MATIEΣ Mυτιλήνη

Ήταν «όλα στη θέση τους», σ’ αυτή τη λαμπρή γιορτή, που οργάνωσε το υπουργείο
Αιγαίου, για να τιμήσει τους αξιωματικούς που, πριν από 30 χρόνια, μέσα στη
φωτιά της δικτατορίας, ύψωναν τη σημαία της δημοκρατίας, με το Κίνημα του
Ναυτικού και την εξέγερση του αντιτορπιλικού «Βέλος». Ακόμη και ο ήλιος, που
είχε χαθεί από τη Μυτιλήνη, ολόκληρη, σχεδόν την ημέρα της 27ης Μαΐου, έκανε
το απόγευμα την εμφάνισή του, προσφέροντας κι αυτός το «κάτι» του, για την
επιτυχία της εκδήλωσης: πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στην υπέροχη – και
τεράστια – αυλή του πρώην «Διοικητηρίου», για να δει από κοντά τους αγωνιστές
της αντιδικτατορικής πάλης, να θυμηθεί, να συγκινηθεί, να εμπνευσθεί…

Ο Νίκος Σηφουνάκης, ο οικοδεσπότης, ήταν στις μεγάλες δόξες του. Και δικαίως.
Ο Γιάννος Παπαντωνίου, αφού μίλησε στην Αθήνα, στην K.E. του ΠΑΣΟΚ, πέταξε στη
Μυτιλήνη, πήρε μέρος, πρωταγωνιστικά, στον εορτασμό, με ομιλία και απονομή
διακρίσεων και ξαναγύρισε, αργά το βράδυ, στο πόστο του! Και ο ναύαρχος Νίκος
Παππάς, ο χαλύβδινος αυτός άντρας, που έλαβε την απόφαση για την ανταρσία,
συγκίνησε, με τις σταράτες κουβέντες του, δίνοντας λεπτομέρειες άγνωστες από
το παράτολμο εγχείρημά του.

Ναι, ήταν «όλα στη θέση τους». Και ο Βασίλης Βασιλικός, με όσα είπε, για την
υποδοχή του «Βέλους» στο λιμανάκι του Φιουμιτσίνο, και ο Σεραφείμ Φυντανίδης,
που αντιμετώπισε και πολιτικά το Κίνημα και ο Γιάννης Βούλτεψης, που
εμφανίσθηκε στην έξοχη εκπομπή της ET3, για να μας θυμίσει τη συνταρακτική
απήχηση που είχε η ανταρσία στη διεθνή κοινή γνώμη, εκείνη την εποχή. Και θέλω
να συμφωνήσω με τη θέση που διατυπώθηκε από δύο ομιλητές: το «Βέλος» δεν έριξε
τη δικτατορία. Ούτε η Νομική. Ούτε το Πολυτεχνείο. Και τα τρία, όμως, αυτά
γεγονότα και ιδίως, φυσικά, το τρίτο συγκλόνισαν τη χούντα, απέδειξαν ότι οι
μαύροι συνταγματάρχες δεν είχαν καμιά μερίδα του λαού με το μέρος τους και
έφεραν πιο κοντά την ώρα της λύτρωσης από το τυραννικό καθεστώς.

Πέρασα ένα δυνατό διήμερο στη Μυτιλήνη. Μίλησα στις 26, μαζί με τον Σηφουνάκη,
τον Νιάρχο και τον Στέλιο Παυλή, για το θαυμάσιο βιβλίο του Φυντανίδη
«Απόδραση σε τέσσερις ηπείρους» και συνάντησα ένα σωρό παλιούς φίλους
(Κουκούλας, Μπαλάσκας κ.ά.) με τους οποίους «ουζάρω» – όπως λέει ο Σακέτας –
χρόνια και χρόνια, σε διάφορες παραλίες (Αχ, να ‘ταν στην παρέα και ο
μακαρίτης ο Στρατής Αναστασέλλης και ο Θεοφίλου και ο Τσούρος…).

Και, βέβαια, όπως πάντα, πήγα και απ’ το «στέκι» του Δεμερτζή. Αγκαλιές,
φιλιά, ιστορίες. Ο Δεμερτζής… Έχει τώρα τέσσερις τεράστιες αποθήκες, γεμάτες
απ’ ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς! Σίγουρα, είναι ένας από τους μεγαλύτερους
παλαιοπώλες της Ελλάδας. Τι μεράκι κι αυτό, τι τρέλα!..