένο από το
“Σαλαμπώ” του Γουσταύου Φλωμπέρ, τον περίφημο ιστορικό οραματισμό του για την
Καρχηδόνα. Ύστερα οι ηγέτες θα αποκοιμηθούν με ένα νανούρισμα του Λουτσιάνο
Παβαρότι. Την άλλη ημέρα, η σύντομη συζήτηση για το χρέος του Τρίτου Κόσμου θα
συνοδεύεται από σκηνές τού “Δον Κάρλος”. Διαδηλωτές θα θυσιάζονται μπροστά στα
μάτια των ηγετών που θα παρακολουθούν την καύση τους στην πυρά, μισοξαπλωμένοι
σε ανάκλιντρα με επένδυση από τομάρια αναρχικών».

Το δεύτερο…

… μέρος εκείνης της «ατζέντας» δεν απείχε πολύ από την πραγματικότητα: ένας
νεκρός διαδηλωτής και πολύ ξύλο. Για το πρώτο μέρος της – τι ήπιαν, τι έφαγαν
οι ηγέτες – δεν μάθαμε ποτέ πολλές λεπτομέρειες. Μάθαμε όμως πόσο είχαν
κοστίσει εκείνες οι τρεις ημέρες των 8 ηγετών στη Γένοβα: 40 δισεκατομμύρια
δραχμές για να συζητήσουν την «παγκόσμια φτώχεια», δηλαδή 5 δισεκατομμύρια το
κεφάλι. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οργισμένος διαδηλωτής για να
αναλογιστεί πόσα θα μπορούσαν να είχαν γίνει με αυτά τα χρήματα για το AIDS
στην Αφρική, για την πείνα σε όλον τον κόσμο.

Τον τελευταίο…

… καιρό κάτι φαίνεται να αλλάζει στις συνόδους κορυφής. Και πρώτα από όλα
στο μενού. Σε αυτό που παρουσιάσαμε παραπάνω, θα ήταν παράλειψη να μην
προσθέσουμε το υψηλής ποιότητας μεταλλικό νερό του Εβιάν, κατευθείαν από τις
γαλλικές Άλπεις, που θα προσφέρει άφθονο ο Ζακ Σιράκ στους καλεσμένους του και
ιδίως στον πρόεδρο Μπους – όχι δίχως μια σαδιστική διάθεση. Με τι καρδιά θα το
πιει ο Αμερικανός πρόεδρος; Και πώς θα καταπιεί το γαλλικότατο φουά γκρα, όταν
οι δικοί του άνθρωποι στην Αμερική προσπαθούν να πείσουν τους συμπατριώτες
τους να μην καταναλώνουν γαλλικά προϊόντα;

Το άλλο…

… που φαίνεται να έχει αλλάξει στα δυο χρόνια που πέρασαν από τη σύνοδο της
Γένοβας και την 11η Σεπτεμβρίου 2001, είναι η όρεξη. Μετά την αμερικανική
εισβολή στο Ιράκ, μπορούμε και εμείς με τη σειρά μας να φανταστούμε τους
Ευρωπαίους ηγέτες στη σύνοδο κορυφής του Εβιάν να αφήνουν κατά μέρος τις
γυμνές χορεύτριες και το χαβιάρι και να το ρίχνουν στην ιστορία της
Καρχηδόνας, με τα μάτια κολλημένα στο κεφάλαιο που ο Αννίβας αποτυχαίνει να
κατακτήσει τη Ρώμη και αυτοχειριάζεται κάπου στη μακρινή Ασία (όχι πολύ μακριά
από το Ιράκ).