γιατί… μερικοί άνθρωποι τραυλίζουν;

Έχει αποδειχθεί ότι παράγοντες, όπως τα τραυματικά γεγονότα, οι αρρώστιες ή
ακόμη και το περιβάλλον, μπορούν να λειτουργήσουν ως σκανδάλη για την εκδήλωση
του τραυλίσματος σε κάποιους ανθρώπους. Άλλοι παράγοντες, όπως η αγωνία ή οι
αντιδράσεις των ακροατών, μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη και τη διατήρηση
του προβλήματος.

Ωστόσο, είναι ευρέως διαδεδομένη σήμερα η αντίληψη ότι τα παιδιά που έχουν το
πρόβλημα, συνήθως έχουν γενετική προδιάθεση σ’ αυτήν τη διαταραχή. H φύση της
προδιάθεσης, κατά πάσα πιθανότητα, εντοπίζεται στις εγκεφαλικές διαδικασίες
που σχετίζονται με τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των λεκτικών κινήσεων.

Πρόσφατα, μια ομάδα επιστημόνων ερεύνησε στο εργαστήριο τις διαφορές στη
νευρική δραστηριότητα ανθρώπων με τραύλισμα και ανθρώπων που δεν έχουν τη
διαταραχή. Οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι τα άτομα που τραύλιζαν, παρουσίαζαν
υπερδραστηριότητα στα νευρικά συστήματα που σχετίζονται με τον κινητικό
έλεγχο, συμπεριλαμβανομένης της παρεγκεφαλίδας. Πολλά από αυτά τα νευρικά
συστήματα θεωρείται ότι προκαλούν δυσκολίες στον κινητικό έλεγχο της ομιλίας
και διαταραχές στην ευφράδεια, στους ασθενείς που έχουν υποστεί βλάβες σ’
αυτές τις περιοχές.

Οι καταστάσεις που βελτιώνουν την ευφράδεια, όπως το να μιλά κανείς σε
ταυτοφωνία με κάποιον ή η ειδική θεραπεία ευφράδειας, επιφέρουν μερική
εξομάλυνση σ’ αυτές τις περιοχές του εγκεφάλου.